Παρέμβαση της Πρωτοβουλίας Αναπληρωτών Ωρομισθίων και Ελαστικά Εργαζόμενων Εκπαιδευτικών Λέσβου
Παρέμβαση της Πρωτοβουλίας Αναπληρωτών Ωρομισθίων και Ελαστικά Εργαζόμενων Εκπαιδευτικών Λέσβου

Ως εργατες της γνωσης και της πράξης και εμείς οι ελαστικά εργαζόμενοι αναπληρωτες εκπαιδευτικοί, συμφωνούμε και συμπορευόμαστε με το πλαισιο του Εργατικου Κέντρου Λέσβου όσον αφορά το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Δεν επιθυμούμε στρατόπεδα συγκέντρωσης της εξαθλίωσης, είτε ανοικτά είτε κλειστά και γι αυτό ζητάμε απεγκλωβισμό όλων των προσφύγων και των μεταναστών. Για το λόγο αυτό λέμε κατηγορηματικά  όχι στην επικίνδυνη πολιτική της Ευρωπαικης Ενωσης και των κυβερνήσεων καθώς και στην απαράδεκτη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, που συντηρεί hotspots στα νησιά.

Όμως είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε οτι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες έχουν ομοιότητες μεταξύ τους, αλλά και με μας, σε πολλές παραμέτρους που δυστυχώς  δεν είναι άμεσα αντιληπτές στον πολύ κόσμο.  Οι μεν πρόσφυγες είναι το αποτέλεσμα  των στρατιωτικών πολέμων και οι δεύτεροι των οικονομικών πολέμων, που εξαπολύουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ευρωπαικής Ενωσης και του ΝΑΤΟ, για τη διασφάλιση και τον πολλαπλασιασμό των κερδών τους. Πρόσφυγες και μετανάστες μοιάζουν των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε τα σύνορα να δρασκελίσει, γραφει ο Μπέρτολντ Μπρέχτ. Προς αυτή την κατεύθυνση οφείλουμε να αποφύγουμε τις παγίδες του εθνικισμού αλλά και του κοσμοπολιτισμού που ωφελούνται πολλαπλά, εις βάρος των ξεσπιτωμένων θυμάτων καθώς και των λεηλατημένων χωρών τους. Υψώνουμε λοιπόν απέναντι τους, το ανθρώπινο  προστατευτικό δίχτυ του διεθνισμού. Τι είναι διεθνισμός μας βοηθάει να καταλάβουμε με μια δηλωση του, ο διεθνής ποδοσφαιριστής Σάββας Κωφίδης: “Ελλάδα δεν είναι να «τσικνίζεις» τον πεινασμένο. Αθλητισμός δεν είναι να κλωτσάς τον χτυπημένο. Ουμανισμός δεν είναι η λογοκοπία της «φιλανθρωπίας». Είναι ο σεβασμός στον ανήμπορο, το χέρι να σηκωθεί στον πεσμένο, ένα πιάτο φαΐ στον κατατρεγμένο. Ό,τι χρώμα, θρησκεία, καταγωγή κι αν έχει.”

