Οι Βάσεις εισαγωγής των Πανελλαδικών εξετάσεων 2026, ανέδειξαν περιφερειακά και εξειδικευμένα τμήματα ΑΕΙ που καλούνται πλέον να λειτουργήσουν με ελάχιστους νέους φοιτητές στα έδρανά τους.
Η πιοκραυγαλέα περίπτωση καταγράφεται στο Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Αθήνας, όπου από τις 39 διαθέσιμες θέσεις κατάφερε να εισαχθεί μόλις ένας φοιτητής, αφήνοντας πίσω 38 «ορφανές» θέσεις.
Το φαινόμενο, ωστόσο, δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά κομμάτι ενός ευρύτερου κύματος χαμηλής ζήτησης, καθώς η στροφή των υποψηφίων προς σχολές «επαγγελματικής ασφάλειας» –όπως η Πληροφορική, οι Πολυτεχνικές και οι Ιατρικές επιστήμες– αφήνει πίσω της ολόκληρες σχολές να «διψούν» για εισακτέους.
Βάσεις Εισαγωγής 2026: Τα τμήματα με τους μονοψήφιους εισακτέους
| Τμήμα | Θέσεις | Επιτυχόντες | Κενές θέσεις |
|---|---|---|---|
| Ιερατικών Σπουδών Αθήνας | 39 | 1 | 38 |
| Αειφορικής Γεωργίας (Αγρίνιο) | 113 | 2 | 111 |
| Μαθηματικών (Σάμος) | 150 | 4 | 146 |
| Θεολογίας (Θεσ/νίκη) – Μουσουλμανικών Σπουδών | 49 | 5 | 44 |
| Φυσικής (Καβάλα) | 93 | 5 | 88 |
| Φυσικού Περιβάλλοντος & Κλιματικής Ανθεκτικότητας (Δράμα) | 137 | 5 | 132 |
| Ιταλικής Γλώσσας & Φιλολογίας (Αθήνα) | 58 | 6 | 52 |
| Γεωπονίας (Μεσολόγγι) | 134 | 6 | 128 |
| Ιστορίας & Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών (Κέρκυρα) | 109 | 9 | 100 |
Συνολικά, από τις 62.329 διαθέσιμες θέσεις εισαγωγής για τους υποψηφίους των ΓΕΛ στη γενική σειρά, καλύφθηκαν οι 52.590, αφήνοντας πίσω 9.739 κενές θέσεις (ποσοστό μη πλήρωσης που αγγίζει το 15,6%). Καθοριστικός καταλύτης πίσω από αυτή την εικόνα παραμένει η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), η οποία λειτουργεί ως αδιαπέραστος «κόφτης», απαγορεύοντας στους υποψηφίους να δηλώσουν τμήματα ακόμη κι όταν αυτά διαθέτουν σωρεία κενών θέσεων.
Τα τμήματα με τις μεγαλύτερες απόλυτες απώλειες
| Τμήμα | Θέσεις | Επιτυχόντες | Κενές θέσεις |
|---|---|---|---|
| Σχολή Μηχανικών (ΑΕΝ) | 527 | 155 | 372 |
| Διοίκησης Τουρισμού (ΠΑΔΑ) | 289 | 51 | 238 |
| Μηχανικών Η/Υ & Πληροφορικής (Ιωάννινα) | 210 | 36 | 174 |
| Αμπελουργίας & Οινολογίας (Δράμα) | 176 | 12 | 164 |
| Οικονομικών Επιστημών (Ρέθυμνο) | 231 | 67 | 164 |
| Γεωπονίας (Φλώρινα) | 175 | 19 | 156 |
| Μηχανικών Η/Υ & Πληροφορικής (Πάτρα) | 199 | 43 | 156 |
| Μαθηματικών (Σάμος) | 150 | 4 | 146 |
| Μαθηματικών (Ιωάννινα) | 242 | 96 | 146 |
| Πληροφορικής (Καστοριά) | 214 | 74 | 140 |
Η ύπαρξη τμημάτων που ξεκινούν την ακαδημαϊκή χρονιά με έναν, δύο ή πέντε φοιτητές επαναφέρει με δραματικό τόνο το ζήτημα του σχεδιασμού του εκπαιδευτικού χάρτη. Μπορεί ένα πανεπιστημιακό τμήμα να διατηρήσει την πλήρη και ποιοτική του λειτουργία -απαιτώντας μόνιμο διδακτικό προσωπικό, εξειδικευμένα εργαστήρια, διοικητικές υποδομές και ενεργή φοιτητική ζωή- όταν η κοινότητά του είναι πρακτικά ανύπαρκτη;
Το τοπίο διαμορφώνει πλέον μια ανώτατη εκπαίδευση «δύο ταχυτήτων». Από τη μία πλευρά, σχολές-μαγνήτες με υψηλή ζήτηση και εκτοξευμένες βάσεις, και από την άλλη, περιφερειακά τμήματα που δίνουν μάχη επιβίωσης. Καθώς το αδιέξοδο μεγαλώνει, η συζήτηση για τη χρηματοδότηση, τον εξορθολογισμό του ακαδημαϊκού χάρτη και τη σύνδεση των σπουδών με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας καθίσταται πιο επίκαιρη από ποτέ.
