Απ' όταν αποκαλύφθηκαν ο εγκλεισμός και ο βασανισμός της νεαρής κοπέλας στη Δάφνη από τον - κατά δήλωση - τυφλό αυτουργό, έχει ξεκινήσει ένα «πανηγύρι» στον Τύπο για το κατά πόσο ο συγκεκριμένος διαθέτει πιστοποιητικά που να βεβαιώνουν την τυφλότητά του. Μάλιστα, ορισμένοι το πήγαν και πιο πέρα, γράφοντας χτες ότι επ' αφορμή το περιστατικο και το γεγονός ότι ο θύτης ενδέχεται να είναι τυφλός - «μαϊμού», περνούν ξανά από «κόσκινο» όλες οι σχετικές γνωματεύσεις των αρμόδιων οργανισμών, όπως τα ΚΕΠΑ, που πιστοποιούν τις αναπηρίες.
Βέβαια, όπως σωστά επισημαίνει ο Ριζοσπάστης, οι συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι και συνδέουν τα πιστοποιητικά των ΚΕΠΑ (άρα και τα πενιχρά επιδόματα αναπηρίας) με ανάπηρους - «μαϊμού» και, γιατί όχι, με μια γενικότερη «έφεση» στην «παραβατικότητα», με προκάλυμμα την αναπηρία, που μπορεί να φτάσει και στα όρια των άρρωστων πράξεων του 52χρονου στη Δάφνη. Ετσι, ένα φρικαλέο έγκλημα, που από σπόντα και μόνο συνδέεται με μιας μορφής αναπηρία, αξιοποιείται για να δημιουργηθούν εντυπώσεις γύρω από την εγκυρότητα και την αναθεώρηση των πιστοποιητικών αναπηρίας, με βάση τα οποία μερικές χιλιάδες ανήμποροι παίρνουν ένα επίδομα για να επιβιώσουν. Και μάλιστα, όταν έχει ανοίξει για τα καλά η συζήτηση για το πετσόκομμα των κονδυλίων για τα αναπηρικά επιδόματα, με εργαλείο τις γνωματεύσεις των ΚΕΠΑ. Εδώ είναι που κολλάει η λαϊκή ρήση «βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε - έξι...».
