Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 98 ετών άφησε ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέφανος Ληναίος, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πορεία στο θέατρο, το ραδιόφωνο και τα γράμματα, καθώς και έντονη παρουσία στα πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα της χώρας.
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η κόρη του, Μαργαρίτα Μυτιληναίου, μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία αποχαιρετά τον πατέρα της με λόγια βαθιάς συγκίνησης:
«Καλό σου ταξίδι, πατέρα. Έφυγες πλήρης και πλήρης ημερών, χαμογελαστός και γεμάτος αγάπη. Μεγάλο πράγμα. Όλη σου τη ζωή πάλεψες για αυτό που θεωρούσες έντιμο, δίκαιο και Δημοκρατικό. Αγώνες, αγωνίες, εξορίες, οικονομικές καταστροφές, πολιτικές απογοητεύσεις- όλα τα αντιμετώπισες. Όλα τα ξεπέρασες.
Ο δρόμος που περπάτησες είχε πολλή μοναξιά αλλά και μεγάλες νίκες. Θέατρο, ραδιόφωνο, κείμενα σε εφημερίδες, βιβλία, συνδικαλισμός. Σε όλα άφησες το ισχυρό σου αποτύπωμα.
Για καλό κατευόδιο σου χαρίζω τον ήλιο της Άνοιξης, την ευωδιά του λουλουδιού της νεραντζιάς, τη γεύση του παγωτού καϊμάκι και τη θέα του Μεσσηνιακού κόλπου που τόσο αγαπούσες. Α, και έναν ελληνικό καφέ σαν αυτόν που έπινες κάθε απόγευμα με την μαμά. Αυτά, πατέρα. Καλό δρόμο…».
Σύμφωνα με την επιθυμία του ίδιου και της οικογένειάς του, η αποτέφρωση πραγματοποιήθηκε σε στενό οικογενειακό κύκλο το πρωί της ίδιας ημέρας στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας.

Ποιος ήταν ο Στέφανος Ληναίος
Ο Στέφανος Ληναίος, (Μυτιληναίος Διονύσιος του Γεωργίου και της Κυριακής) γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1928, τέλειωσε στην Αθήνα τη «Σχολή Θεάτρου» του Σωκράτη Καραντινού και το Μορφωτικό Σύλλογο Αθήναιον, φοίτησε ένα χρόνο στην Πάντειο και στη Δραματική Σχολή R.A.D.A., στο Λονδίνο. Ήταν από τους πρώτους εκφωνητές ειδήσεων του ΕΙΡ στα στούντιο του Ζαππείου. Ανέβηκε πρώτη φορά στη σκηνή στο Θέατρο Κοτοπούλη το 1954 και από τότε μέχρι το 1967, έπαιξε σε όλα, σχεδόν, τα Αθηναϊκά θέατρα. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της πρωτοποριακής κίνησης «Δωδέκατη Αυλαία» και του πρώτου Εταιρικού Θιάσου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.) «Άρμα Θεάτρου» και Γενικός Γραμματέας του Σ.Ε.Η. (1965-67), που διαλύθηκε από τη δικτατορία.
Αυτοεξόριστος στο Λονδίνο (1967-70), εκπρόσωπος του εργατικού Π.Α.Μ. στην Ευρώπη, μέλος του αντιδικτατορικού αγώνα. Εργάστηκε στο ελληνικό παράρτημα του BBC και στις ελληνικές εκπομπές της Deutsche Welle για τους Ραδιοσταθμούς της Κολωνίας, του Καναδά, του Μονάχου και της Κύπρου, από το 1967 μέχρι το 1970. Μαζί με Ελληνες και Άγγλους ηθοποιούς, δημιούργησαν μια καλλιτεχνική ομάδα που παρουσίασε στα περισσότερα Πανεπιστήμια της Αγγλίας, ένα πρόγραμμα με πολιτικά και λογοτεχνικά κείμενα κατά της δικτατορίας.
Το 1970 επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δημιούργησε με τη σύζυγό του Ελλη Φωτίου, το «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο» και παρουσίασαν, στο Θέατρο ΑΛΦΑ, περισσότερα από 40 ελληνικά και ξένα θεατρικά έργα, τα οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος.
Μεγάλες του επιτυχίες στο θέατρο ήταν τα έργα «Καληνύχτα Μαργαρίτα», «Δεν Πληρώνω Δεν Πληρώνω», «Τυχαίο Ατύχημα», «Εμποροι της Δόξας», «Κλειδοκράτορες», «Διάσημος 702», «Παράσιτα», ενώ στην επιλεκτική παρουσία του στον κινηματογράφο άφησε το αποτύπωμά του στις ταινίες «Μιας Πεντάρας Νιάτα», «Η Κόμησα της Φάμπρικας», «Αγάπη και Θύελλα» κ.ά.
Το 1986 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων, δίπλα στον Δημήτρη Μπέη, ενώ το 1989 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Τέλος τα παλιά διπλώματα: Τι αλλάζει για όλους τους οδηγούς
Διορισμοί εκπαιδευτικών 2026: Το ΦΕΚ με τα νέα πτυχία που «ξεκλειδώνουν» 10.000 μόνιμες θέσεις
Alfavita Newsroom