Ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων καταγγέλλει την ανυπαρξία μεταθέσεων των εκπαιδευτικών ΠΕ91.01, τονίζοντας ότι μόνο δύο οργανικές θέσεις αντιστοιχούν στους άνω των 650 εργαζόμενων στην Πρωτοβάθμια.
«Ποια είναι η δικαιολογία αυτή τη φορά για την ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μας ισοτιμήσει με όλους/όλες τους/τις άλλους/ες συναδέλφους/ισσες που απολαμβάνουν σταθερά των δικαιωμάτων τους; Για πόσα χρόνια ακόμη οι υπηρεσιακές μεταβολές θα είναι ανέφικτες για εμάς;», αναφέρει η ανακοίνωση.
Αναγκαία κρίνεται η αποκατάσταση της αδικίας, που στερεί στους εκπαιδευτικούς του κλάδου την ευκαιρία να προσφέρουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους στους μαθητές.
Η ανακοίνωση
«Η πραγματοποίηση των χθεσινών (27/3/2024-Παγκόσμια Μέρα του Θεάτρου!) μεταθέσεων στον κλάδο των εκπαιδευτικών, επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά ότι ο Βασιλιάς είναι Γυμνός για την ειδικότητα των θεατρολόγων, τη στιγμή που η πολιτική ηγεσία καμώνεται ότι θα τον ντύσει!
Για μία ακόμη χρονιά, ΚΑΜΙΑ μετάθεση δεν είναι εφικτή για τους/τις εκπαιδευτικούς ΠΕ91.01. Μόλις δύο (!) οργανικές θέσεις αντιστοιχούν στους άνω των 650 εργαζόμενων στην Πρωτοβάθμια! Εμπαιγμός!
Ποια είναι η δικαιολογία αυτή τη φορά για την ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μας ισοτιμήσει με όλους/όλες τους/τις άλλους/ες συναδέλφους/ισσες που απολαμβάνουν σταθερά των δικαιωμάτων τους; Για πόσα χρόνια ακόμη οι υπηρεσιακές μεταβολές θα είναι ανέφικτες για εμάς;
Παρά την πολυετή προσφορά μας στην εκπαίδευση, η οποία και αναγνωρίζεται από μαθητές, γονείς και συναδέλφους/ισσες, μόνο το 20% από εμάς καλύπτει θέσεις μόνιμου προσωπικού, κι αυτές όχι όλες οργανικές! Το υπόλοιπο 80% των εκπαιδευτικών της ειδικότητάς μας εργάζεται υπό καθεστώς αναπλήρωσης, υπό καθεστώς ομηρίας! Οι περισσότεροι/ες από εμάς μετακινούμαστε, περιπλανιόμαστε για πάνω από 10, 15, ακόμα και πάνω από 20 χρόνια! Πόσο ακόμα; Φτάνει πια!
Το έργο μας δεν μπορεί να έχει συνέχεια, η σχέση μας με τους/τις μαθητές/τριές μας και τη σχολική κοινότητα στην οποία ανήκουμε κάθε χρόνο και δίνουμε την ψυχή μας, αναγκαστικά διακόπτεται κάθε χρόνο με τη λήξη της σύμβασής μας. Αντίστοιχα για τους/τις μαθητές/τριές μας αυτό σημαίνει πως κάθε χρόνο έχουν και διαφορετικό πρόσωπο να τους διδάσκει θεατρική αγωγή -αν είναι τυχεροί/ές να διδάσκονται το μάθημα!
Τα λόγια στέρεψαν κ. Υπουργέ, κυρίες Υφυπουργοί, κ. Γενικέ!
Ήρθε ο καιρός της πράξης και της αποκατάστασης και αυτής της αδικίας, που στερεί από τους/τις εκπαιδευτικούς τη δυνατότητα να προσφέρουν τα μέγιστα των δυνατοτήτων τους και από τα παιδιά να μπορούν ανεμπόδιστα να απολαμβάνουν το δικαίωμά τους στην ολόπλευρη και ουσιαστική μόρφωση.»
