Νίκος Τσούλιας Αν αναρωτηθούμε για ποιους λόγους δεν μπορεί να γίνει σήμερα μία σύγχρονη δημοκρατική μεταρρύθμιση στο σχολείο, ένας από τους λόγους θα ήταν – κατά τη γνώμη μου - η έλλειψη κορυφαίων παιδαγωγών και πολιτικών στελεχών, παράλληλα, που θα μπορούσαν να προσδιορίσουν ένα όραμα σε σχέση με τα γενικότερα πολιτικά μεταρρυθμιστικά ρεύματα και με τις συλλογικές εκφράσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας και να συνδέσουν τις εκπαιδευτικές ανάγκες και προκλήσεις με το πεδίο της πολιτικής εφαρμογής.
Στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 (νέες τεχνολογίες, ψηφιακό σχολείο) είχαμε ολοκληρωμένες εκπαιδευτικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, σταθμούς στην ιστορία της εκπαίδευσης, που προήγαγαν τη θεσμική εκπαίδευση σε έναν κρίσιμο ρόλο γενικότερης μορφωτικής ανέλιξης της κοινωνίας με ολοκληρωμένο κανονιστικό πλαίσιο εκδημοκρατισμού και εκσυγχρονισμού του σχολικού γίγνεσθαι δίνοντας ώθηση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και στην κινητικότητα των νέων, με την προαγωγή ίσων ευκαιριών και την άμβλυνση των ανισοτήτων.
Εδώ διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο δύο εμβληματικές μορφές της εκπαίδευσης και της Παιδαγωγικής: ο Σήφης Μπουζάκης στην πρωτοβάθμια και ο Μιχάλης Κασσωτάκης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Με το έργο τους επηρέασαν καθοριστικά τη δημοκρατική προοπτική της εκπαίδευσης.
Σήφης Μπουζάκης
Έχει διδάξει στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και στα Πανεπιστήμια Χαϊδελβέργης, Κύπρου και Λευκωσίας. Το 1986 εκλέχτηκε Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Έχει δημοσιεύσει: 30 μονογραφίες (μόνος ή μαζί με άλλους), πάνω από 150 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, άρθρα στα καλύτερα ξενόγλωσσα περιοδικά του χώρου (Comparative Education και History of Education), δεκάδες ανακοινώσεις σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια, πλήθος άρθρων σε συλλογικούς τόμους.
Έχει διατελέσει: Κοσμήτορας Σχολής, Πρόεδρος Τμήματος, Διευθυντής Τομέα, Διευθυντής ΠΕΚ Πατρών, Επόπτης Πειραματικών Σχολείων, μέλος Επιστημονικών Επιτροπών της Κυπριακής κυβέρνησης για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στην Κύπρο.
Ίδρυσε το πρώτο Μουσείο Παιδείας σε Παιδαγωγικό Τμήμα. Έχει οργανώσει στην Πάτρα επτά διεθνή συνέδρια με θέματα Ιστορίας Εκπαίδευσης και Συγκριτικής Παιδαγωγικής (σ’ αυτά έγιναν περίπου 1400 ανακοινώσεις, αναρτημένες στην ιστοσελίδα μας). Οργάνωσε και πραγματοποίησε το πρώτο στην Ελλάδα μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στην Ιστορία Εκπαίδευσης.
Είναι ο ιδρυτής και ο πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ιστορικών της Εκπαίδευσης (ΕΛ.Ε.Ι.Ε.). Είναι κριτής ξένων επιστημονικών περιοδικών. Είναι ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος του Διδασκαλείου Πατρών.
Ήταν επικεφαλής και συντονιστής (και συγγραφέας του Γ΄ τόμου) του τετράτομου ιστορικού έργου: “ΔΟΕ 1922-2022): Ένας αιώνας αγώνων για την εκπαίδευση, τους εκπαιδευτικούς, την κοινωνία” – καθώς επίσης και συγγραφέας του τόμου: “Αγώνες για τη δημοκρατία και την αλλαγή στην εκπαίδευση” της ΠΑΣΚ Δ/Ν (1974-2011) και ΔΗΣΥ/ΠΕ (2011-2023).
