Η λέξη «καρνάγιο» έχει τις ρίζες της στην ιταλική γλώσσα και ειδικότερα στον όρο carenaggio, που περιγράφει τον χώρο όπου ένα πλοίο ανελκύεται στη στεριά προκειμένου να επισκευαστεί ή να καθαριστεί το κάτω μέρος της γάστρας του.
Στην ελληνική χρήση, ο όρος «καρνάγιο» καθιερώθηκε για να περιγράψει τα μικρά παραδοσιακά ναυπηγεία, όπου κατασκευάζονται, συντηρούνται ή επισκευάζονται κυρίως ξύλινα σκάφη. Πρόκειται για χώρους που συνδέονται άρρηκτα με την τέχνη της ξυλοναυπηγικής και τη ναυτική παράδοση.
Ετυμολογικά, η λέξη προέρχεται από το ιταλικό carena, που σημαίνει «καρίνα» ή «γάστρα πλοίου». Από αυτό προέκυψε το ρήμα carenare (η διαδικασία κλίσης του πλοίου για εργασίες στο κάτω μέρος του) και στη συνέχεια το carenaggio, δηλαδή ο χώρος όπου πραγματοποιούνταν αυτές οι εργασίες συντήρησης.
Στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα, αντίστοιχες έννοιες αποδίδονται με τους όρους «ναυπηγείο» ή πιο εξειδικευμένα «επισκευαστική ζώνη σκαφών». Ωστόσο, ο όρος «καρνάγιο» παραμένει σε χρήση, διατηρώντας έναν πιο παραδοσιακό χαρακτήρα και συνδεόμενος κυρίως με τα ξύλινα καΐκια και τη ναυτική κληρονομιά του Αιγαίου και του Ιονίου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η γεωγραφική και ιστορική επιρροή έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση της ορολογίας: στις περιοχές με έντονη ενετική παρουσία επικράτησε ο όρος «καρνάγιο», ενώ σε περιοχές με οθωμανική επιρροή συναντάται συχνότερα η λέξη «ταρσανάς», τουρκικής προέλευσης, με παρεμφερή σημασία.
