Στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) σέρνει την Ελλάδα η Κομισιόν, βάζοντας στο στόχαστρο το διαχρονικό καθεστώς εργασιακής ομηρείας που βιώνουν χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικοί στα σχολεία.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με μια απόφαση-κόλαφο, παραπέμπει τη χώρα μας για τη μη ευθυγράμμιση της εθνικής νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή οδηγία για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία απαγορεύει ρητά κάθε είδους δυσμενή μεταχείριση.
Οι Βρυξέλλες ξεκαθαρίζουν ότι το ελληνικό κράτος συνεχίζει να στερεί από τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς βασικά δικαιώματα που απολαμβάνουν οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί, με τις πλέον κραυγαλέες περιπτώσεις να εντοπίζονται στις άδειες μητρότητας και τις αναρρωτικές άδειες.
Πρόκειται για μια συστηματική υποβάθμιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών της πρώτης γραμμής, με το ελληνικό δίκαιο να εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά για την ίδια ακριβώς εργασία.
Η εξέλιξη αυτή δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, καθώς η Ελλάδα είχε λάβει σαφή μηνύματα από το καλοκαίρι του 2024. Η Κομισιόν είχε κινήσει τη σχετική διαδικασία επί παραβάσει στέλνοντας προειδοποιητική επιστολή, με τις εξηγήσεις που δόθηκαν τότε από την ελληνική πλευρά να κρίνονται εντελώς ανεπαρκείς.
Το επόμενο βήμα έγινε τον Μάιο του 2025, όταν η Επιτροπή απέστειλε αυστηρή αιτιολογημένη γνώμη, δίνοντας μια τελευταία ευκαιρία συμμόρφωσης. Καθώς οι κυβερνητικές απαντήσεις απέτυχαν ξανά να άρουν τις ευρωπαϊκές ανησυχίες, η υπόθεση οδηγείται πλέον οριστικά στις δικαστικές αίθουσες του Λουξεμβούργου, με την Ελλάδα να κινδυνεύει με βαριές κυρώσεις.
Τι προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία για την ίση μεταχείριση
Στο επίκεντρο της δικαστικής μάχης βρίσκεται η οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου. Το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο έχει θεσπιστεί με σκοπό να βάλει φρένο στην κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου και να εγγυηθεί ότι οι συμβασιούχοι δεν θα αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας σε σχέση με τους αορίστου χρόνου.
Η ευρωπαϊκή οδηγία αποκλείει κάθε λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση, εκτός και αν αυτή δικαιολογείται από απόλυτα αντικειμενικούς λόγους, κάτι που στην περίπτωση των Ελλήνων εκπαιδευτικών δεν τεκμηριώνεται. Τα κράτη-μέλη έχουν την αυστηρή υποχρέωση να ενσωματώνουν αυτή την αρχή της ισότητας στην εθνική τους νομοθεσία και στις συλλογικές συμβάσεις.