Με τις ευρωπαικές συνθήκες Σενγκεν και Δουβλίνου εγκλωβίζονται οι πρόσφυγες και οι μετανάστες στη χώρα μας, ενώ  προορισμός τους δεν είναι η χώρα μας. Εκατομμύρια  είναι οι εκτοπισμένοι από τις εστίες τους, μέσα στις ίδιες τις χώρες τους ή σε γειτονικές χώρες. Ενα μικρό μερος από αυτούς φθάνει και σε μας. Οι αναπληρωτες εκπαιδευτικοί εξαναγκάζομαστε σε διαρκή διωγμό και περιπλάνηση από περιοχή σε περιοχή της Ελλάδας, από σχολείο σε σχολείο της Ελλάδας, χωρίς  να γίνεται αποδεκτή και η δική μας η επιθυμία να ριζώσουμε κάπου, εξαιτίας των ελαστικων σχέσεων εργασίας, απότοκες των συμφωνιών του Μάαστριχτ και της  Μπολώνια. Παραλληλα αποφοιτοι πανεπιστημιακων τμηματων μεταναστευουν στο εξωτερικό για να βρουν εργασία με καλύτερους όρους. Βιώνουμε λοιπόν διαρκώς την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα όπως και οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, όπως οι αγρότες μας που περνάνε τα τελευταία χρόνια σε καθεστώς κολλίγων άλλων εποχών ή ψάχνουν πλέον άλλο επάγγελμα για να επιβιώσουν, όπως οι μισθωτοί που βιώνουν έναν εργασιακό μεσσαίωνα. Πάνω από 35.000 είναι τα κενά εκπαιδευτικών στην Α/θμια και Β/θμια Εκπάιδευση, αλλά οι κυβερνήσεις και τα συνδικαλιστικά τους παρακλάδια στα συνδικαλιστικά όργανα της ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΑΔΕΔΥ, βρίσκουν ουτοπικό και λαϊκίστικο το αίτημα μας για διορισμό εδώ και τώρα, όσων δουλεύουμε τόσα χρόνια στην εκπαίδευση. Μόρια μας τάζουν με διάφορα τεχνάσματα κάθε τόσο για διορισμό και καινούριες Μόριες θέλουνε να ξεφυτρώνουν παντού στα νησιά μας και αλλού! Τσακίζουν τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους, για να τα προσφέρουν δανεικά και αγύριστα  για επενδύσεις στους ιδιώτες. Έτσι πάνω από 2.500 εκπαιδευτικοί τη φετινή χρονιά δεν ανέλαβαν υπηρεσία ή αναγκάστηκαν να παραιτηθούν λόγω των τεράστιων οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε οι αναπληρωτές μακριά από τον τόπο κατοικίας μας. Αλλωστε με 200 ευρώ σύμφωνα με τον υπουργό ανάπτυξης και επενδύσεων Αδωνη Γεωργιάδη μπορούμε σύμφωνα με ερευνες που επικαλείται, να επιβιώσουμε! Όμως ούτε θηρία είμαστε, ούτε τη ζούγκλα που μας ετοιμάζουν επιθυμούμε!

Τα σχολεία και αυτά ανοίγουν κάθε χρόνο με πληθώρα προβλημάτων, με μας τους εργαζόμενους λάστιχο σε μια συνεχή αβεβαιότητα. Υποβιβάζονται διαρκώς τα εργασιακά μας δικαιώματα και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας. Έτσι για παράδειγμα τα σχολεία στη Λέσβο μετά το σεισμό της Βρίσας αφήνονται στην τύχη τους σε πρόχειρα καταλύμματα/προκάτ όπως κι  ένα μερος των προσφύγων, χωρίς δρομολόγηση ικανοποιητικών  λύσεων, όπως και οι άστεγοι του σεισμού της Βρίσας. Ετσι αντί να φτιάχνουμε πολλά σχολειά νοσοκομεία, εκατομμύρια λεφτά πάνε στου ΝΑΤΟ τα σφαγεία. Πώς αντιμετωπίζεται όμως και η καθαριότητα και η υγιεινή των μαθητών στα ελληνικά σχολεία; Τα στοιχεία δείχνουν πάνω από 9000 εργαζομένους με συμβάσεις έργου με εξαθλιωμενους μισθους πείνας των 300 ευρώ και κατω στην πλειοψηφία τους, οι οποίοι μένουν απλήρωτοι 3-4 μηνες μετα την εναρξη των σχολείων.

Αλήθεια πόσο απέχει η υγειονομική περίθαλψη και  κοινωνική ασφάλιση  μας, από αυτην  που επιφυλασσουν στους πρόσφυγες και τους μετανάστες;  Χωρίς ΑΜΚΑ και εμβολια με κινδυνο γενίκευσης επιδημιών για εκείνους, αλλά και για εμας.  Από την άλλη το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που ετοιμάζει η ελληνική κυβέρνηση, επιχειρεί να καταργήσει τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση, ελαφρύνοντας τα εργοδοτικά βάρη κάνοντας την ατομική υπόθεση του κάθε εργαζομένου. Η κοινωνική ασφάλιση σχετίζεται  άμεσα με το δικαιώμα στην μονιμη και τη σταθερή δουλειά. Όμως η γενίκευση της ελαστικής εργασίας με  μισα και λίγα μεροκάματα σημαίνουν στέρηση μιας σειράς δικαιωμάτων μας στις αδειες, στην μητρότητα, στα επιδόματα, κ.α.

