Alfavita Newsroom Σημαντική επιβάρυνση φέρνει από την 1η Απριλίου 2026 η αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού στο κόστος εξαγοράς πλασματικών ετών, επηρεάζοντας άμεσα όσους σχεδιάζουν την έξοδό τους στη σύνταξη. Το νέο πλαίσιο ανεβάζει το ποσό εξαγοράς, καθιστώντας ακριβότερη την επιλογή που μέχρι σήμερα αξιοποιούν χιλιάδες ασφαλισμένοι για να επισπεύσουν τη συνταξιοδότησή τους.
Με τον κατώτατο μισθό να διαμορφώνεται στα 920 ευρώ, το κόστος εξαγοράς υπολογίζεται πλέον στο 20% των μεικτών αποδοχών. Αυτό μεταφράζεται σε 184 ευρώ μηνιαίως, έναντι 176 ευρώ προηγουμένως, ενώ σε ετήσια βάση το ποσό φτάνει τα 2.208 ευρώ.
Οι αυξήσεις αφορούν αποκλειστικά αιτήσεις που υποβάλλονται από την 1η Απριλίου 2026 και μετά. Όσοι είχαν ήδη καταθέσει αίτηση έως τις 31 Μαρτίου διατηρούν το προηγούμενο, χαμηλότερο κόστος, κατοχυρώνοντας ένα σημαντικό οικονομικό πλεονέκτημα.
Η επιβάρυνση αγγίζει κυρίως μισθωτούς με αποδοχές κοντά στον κατώτατο μισθό, δημόσιους υπαλλήλους που καταθέτουν νέες αιτήσεις, αλλά και ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, καθώς οι εισφορές τους αυξάνονται παράλληλα με τον πληθωρισμό. Ειδικά για τους ελεύθερους επαγγελματίες, το κόστος εξαγοράς συνδέεται άμεσα με τις ασφαλιστικές κατηγορίες, καθιστώντας την επιλογή ακόμη πιο δαπανηρή.
Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν ένας στους δύο ασφαλισμένους στρέφεται πλέον στην εξαγορά πλασματικών ετών, είτε για να θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα είτε για να αυξήσει το τελικό ποσό της σύνταξης. Τα αυξημένα όρια ηλικίας, που απαιτούν τουλάχιστον 35 έως 40 χρόνια ασφάλισης, ωθούν ολοένα και περισσότερους σε αυτή τη λύση.
Η αναγνώριση πλασματικού χρόνου αποδεικνύεται συμφέρουσα κυρίως όταν εξυπηρετεί συγκεκριμένο στόχο: τη συμπλήρωση των απαιτούμενων ετών για έξοδο στη σύνταξη ή την επίτευξη 40ετίας, που επιτρέπει αποχώρηση στα 62.
Ποιοι μπορούν να επωφεληθούν
Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δίνει τη δυνατότητα εξαγοράς από 5 έως 7 έτη ασφάλισης, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις – κυρίως για παλαιούς ασφαλισμένους πριν το 1993 – ανοίγει ο δρόμος για ακόμη ευνοϊκότερες ρυθμίσεις.
Δικαίωμα αξιοποίησης έχουν, μεταξύ άλλων:
- Γονείς ανηλίκων και τρίτεκνοι στο Δημόσιο που μπορούν να κατοχυρώσουν 25ετία αναδρομικά
- Μητέρες ανηλίκων σε ΙΚΑ, ΔΕΚΟ και τράπεζες με δυνατότητα εξόδου σε χαμηλότερα όρια ηλικίας
- Δημόσιοι υπάλληλοι που επιδιώκουν συμπλήρωση 35 έως 37 ετών ασφάλισης
- Ασφαλισμένοι που χρειάζονται 40 χρόνια για συνταξιοδότηση στα 62
- Εργαζόμενοι σε βαρέα επαγγέλματα με ελλείψεις στον απαιτούμενο χρόνο
Δύο ταχύτητες στο σύστημα
Το καθεστώς των πλασματικών ετών δημιουργεί πλέον εμφανείς ανισότητες μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Στο Δημόσιο δίνεται η δυνατότητα αναγνώρισης έως και 12 ετών, ενώ στον ιδιωτικό τομέα το όριο περιορίζεται στα 7 έτη και αφορά κυρίως περιόδους ανεργίας ή διακοπής ασφάλισης.
Η διαφοροποίηση αυτή έχει ουσιαστικές συνέπειες: εργαζόμενοι με παρόμοια προϋπηρεσία δεν έχουν τις ίδιες επιλογές, ανάλογα με τον τομέα απασχόλησης. Παράλληλα, οι παλαιοί ασφαλισμένοι διατηρούν περισσότερα «παράθυρα» για πρόωρη συνταξιοδότηση, καθώς μπορούν να αξιοποιήσουν πλασματικά έτη έως και το 2012 για να κατοχυρώσουν δικαιώματα πριν από τα γενικά όρια ηλικίας.
Σε κάθε περίπτωση, η εξαγορά πλασματικών ετών παραμένει ένα κρίσιμο εργαλείο, αλλά πλέον απαιτεί πιο προσεκτικό σχεδιασμό, καθώς το αυξημένο κόστος περιορίζει τα περιθώρια επιλογών για χιλιάδες ασφαλισμένους.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γιατί τα παράθυρα στις σχολικές αίθουσες μπαίνουν αριστερά των μαθητών
