Νίκος Μακρής Σε μια σχολική αίθουσα, πίσω από τα θρανία, κρύβονται ιστορίες: ο μαθητής με δυσλεξία που κοκκινίζει όταν τον ρωτούν να διαβάσει, το παιδί με ΔΕΠΥ που δεν αντέχει να καθίσει στην καρέκλα, ο έφηβος που κουβαλά το βάρος της φτώχειας στο σπίτι του. Και απέναντί τους ένας άνθρωπος μόνος, ο εκπαιδευτικός, που προσπαθεί να τα χωρέσει όλα. Να διδάξει, να στηρίξει, να κατανοήσει. Χωρίς ουσιαστικά μέσα, χωρίς βοήθεια από την Πολιτεία.
Όταν οι αριθμοί κρύβουν πρόσωπα
Τα «25άρια» και «27άρια» τμήματα ακούγονται απλώς σαν αριθμοί. Όμως πίσω τους κρύβεται η αδυναμία ενός ανθρώπου να είναι παντού.
«Έχω 25 μαθητές. Οι 9 έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Προσπαθώ να διαφοροποιώ το μάθημα, αλλά είναι αδύνατο. Αισθάνομαι ότι προδίδω και αυτούς που χρειάζονται στήριξη και τους υπόλοιπους που ζητούν να προχωρήσουμε», σημειώνει η Α.Σ. φιλόλογος σε Λύκειο του Ηρακλείου.
Η Πολιτεία μιλά για «συμπερίληψη». Μα χωρίς ενισχυτικούς δασκάλους, χωρίς επαρκείς δομές ειδικής αγωγής, η συμπερίληψη μένει σύνθημα. Ο εκπαιδευτικός γίνεται παράλληλη στήριξη, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός και διοικητικός υπάλληλος μαζί.
«Μας ζητούν σχέδια μαθημάτων, δράσεις, εκδηλώσεις, αξιολογήσεις, όλα σε πλατφόρμες. Στο τέλος δεν μένει χρόνος για την ουσία: να προετοιμάσω ένα καλό μάθημα», σημειώνει δάσκαλος σε Δημοτικό της Καλλιθέας.
Κι όμως, όταν ένα παιδί παρεκτρέπεται ή μένει πίσω, ο φακός στρέφεται πάνω στον εκπαιδευτικό. Τα ΜΜΕ, πρόθυμα, βρίσκουν τον υπεύθυνο. «Οι δάσκαλοι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους». Έτσι απλά.
«Όταν ακούω στις ειδήσεις ότι ‘οι καθηγητές δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους’, νιώθω ότι κανείς δεν ξέρει πώς είναι να έχεις 27 διαφορετικούς κόσμους να σε κοιτούν ταυτόχρονα» συμπληρώνει.
Ο εκπαιδευτικός δεν χρειάζεται να είναι ήρωας. Χρειάζεται τάξεις με ανθρώπινο αριθμό μαθητών, στήριξη από ειδικούς, λιγότερη γραφειοκρατία. Χρειάζεται να μπορεί να κοιτάξει κάθε παιδί στα μάτια, χωρίς να νιώθει ένοχος που δεν προλαβαίνει.
«Αυτό που ζητώ δεν είναι τίποτα υπερβολικό: να μου δώσουν τον χώρο να κάνω τη δουλειά μου. Να διδάξω», λέει με πίκρα η Μ. Π. καθηγήτρια Γυμνασίου της Νέας Σμύρνης.
Παράλληλα, οι υποχρεώσεις πολλαπλασιάζονται: φόρμες, αξιολογήσεις, αναφορές, εκδηλώσεις, διαρκής ενημέρωση σε πλατφόρμες.
«Ξοδεύω σχεδόν 10 ώρες την εβδομάδα σε χαρτιά και πλατφόρμες. Αυτό σημαίνει ότι μπαίνω στην τάξη πιο κουρασμένος από ποτέ», τονίζει καθηγητής Μαθηματικών σε Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Συναγερμός ΕΦΕΤ: Ανάκληση σε πασίγνωστη φέτας λόγω Λιστέριας
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