Αρκετά μεγάλο μέρος των εγκλωβισμένων ανθρώπων στην Μόρια είναι παιδιά. Το 2015 σχεδον ενα στα δυο παιδιά στην Ελλάδα ζουν σε συνθηκες υλικής αποστέρησης, διαπιστώνει η πρόσφατη έκθεση της UNICEF με τίτλο “η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2017”. Αλήθεια ποιά είναι η τύχη όλων αυτών των  παιδιών σήμερα; Ένα ακόμη στατιστικό στοιχείο, ανάμεσα στα εκατοντάδες στοιχεία, που επιβεβαιώνουν καθημερινά την τραγική κατάσταση των λαϊκών νοικοκυριων στη χώρα μας.

Στην Ελλάδα η παιδική εργασία δεν είναι άγνωστη. Σύμφωνα με στοιχεία του 2014, οι ανήλικοι που εργάζονται υπολογίζονται σε 100.000 με 150.000, με την πλειοψηφία εξ’ αυτών να εργάζονται παρανόμως. Όλα αυτά την ώρα που περίπου 450.000 παιδιά στην Ελλάδα ζουν σε συνθήκες φτώχειας, ενώ 40.000 παιδιά ετησίως εγκαταλείπουν το σχολείο, πριν την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, προκειμένου να βγουν στο μεροκάματο.

 Σε δηλώσεις του ο πρωθυπουργός έλεγε ότι δε θα αφήσει κανένα ασυνόδευτο προσφυγόπουλο στην εκμετάλλευση και το έγκλημα. Αλήθεια τι μέτρα έχει πάρει έκτοτε προς την λύση αυτού του προβλήματος; Σύμφωνα με στοιχεία της Υπατης Αρμοστείας  το καλοκαίρι του 2019 το 75% των  παιδιων των προσφύγων δεν πάνε σχολείο. Για οσο διαμενουν στη χωρα μας  οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, είναι αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα η εκπαιδευση των παιδιών τους, στο ελληνικό  εκπαιδευτικό σύστημα.

Υπάρχουν όμως κοινά και στην καταστολή. Έτσι έχουμε  καταστολή  κινητοποιησεων για καλυτερες μερες στο συνταξιουχους, στους φοιτητες, στους εκπαιδευτικους, στους εργαζομενους, με προοπτική την μελλοντική τους απαγόρευση. Από την άλλη η Ευρωπαικη Ενωση στοχοποιεί τους “παρανομους”όπως τους αποκαλεί μετανάστες για την τρομοκρατία, την εγκληματικοτητα, την ανεργία και είναι δεκτική στο να φυλάει τα σύνορα θαλασοπνίγοντας τους. Την ίδια ώρα ετοιμάζει ειδικές δυναμεις καταστολής των προσφύγων, οι οποίες θα αξιοποιούνται για την καταστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτων αυτης της χώρας.

Δεν πρεπει να επιτρέψουμε  τη στοχοποίηση των θυμάτων, των προσφύγων και των μεταναστών. Άλλοι είναι οι φταιχτες και σε αυτούς πρεπει να στρέψουμε τα βέλη μας, είναι η  Ε.Ε, το ΝΑΤΟ, ο ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελληνων Βιομηχάνων), εν ολίγοις οι ντόπιοι και ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι πολιτικοί τους αντιπρόσωποι  που τα ψηφίζουν και τα εφαρμόζουν,  κυβερνητικός συνδικαλισμός,   κυβέρνηση, αντιπολίτευση, Περιφέρειες, Δήμοι.

 Ο δρόμος για το σήμερα και το αύριο όλων μας  είναι αυτός του συλλογικού αγώνα για μια ζωή που μας αξίζει σε μας και στα παιδιά μας, μια ζωή που θα καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας  και θα προσπαθεί όχι να μειώνει τη φτώχεια και την εξαθλίωση, αλλά να παλεύει για την εξαφάνιση τους. Σημερα υπάρχουν όλες οι κατάλληλες δυνατότητες με τον πλούτο,  την πρόοδο της τεχνολογίας και της επιστήμης,  με τη μεγάλη παραγωγικότητα της εργασίας ώστε και οι γυναίκες να εχουμε ολόπλευρη προστασία της μητρότητας καθώς και ελεύθερο χρόνο που θα τον αξιοποιούμε σε κλισεις και ενδιαφεροντα και σε κοινωνική δράση. Η ζούγκλα που θελουν δεν πρεπει να περάσει!

