Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Weizmann Institute of Science, που δημοσιεύτηκε στο Science, περίπου το 50% της διάρκειας ζωής φαίνεται να καθορίζεται από τη γενετική μας προδιάθεση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τον Ben Shenhar, υπό την καθοδήγηση του Uri Alon, και εστιάζει στον ρόλο του DNA στη διαδικασία της γήρανσης.
Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, οι επιστήμονες εξέτασαν εκτενή δεδομένα από δίδυμα στη Σουηδία και τη Δανία. Ιδιαίτερη σημασία είχε το γεγονός ότι συμπεριλήφθηκαν και δίδυμα που είχαν μεγαλώσει σε διαφορετικά περιβάλλοντα, γεγονός που επέτρεψε έναν πιο καθαρό διαχωρισμό ανάμεσα στη γενετική επιρροή και τους εξωτερικούς παράγοντες.
Ένα από τα βασικά προβλήματα προηγούμενων ερευνών ήταν ότι δεν γινόταν σαφής διάκριση ανάμεσα στους θανάτους που σχετίζονται με τη φυσιολογική γήρανση και σε εκείνους που οφείλονται σε εξωτερικά αίτια, όπως ατυχήματα ή λοιμώξεις, αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν "εξωγενή θνησιμότητα". Για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, η ερευνητική ομάδα ανέπτυξε νέα μεθοδολογία, αξιοποιώντας μαθηματικά μοντέλα και προσομοιώσεις, ώστε να απομονώσει τον ρόλο της γενετικής.
Αφαιρώντας την επίδραση των εξωτερικών παραγόντων, οι επιστήμονες εντόπισαν πολύ ισχυρότερη γενετική συμβολή στη διάρκεια ζωής απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί στο παρελθόν. Τα αποτελέσματα αυτά ευθυγραμμίζονται με ευρήματα και από άλλες μελέτες που αφορούν πολύπλοκα χαρακτηριστικά του ανθρώπου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση της άνοιας. Η έρευνα δείχνει ότι έως την ηλικία των 80 ετών, η πιθανότητα θανάτου από άνοια έχει κληρονομικότητα που αγγίζει το 70%, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο σε σύγκριση με άλλες σοβαρές παθήσεις, όπως οι καρδιοπάθειες ή ο καρκίνος.
Τα ευρήματα αυτά ενδέχεται να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο η επιστημονική κοινότητα αντιλαμβάνεται τη γήρανση. Αν ο ρόλος της γενετικής είναι τόσο καθοριστικός, τότε η αναζήτηση συγκεκριμένων γονιδίων που επηρεάζουν τη μακροζωία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Μέχρι σήμερα, υπήρχε έντονος σκεπτικισμός γύρω από το κατά πόσο μπορούν να εντοπιστούν τέτοιοι γενετικοί παράγοντες. Ωστόσο, τα νέα δεδομένα ενισχύουν την άποψη ότι η χαρτογράφηση των σχετικών γονιδίων δεν είναι μόνο εφικτή, αλλά και κρίσιμη για το μέλλον της ιατρικής.
Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών θα μπορούσε να οδηγήσει σε καινοτόμες θεραπείες, οι οποίες δεν θα στοχεύουν απλώς στην αντιμετώπιση ασθενειών, αλλά και στην επιβράδυνση της γήρανσης, βελτιώνοντας συνολικά την ποιότητα ζωής.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Τέλος τα παλιά διπλώματα: Τι αλλάζει για όλους τους οδηγούς
Διορισμοί εκπαιδευτικών 2026: Το ΦΕΚ με τα νέα πτυχία που «ξεκλειδώνουν» 10.000 μόνιμες θέσεις