Είναι ο ιστορικός της εκπαίδευσης που κατέγραψε, διέσωσε, ανέδειξε και σχολίασε κριτικά το συνολικό μεταρρυθμιστικό έργο της δημοκρατικής Παράταξης στον 20ό αιώνα (Περίοδοι Ελ. Βενιζέλου, Γεωργίου Παπανδρέου, Απ. Κακλαμάνη, Αντ. Τρίτση, και Γεράσιμου Αρσένη), αλλά και του εκπαιδευτικού συνδικαλισμού των δασκάλων και νηπιαγωγών.
Μιχάλης Κασσωτάκης
Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Επιστήμες της Αγωγής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, από το οποίο έλαβε και το διδακτορικό του δίπλωμα. Διετέλεσε Καθηγητής της Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Προεδρεύων του Τμήματος Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών και πρώτος εκλεγμένος Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου.
Το 1990 εκλέχτηκε Καθηγητής της Παιδαγωγικής στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής, Ψυχολογίας (Φ.Π.Ψ.) του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου δίδαξε μέχρι τη συνταξιοδότησή του.
Το 2013 αναγορεύτηκε Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χρημάτισε, ακόμη, Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, Πρόεδρος του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας, μέλος των Επιτροπών Παιδείας του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ο.Ο.Σ.Α. και συνεργάτης του Εθνικού Ινστιτούτου Παιδαγωγικής Έρευνας της Γαλλίας.
Πρωταγωνίστησε στην ίδρυση της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδος και της Ελληνικής Εταιρείας Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης, της οποίας είναι Επίτιμος Πρόεδρος. Είναι, επίσης, εταίρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Γραμμάτων Τεχνών και Επιστημών και υπήρξε μέλος πολλών άλλων επιστημονικών εταιρειών.
Έχει δημοσιεύσει μόνος του ή μαζί με άλλους περισσότερα από 30 βιβλία (περιλαμβάνονται και οι επιμέλειες συλλογικών τόμων) και 150 άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά.
Έχει επανειλημμένα τιμηθεί με διάφορες διακρίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό για το επιστημονικό του έργο και ιδιαίτερα γι’ αυτό που αφορά την Εκπαιδευτική Αξιολόγηση και την Επαγγελματική Συμβουλευτική. Αναγνωρίζοντας την προσφορά του, το Τμήμα Φ.Π.Ψ. του Πανεπιστημίου Αθηνών έδωσε το όνομά του στο Εργαστήριο Επαγγελματικού Προσανατολισμού και Συμβουλευτικής και το Πειραματικό Σχολείο του ίδιου Πανεπιστημίου ονόμασε μια από τις αίθουσες διδασκαλίας του «αίθουσα Μιχάλης Κασσωτάκης».
Εκτός από τα δημοσιεύματά του που αφορούν τις Επιστήμες της Αγωγής και την Ελληνική Εκπαίδευση, ο Μιχάλης Κασσωτάκης έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, δύο μυθιστορήματα, ένα ογκώδες λεξικό του γλωσσικού ιδιώματος των κατοίκων της γενέτειράς του (του Οροπεδίου Λασιθίου) τρία βιβλία και πολλά άρθρα σχετικά με τη λαογραφία της ίδιας περιοχής.
Είναι ιστορικής διάστασης η συμβολή του, στην άσκηση εκπαιδευτικής πολιτικής ως επικεφαλής των κορυφαίων επιτελικών οργάνων της Πολιτείας (ΠΙ και ΚΕΕ).
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποκάλυψη alfavita.gr: Τροχαίο σοκ με ΚΤΕΛ γεμάτο φοιτητές - «Αποκοιμήθηκε ο οδηγός»
Αλλαγές κορυφής στην εκπαίδευση της Αττικής: Χηρεύουν 3 θέσεις "κλειδιά"
