Νέα δεδομένα στις διαδικασίες πρόσληψης μόνιμου προσωπικού στο Δημόσιο δημιουργεί η γνωμοδότηση 81/2026 του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκε συνταγματικά αποδεκτό το νέο σύστημα αυξημένης μοριοδότησης της εμπειρίας για τους εργαζομένους στους δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Η εξέλιξη δεν οδηγεί σε αυτόματη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Δημιουργεί, όμως, ένα νέο μοντέλο μέσω του οποίου η πολυετής προϋπηρεσία στον ίδιο φορέα μπορεί να αποκτά πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα όταν προκηρύσσονται θέσεις τακτικού προσωπικού.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Κώστα Κατίκου στο eleftherostypos.gr, το μοντέλο αποτυπώθηκε ήδη στο Προεδρικό Διάταγμα 49/2026, που αφορά τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους δημοτικούς σταθμούς και παραπέμπει ρητά στη γνωμοδότηση 81/2026 του ΣτΕ.
Δύο μόρια για κάθε μήνα στον ίδιο φορέα
Η βασική αλλαγή βρίσκεται στη μοριοδότηση της εμπειρίας.
Για προηγούμενη απασχόληση σε δημοτικό παιδικό, βρεφικό ή βρεφονηπιακό σταθμό του ίδιου φορέα στον οποίο ο υποψήφιος διεκδικεί μόνιμη θέση, προβλέπονται δύο μόρια για κάθε μήνα εργασίας, έως τους 120 μήνες.
Έτσι, εργαζόμενος με πέντε χρόνια σχετικής εμπειρίας μπορεί να λάβει 120 μόρια, ενώ με δέκα χρόνια φτάνει έως τα 240 μόρια.
Αντίθετα, αντίστοιχη εμπειρία σε άλλον φορέα ή σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό μοριοδοτείται με ένα μόριο ανά μήνα, επίσης έως τους 120 μήνες.
Πρόκειται για σαφή πριμοδότηση της εμπειρίας που έχει αποκτηθεί ακριβώς στον φορέα όπου υπάρχει η προς κάλυψη θέση, χωρίς να καταργούνται τα υπόλοιπα κριτήρια επιλογής.
Η δεκαετής δέσμευση
Η αυξημένη μοριοδότηση συνδέεται με συγκεκριμένη προϋπόθεση.
Ο υποψήφιος που επιλέγει να αξιοποιήσει τα δύο μόρια ανά μήνα αναλαμβάνει την υποχρέωση να παραμείνει στη συγκεκριμένη θέση για τουλάχιστον δέκα χρόνια. Αν δεν αποδεχθεί τη δέσμευση, η εμπειρία του βαθμολογείται με τον χαμηλότερο συντελεστή του ενός μορίου ανά μήνα.
Σύμφωνα με όσα αποδίδονται στη γνωμοδότηση, το ΣτΕ έκρινε ότι τόσο η αυξημένη μοριοδότηση της εμπειρίας όσο και η δεκαετής υποχρέωση παραμονής δεν προσκρούουν στις αρχές της ισότητας, της αξιοκρατίας και της αναλογικότητας.
Γιατί η γνωμοδότηση θεωρείται σημαντική
Η ουσία της εξέλιξης είναι ότι η πολυετής εργασία ενός συμβασιούχου στον ίδιο φορέα μπορεί πλέον να αναγνωρίζεται με πολύ ισχυρότερο τρόπο στη διαδικασία επιλογής για μόνιμη θέση.
Οι θέσεις εξακολουθούν να πρέπει να συσταθούν και να προκηρυχθούν, ενώ οι ενδιαφερόμενοι συμμετέχουν κανονικά στη διαδικασία επιλογής μέσω των προβλεπόμενων κριτηρίων.
Η διαφορά είναι ότι η πραγματική εμπειρία στον ίδιο φορέα μπορεί πλέον να δίνει σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα.
Ήδη δήμοι έχουν αρχίσει να κινούν διαδικασίες για τη σύσταση οργανικών θέσεων με βάση το νέο πλαίσιο.
Μπορεί να επεκταθεί και σε άλλους φορείς;
Εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Η γνωμοδότηση του ΣτΕ αφορά το συγκεκριμένο πλαίσιο των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών και δεν επεκτείνει αυτομάτως το ίδιο σύστημα σε νοσοκομεία, υπουργεία, ασφαλιστικά ταμεία ή άλλες δημόσιες υπηρεσίες.
Ωστόσο, μπορεί να λειτουργήσει ως θεσμικό προηγούμενο εφόσον η Πολιτεία θελήσει να θεσπίσει αντίστοιχη αυξημένη μοριοδότηση της εμπειρίας και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται ο «Ελεύθερος Τύπος», περίπου 26.000 συμβασιούχοι σε διάφορους φορείς του Δημοσίου θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται για μια τέτοια εξέλιξη, εφόσον υπάρξουν νέες ρυθμίσεις και προκηρυχθούν μόνιμες θέσεις.
Σε αυτούς περιλαμβάνονται εργαζόμενοι σε νοσοκομεία, δήμους, τη ΔΥΠΑ και άλλους δημόσιους οργανισμούς.
Τι αλλάζει για τους συμβασιούχους
Το νέο μοντέλο αγγίζει ένα χρόνιο ζήτημα της δημόσιας διοίκησης: εργαζομένους που απασχολούνται επί χρόνια με διαδοχικές συμβάσεις και συγκεντρώνουν σημαντική εμπειρία στην ίδια υπηρεσία.
Μέχρι σήμερα αυτή η προϋπηρεσία δεν τους εξασφάλιζε αντίστοιχο πλεονέκτημα όταν άνοιγε μια μόνιμη θέση.
Με το νέο σύστημα, τουλάχιστον στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, η εμπειρία αυτή αποκτά πλέον πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα.
Για τους περίπου 9.000 συμβασιούχους των δημοτικών σταθμών, αυτό μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τους συσχετισμούς όταν προκηρυχθούν οι αντίστοιχες οργανικές θέσεις.
Για το υπόλοιπο Δημόσιο, η σημασία της γνωμοδότησης είναι προς το παρόν θεσμική: δείχνει ότι ένα σύστημα ενισχυμένης μοριοδότησης της μακρόχρονης εμπειρίας μπορεί να κριθεί συνταγματικά ανεκτό και να χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο για μελλοντικές ρυθμίσεις.
