Βάσει της επίσημης Νεοελληνικής Γραμματικής του Τριανταφυλλίδη, οι λέξεις που αποτελούν δάνεια από ξένες γλώσσες ακολουθούν την αρχή της απλοποίησης. Αυτό σημαίνει ότι γράφονται όπως προφέρονται και με τον απλούστερο δυνατό τρόπο, χρησιμοποιώντας τα φωνήεντα ι, ε, ο και αποφεύγοντας τα διπλά σύμφωνα. Ο σκοπός του συγκεκριμένου κανόνα είναι η διευκόλυνση του χρήστη της γλώσσας, καθώς δεν κρίνεται απαραίτητο να γνωρίζει κανείς την ετυμολογία ή την ορθογραφία της λέξης στη γλώσσα προέλευσής της.
Προέλευση και ετυμολογία της λέξης
Η λέξη μπίρα αποτελεί γλωσσικό δάνειο που προέρχεται από τη γερμανική λέξη bier, η οποία πέρασε στη νεοελληνική γλώσσα μέσω της ιταλικής birra. Η γραφή με ύψιλον (μπύρα) δεν δικαιολογείται ετυμολογικά από καμία γλώσσα-πηγή και θεωρείται λανθασμένη. Παράλληλα, αν και η ιταλική προέλευση θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη γραφή με διπλό ρο (μπίρρα), ο κανόνας της απλοποίησης επέβαλε τη χρήση ενός μόνο συμφώνου.
Εκτός από το γλωσσικό δάνειο «μπίρα», η ελληνική γλώσσα διαθέτει την εγγενή λέξη ζύθος. Η ρίζα της εντοπίζεται στο αρχαίο ρήμα ζέω, το οποίο σημαίνει βράζω, περιγράφοντας ουσιαστικά τη διαδικασία της ζύμωσης και της παρασκευής του ποτού
