Το 1992 κυκλοφόρησε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες κούκλες Barbie. Ήταν η έφηβη Barbie η οποία ήταν ομιλούσα και προγραμματισμένη να λέει εκφράσεις όπως: "άραγε θα έχουμε αρκετά ρούχα;" ή "αγαπώ τα ψώνια!" ενισχύοντας την καταναλωτική συμπεριφορά των εφήβων. Παρόλα αυτά ο οργανισμός A.A.U.W. (American Association of University Women) ενοχλήθηκε περισσότερο με την έκφραση "Τα Μαθηματικά είναι δύσκολα!" αναγκάζοντας την Mattel να την αποσύρει από το λεξικό της Barbie.
Η ιδέα αυτή δυστυχώς υποβόσκει ακόμη και σήμερα δυναμώνοντας το στερεότυπο ότι οι γυναίκες δεν τα καταφέρνουν στην επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά λόγω βιολογικών ανεπαρκειών.
Δεκάδες έρευνες που έχουν δημοσιευθεί καταρρίπτουν τον μύθο πως υπάρχουν διαφορές στην εγκεφαλική λειτουργία των αγοριών και των κοριτσιών που να δικαιολογούν αποκλίσεις στις μαθηματικές ικανότητες, οδηγώντας μας στο να ξανασκεφτούμε τις προσδοκίες που έχουμε για όσα μπορούν τα παιδιά να καταφέρουν στα μαθηματικά.
"Ακόμη και βιολογικοί παράγοντες να υπάρχουν, δεν παίζουν ρόλο αν αυτοί δεν ενεργοποιηθούν από τις κοινωνικές συνθήκες" υποστηρίζουν καθηγητές Κοινωνιολογίας.
Τι γίνεται όμως σήμερα στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση; Η επιλογή κλίσεων και η εξάσκηση ικανοτήτων των μαθητών συνεχίζει να γίνεται με την προκατάληψη του φύλλου. Από ερευνητικά δεδομένα δάσκαλοι και καθηγητές φαίνεται και σήμερα να δίνουν λιγότερη προσοχή στα κορίτσια απ' ότι στα αγόρια όσον αφορά τα μαθήματα των θετικών κατευθύνσεων , καλώντας πιο συχνά τα αγόρια για την λύση ασκήσεων και επαινώντας τα περισσότερο από τις συμμαθήτριές τους. Αυτό σαφώς οφείλεται και στο ότι τα κορίτσια θεωρούνται πιο εργατικά, προσεκτικά και ήσυχα μέσα στην τάξη, γεγονός που τελικά στρέφεται εναντίον τους , καθώς οι διδάσκοντες δίνουν περισσότερη σημασία στους πιο ανήσυχους, δηλαδή τα αγόρια. Οι στερεότυποι ρόλοι ανδρών γυναικών ακόμα και μέσα στην ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία είναι εμφανείς, αφού στην Ελλάδα για παράδειγμα, άνδρες είναι το 74% των μαθηματικών και το 67% των φυσικών στα σχολεία , στερώντας από τα κορίτσια θηλυκά πρότυπα συμπεριφοράς στις θετικές επιστήμες.
Κοινωνική κατασκευή λοιπόν ότι τα μαθηματικά είναι ανδρική υπόθεση, όπως και η αντίληψη ότι κάποιος ή γεννιέται με μαθηματικές ικανότητες ή όχι.
