Νέα επιστημονικά ευρήματα αποκαλύπτουν ότι τα ποντίκια δεν μένουν αδιάφορα όταν ένας σύντροφός τους πέσει αναίσθητος. Αντίθετα, προσπαθούν να τον συνεφέρουν αγγίζοντάς τον, γλείφοντάς τον και ακόμη και τραβώντας τη γλώσσα του, πιθανώς για να διευκολύνουν την αναπνοή του.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Science, δείχνει ότι η αλτρουιστική συμπεριφορά δεν περιορίζεται μόνο στα πιο εξελιγμένα θηλαστικά, αλλά εκτείνεται και σε μικρότερα κοινωνικά ζώα, όπως τα ποντίκια. Αντίστοιχες πράξεις φροντίδας έχουν καταγραφεί σε χιμπατζήδες, δελφίνια και ελέφαντες, που βοηθούν τραυματισμένους συντρόφους τους.
Στο πείραμα, επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια παρατήρησαν ποντίκια να αντιδρούν σε άλλα ποντίκια που είχαν τεθεί σε αναισθησία. Τα υγιή ποντίκια περνούσαν σχεδόν τον μισό χρόνο παρατήρησης προσπαθώντας να ξυπνήσουν τους αναίσθητους συντρόφους τους. Η αλληλεπίδραση ήταν πιο έντονη όταν τα ποντίκια γνωρίζονταν μεταξύ τους.
Η συμπεριφορά τους περιλάμβανε αρχικά μύρισμα και γλείψιμο, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τραβούσαν τη γλώσσα του αναίσθητου ποντικιού, σαν να προσπαθούσαν να του ανοίξουν τον αεραγωγό. Σε ένα πείραμα, όταν οι ερευνητές τοποθέτησαν ένα μικρό αντικείμενο στο στόμα του αναίσθητου ποντικιού, το άλλο ποντίκι το αφαίρεσε στις περισσότερες περιπτώσεις.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η συμπεριφορά είναι έμφυτη, καθώς τα ποντίκια που συμμετείχαν στο πείραμα ήταν πολύ νεαρά και δεν είχαν ξαναδεί ποτέ αναίσθητα μέλη της ομάδας τους. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η φροντίδα αυτή σχετίζεται με την ωκυτοκίνη, την ορμόνη που ενισχύει τους κοινωνικούς δεσμούς στα θηλαστικά.
Η Κριστίνα Μάρκες, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Κόιμπρα, σημειώνει ότι τα ευρήματα υποδηλώνουν πως η αλληλεγγύη μεταξύ των ζώων είναι πιθανότατα πιο διαδεδομένη απ’ όσο νομίζουμε. Παρόλα αυτά, προειδοποιεί ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν αποδίδουμε ανθρώπινα χαρακτηριστικά στις συμπεριφορές των ζώων.
