Η λέξη «καμπάνα» δεν ανήκει στην αρχαία ελληνική γλωσσική παράδοση, αλλά αποτελεί δάνειο που εντάχθηκε στη νεοελληνική γλώσσα μέσα από τη λατινική campāna, πιθανότατα μέσω της ιταλικής campana.
Στη λατινική γλώσσα, ο όρος χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει την καμπάνα ή τον κώδωνα και συνδεόταν ιστορικά με την περιοχή Campania στη νότια Ιταλία, γνωστή στην αρχαιότητα για την επεξεργασία μετάλλων και ιδιαίτερα του μπρούντζου. Από αυτή τη γεωγραφική αναφορά φαίνεται πως προέκυψε και η ονομασία του αντικειμένου.
Στον ελληνικό γλωσσικό κορμό, η αντίστοιχη λέξη είναι ο «κώδων» ή «κώδωνας», όρος που απαντά ήδη στην αρχαιότητα και σχετίζεται με την έννοια της κωδωνοκρουσίας. Παρ’ όλα αυτά, στη σύγχρονη χρήση επικράτησε τελικά η λέξη «καμπάνα».
Από την ίδια ετυμολογική ρίζα προέρχεται και μια σειρά συγγενών όρων που χρησιμοποιούνται σε διάφορες γλώσσες και πεδία, όπως το «καμπαναριό», το ιταλικό campanile (που σημαίνει κωδωνοστάσιο), αλλά και ο επιστημονικός όρος campanology, ο οποίος αναφέρεται στη μελέτη των καμπανών και της χρήσης τους.
