Ο εκπαιδευτικός Γ.Παπαποστόλης εξηγεί γιατί διακόπτει την απεργία πείνας
Ο καθηγητής Φυσικής Αγωγής Γιώργος Παπαποστόληςμε ανοικτή επιστολή του μιλά για την απεργία πείνας και δίψας που ξεκίνησε διεκδικώντας να γίνει δεκτή η αίτηση απόσπασής του

Έπειτα από τρεις μέρες απεργίας πείνας και δίψας δεν άντεξα άλλο και σταμάτησα.

Η ψυχολογική πίεση που δέχτηκα ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για να σταματήσω. Χαίρομαι που στο τέλος αυτής της μάχης, που με φέρνει τυπικά ηττημένο, νιώθω αρκετά "γεμάτος" και δικαιωμένος. Επέλεξα έναν αντίπαλο δυνατό και αποδείχθηκε πολύ δυνατότερος, για το λόγο ότι έχει στο πλευρό του συμμαχίες τέτοιες μέσα στην κοινωνία που τον καθιστούν "απολυτάρχη".

Η αμηχανία μου... το επαγγελματικό μου "σπίτι", το Υπουργείο, το οποίο δεν μπορεί να με δικαιώσει και να με λυτρώσει κι εγώ να βρίσκομαι πλέον σε "αντι-δικαίου" αγώνα μαζί του.

Οι "μητριές" μου... που απαξιωτικά δε με δέχτηκαν σαν "παιδί" τους, ώστε να τους μιλήσω για την παραμέληση και την εγκατάλειψη που οι ίδιες κατεύθυναν.

Ένα κοινωνικό σύστημα... που "κρύβει το δράμα με μια δήθεν στηλίτευση".

Και ένας κόσμος... που φοβάται και κρύβεται για να γλυτώσει από την ατολμία του.

Όλα αυτά είναι εικόνες που γνώρισα και με "γνώρισαν". Μου έδειξαν πόσο άρρωστοι είμαστε σαν "σύστημα" και σαν κοινωνία.

Κατανοώ την ανάγκη τους για επιβίωση και τη μάχη με τον χρόνο που δίνουν για να βρίσκονται στο παρόν. Δικαιολογώ την μπακαλίστικη λογιστική τους που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς απαξιωμένους και στοχοποιημένους, προκειμένου να διατηρήσουν το μαντρί γεμάτο. Κατανοώ την αδιαφορία και την απαξίωση του βασικότερου κρίκου της "αλυσίδας" της εκπαίδευσης που πρέπει να σπάσει για να μπορούν να ελέγχουν τα κομμάτια της, που θα είναι πιο βολικά και εύκολα στη "μεταχείριση".

Αυτό που δεν κατανοώ είναι η αδυναμία όλων μας για ανάγνωση των εικόνων αυτών και  απάντηση στο ψέμα που εκφράζουν, με ένα βροντερό παρόν σε καταστάσεις εγκατάλειψης και απαξίωσης που βιώνουμε καθημερινά. Συνειδητά φοβισμένοι μήπως χάσουμε τη στιγμή, χάνουμε μια ζωή. Τζάμπα... Μιλάμε όλοι μας για μια ζωή που ονειρευόμαστε, δημιουργώντας καθημερινά εφιάλτες ανυπαρξίας και αβεβαιότητας στους ανθρώπους μας. Εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας στην "ευτυχία" του άλλου και όχι στην ανάγκη αγάπης που κρύβουν μέσα τους. Θέλουμε να τα κατευθύνουμε σε "ιδιότητες" που θα τους αναδείξουν άρχοντες και όχι σε ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης, αγάπης και αλληλεγγύης που θα τους ορίσουν συνοδοιπόρους μιας λαχταριστής διαδρομής.

Το να νιώθει κάποιος μέσα σε όλα αυτά ζωντανός ακόμα, πιστεύω πως είναι αξία. Το να ορθώνει τη φωνή του μέσα στη σιωπή του άδικου είναι επιτυχία. Το να μιλάς για "αντίπαλα" δράματα και να καταλήγεις όχι στο υποκειμενικό ψέμα αλλά στην αλήθεια πολλών ματιών, αυτό είναι ΝΙΚΗ.

Νιώθω δικαιωμένος από τα πολλά τηλεφωνήματα συναδέλφων μου και τη στήριξη τους από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο παράσημο σε αυτή τη ζωή από την επιβράβευση και τον σεβασμό της προσπάθειας του καθενός μας. Δεν υπάρχει πιο μεγάλη εμπειρία από το να προσπαθείς να πας πιο μακριά και να νιώθεις να ψηλώνεις. Όπως βέβαια και το να κοιτάς κοντά και να νιώθεις να "παχαίνεις"...

Αλήθεια, νιώθω ότι έβαλα και εγώ την δική μου χιονονιφάδα πάνω στο γερασμένο, γεμάτο χιόνι και έτοιμο να σπάσει κλαδί.

Συνάδελφοι τολμήστε το... Θα σας κάνει χαρούμενους.

 

Παπαποστόλης Γιώργος Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

σχετικά άρθρα

Μητσοτάκης: Αγεωγράφητα και ανιστόρητα τα κείμενα που επικαλείται η Τουρκία
Μητσοτάκης: Αγεωγράφητα και ανιστόρητα τα κείμενα που επικαλείται η Τουρκία
«Διαμορφώνονται δύο κρίσιμα μέτωπα τα οποία κυριάρχησαν στη συζήτηση που είχα με τον κ. Ερντογάν» επισήμανε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός
Μητσοτάκης: Αγεωγράφητα και ανιστόρητα τα κείμενα που επικαλείται η Τουρκία