Τη χρησιμοποιούμε καθημερινά, ειδικά τις βροχερές ή ηλιόλουστες μέρες, χωρίς δεύτερη σκέψη. Κι όμως, η λέξη «ομπρέλα» δεν είναι ελληνική. Όπως πολλές λέξεις της καθημερινής μας γλώσσας, έχει έρθει σε εμάς ως δάνειο από άλλη γλώσσα και έχει πλέον ενσωματωθεί πλήρως στο λεξιλόγιό μας.
Η προέλευση της λέξης βρίσκεται στην ιταλική ombrella, από όπου και πέρασε στα ελληνικά για να περιγράψει το γνωστό αντικείμενο που μας προστατεύει τόσο από τη βροχή όσο και από τον ήλιο.
Ωστόσο, η ελληνική γλώσσα διαθέτει δικούς της, ιδιαίτερα εύστοχους όρους για την ίδια χρήση. Όταν το αντικείμενο προορίζεται για προστασία από τη βροχή, η σωστή ελληνική λέξη είναι «αλεξιβρόχιο». Αντίστοιχα, όταν χρησιμοποιείται για να μας προφυλάξει από τον ήλιο, ονομάζεται «αλεξήλιο».
Οι δύο αυτές λέξεις είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της δημιουργικής δύναμης της ελληνικής γλώσσας. Πρόκειται για σύνθετες λέξεις που προέρχονται από το ρήμα «αλέξω», το οποίο σημαίνει αποκρούω ή προστατεύω. Στην πρώτη περίπτωση, συνδυάζεται με τη λέξη «βροχή», ενώ στη δεύτερη με τη λέξη «ήλιος», αποδίδοντας με ακρίβεια τη λειτουργία του αντικειμένου.
Ίσως τελικά η ομπρέλα να μην είναι απλώς ένα καθημερινό αξεσουάρ, αλλά και μια αφορμή για να θυμηθούμε τον πλούτο και την εκφραστική σαφήνεια της ελληνικής γλώσσας.
