Ποιες δραστηριότητες εξέτασαν οι ερευνητές
Η μελέτη δεν επικεντρώθηκε απλώς στο αν κάποιος είχε πολλούς φίλους ή πόσο συχνά συναντούσε γνωστούς του. Οι επιστήμονες θέλησαν να καταγράψουν συνολικά τον βαθμό στον οποίο οι συμμετέχοντες παρέμεναν ενεργοί και συνδεδεμένοι με την κοινωνική ζωή.
Οι ηλικιωμένοι απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με εννέα διαφορετικές δραστηριότητες και συνήθειες. Μεταξύ άλλων εξετάστηκαν η οικογενειακή και συγκατοίκηση κατάσταση, η δυνατότητα μετακίνησης και οδήγησης, οι έξοδοι για ψυχαγωγία, η συμμετοχή σε συλλόγους ή εκπαιδευτικά μαθήματα, οι θρησκευτικές δραστηριότητες, οι επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς, η εργασία και ο εθελοντισμός.
Από την ανάλυση προέκυψε ένα ενδιαφέρον μοτίβο: οι άνθρωποι που διατηρούσαν μεγαλύτερη κοινωνική και δραστηριότητα παρουσίαζαν και καλύτερη γνωστική εικόνα.
Η κοινωνική ζωή συνδέεται με καλύτερη μνήμη
Οι συμμετέχοντες με υψηλότερη κοινωνική συμμετοχή είχαν καλύτερες επιδόσεις σε δοκιμασίες μνήμης, αλλά και σε λειτουργίες που είναι απαραίτητες για την καθημερινή ανεξαρτησία.
Η ικανότητα σκέψης, οργάνωσης και προγραμματισμού ήταν μεταξύ εκείνων που εμφανίζονταν καλύτερες στα πιο κοινωνικά ενεργά άτομα.
Παράλληλα, η έντονη κοινωνική δραστηριότητα συσχετίστηκε με πιο αργή γνωστική γήρανση. Μάλιστα, οι ερευνητές εντόπισαν μια σχέση που μοιάζει με "δόση και αποτέλεσμα": όσο περισσότερες κοινωνικές δραστηριότητες συμμετείχαν οι ηλικιωμένοι, τόσο μεγαλύτερα ήταν τα γνωστικά οφέλη που παρατηρούνταν.
Δεν πρόκειται για θεραπεία της άνοιας
Τα αποτελέσματα χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία. Η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η κοινωνική ζωή μπορεί να θεραπεύσει την άνοια ή ότι μια έξοδος με φίλους προστατεύει από μόνη της από τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Δείχνει, όμως, ότι η κοινωνική συμμετοχή μπορεί να αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα στο ευρύτερο πλαίσιο της υγιούς γήρανσης.
Η επαφή με άλλους ανθρώπους δεν προσφέρει μόνο συντροφιά. Οι συζητήσεις, οι μετακινήσεις, η συμμετοχή σε ομάδες, η εκμάθηση νέων πραγμάτων και η ενασχόληση με δραστηριότητες απαιτούν από τον εγκέφαλο να παραμένει ενεργός και προσαρμοστικός.
Μια διαφορετική μορφή συνταγής
Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε προγράμματα που στοχεύουν στη διατήρηση της σωματικής και πνευματικής υγείας των μεγαλύτερων ανθρώπων.
Αντί η φροντίδα να περιορίζεται μόνο σε φάρμακα, εξετάσεις και οδηγίες για τη διατροφή ή την άσκηση, θα μπορούσε να περιλαμβάνει και συγκεκριμένες προτάσεις κοινωνικής δραστηριότητας, ανάλογα με τις δυνατότητες και τα ενδιαφέροντα κάθε ανθρώπου.
Ένα μάθημα, μια ομάδα χόμπι, μια πολιτιστική δραστηριότητα, μια έξοδος με φίλους ή λίγες ώρες εθελοντικής προσφοράς μπορούν να αποτελέσουν τρόπους ώστε ένας άνθρωπος μεγαλύτερης ηλικίας να παραμένει ενεργός και κοινωνικά συνδεδεμένος.
Η παρέα μπορεί να είναι και επένδυση στην υγεία
Καθώς ο πληθυσμός παγκοσμίως γερνά και η άνοια αποτελεί ολοένα μεγαλύτερη πρόκληση για τις κοινωνίες και τα συστήματα υγείας, οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους που θα μπορούσαν να στηρίξουν την υγιή γήρανση.
Η συγκεκριμένη έρευνα προσθέτει ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο σε αυτή την προσπάθεια, συνδέοντας την κοινωνική δραστηριότητα με τη γνωστική λειτουργία.
Το μήνυμα είναι τελικά απλό: όσο μεγαλώνουμε, η επαφή με τους άλλους δεν είναι μόνο ένας τρόπος να περνάμε ευχάριστα τον χρόνο μας. Η κοινωνική ζωή, οι νέες εμπειρίες, οι δραστηριότητες και η συμμετοχή στην κοινότητα μπορεί να αποτελούν σημαντικό κομμάτι μιας συνολικής στρατηγικής για να διατηρήσουμε τον εγκέφαλό μας ενεργό και τη ζωή μας πιο γεμάτη.