 

 

Παλευουμε για:

  • Να εξασφαλιστούν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες σε όλη τη χώρα. Να υπάρξει ιδιαίτερη μέριμνα και φροντίδα για τα ασυνόδευτα παιδιά και τους ανήλικους. Να κλείσουν τα hot spots.
  • Να απλοποιηθούν όλες οι διαδικασίες και να χορηγηθούν τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα στους πρόσφυγες για να φτάσουν στη χώρα του τελικού προορισμού τους. Να λυθεί άμεσα το ζήτημα της επανένωσης οικογενειών.
  • Έξω οι ΜΚΟ. Να σταματήσουν οι αυθαίρετες παρεμβάσεις τους στα σχολεία και τα hot spots.
  • Να αποδεσμευτεί η διαδικασία εγγραφής των  παιδιών Προσφύγων και Μεταναστών από κάθε γραφειοκρατικό εμπόδιο, ώστε να μην μείνει κανένα παιδί εκτός σχολείου. Να στηριχθούν όλα τα παιδιά από τις δημόσιες δομές Υγείας (εμβόλια, εξετάσεις κ.τ.λ.) χωρίς κανένα εμπόδιο.
  • Να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κονδύλια για τις υποδομές, τη δωρεάν μετακίνηση των μαθητών, τη σίτισή τους κλπ.
  • Να ιδρυθούν άμεσα όλες οι αναγκαίες Τάξεις Υποδοχής σε όλα τα σχολεία που φοιτούν προσφυγόπουλα. 
  • Να στηριχθούν οι εκπαιδευτικοί μέσα στην τάξη. Να διαμορφωθεί άμεσα με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό που θα ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες. Να υπάρξει κατάλληλη επιμόρφωση. Να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών στο τμήμα, εκεί που υπάρχουν προσφυγόπουλα.
  • Να καταμετρηθούν οι ανάγκες που παγιώνονται στην εκπαίδευση των προσφύγων και μεταναστών στα οργανικά κενά και στους μόνιμους διορισμούς που απαιτούνται.
  • Να αναγνωρίζεται η φοίτηση όλων των προσφύγων και μεταναστών μαθητών στη χώρα που φοιτούν και στην όποια χώρα τελικού προορισμού.
  • Να αναπτυχθούν εκπαιδευτικά προγράμματα για τις παραδόσεις τον πολιτισμό και την ιστορία τους, εξωσχολικές αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητας.
  • Να δημιουργηθούν μόνιμοι σταθμοί στήριξης των παιδιών μέσα στους χώρους, που θα αναλάβουν τη δημιουργική απασχόληση και θα ενημερώνουν και θα λύνουν ζητήματα με τους γονείς.

σχετικά άρθρα

Επίδομα στέγασης ζητούν οι εκπαιδευτικοί από το Δήμο σε Πόρο, Τροιζηνία και Μέθανα
Επίδομα στέγασης ζητούν οι εκπαιδευτικοί από το Δήμο σε Πόρο, Τροιζηνία και Μέθανα
Το ζήτημα του υπέρογκου κόστους διαμονής των εκπαιδευτικών σε τουριστικά μέρη επανέρχεται στην επικαιρότητα. Επιστολές προς τους Δήμους Πόρου και...
Επίδομα στέγασης ζητούν οι εκπαιδευτικοί από το Δήμο σε Πόρο, Τροιζηνία και Μέθανα
Στις 27 Φεβρουαρίου η πρώτη επιστημονική Ημερίδα του Κέντρου Νέων Βιοτεχνολογιών και Ιατρικής Ακριβείας ΕΚΠΑ
Στις 27 Φεβρουαρίου η πρώτη επιστημονική Ημερίδα του Κέντρου Νέων Βιοτεχνολογιών και Ιατρικής Ακριβείας ΕΚΠΑ
Το μέλλον της Ιατρικής Ακριβείας και πως αναμένεται να επηρεάσει την ζωή εκατομμύριων ασθενών παγκοσμίως.
Στις 27 Φεβρουαρίου η πρώτη επιστημονική Ημερίδα του Κέντρου Νέων Βιοτεχνολογιών και Ιατρικής Ακριβείας ΕΚΠΑ