Η έκφραση "αλήστου μνήμης" χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει ένα πρόσωπο, ένα γεγονός ή μια περίοδο που έχει μείνει στη μνήμη για αρνητικό λόγο.
Προέρχεται από τη λέξη "αλήστος", που σημαίνει "αυτός που δεν λησμονείται", δηλαδή ο αξέχαστος.
Στη σύγχρονη χρήση, ωστόσο, η φράση έχει συνήθως ειρωνική ή επικριτική χροιά και αναφέρεται σε κάποιον ή κάτι που έχει συνδεθεί με δυσάρεστες, κατακριτέες ή αρνητικές πράξεις.
Για παράδειγμα, μπορούμε να πούμε:
"Διάβασα πρόσφατα μια βιογραφία του Eichmann, του αλήστου μνήμης βασανιστή των Ες Ες."
Επομένως, όταν ακούμε ή διαβάζουμε τη φράση "αλήστου μνήμης", δεν πρόκειται απλώς για κάποιον ή κάτι που θυμόμαστε έντονα, αλλά συνήθως για μια αναφορά σε κάτι κακό ή καταδικαστέο που έχει μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη.