To -παράλογο- Χρονικό Πρόσληψης μιας αναπληρώτριας
"Χειρότερο κι από δρομολόγιο του 140. Εκεί τουλάχιστον ο οδηγός κάνει τη δουλειά του…"

Το alfavita.gr έλαβε και δημοσιεύει την ακόλουθη επιστολή μιας αναπληρώτριας, το όνομα της οποίας βρίσκεται στη διάθεσή μας. Η ίδια εξηγεί τους λόγους που την ώθησαν να γράψει το χρονικό της περιπέτειάς της: 

"Ανήκω στους 7 αναπληρωτές που διορίστηκαν την περασμένη Παρασκευή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Ανατολικής Αττικής. Τη Δευτέρα παρουσιάστηκα κανονικά στην Πρωτοβαθμια Διεύθυνση Ανατολικής Αττικής για την ανάληψη υπηρεσίας, τα κενά όμως δεν ήταν έτοιμα, γεγονός που μας ανάγκασε όλους να ξαναπάμε χθες. Παρότι μας ζήτησαν να βρεθούμε εκεί νωρίτερα από τις 12.00, η ανακοίνωση των κενών έγινε στις 12.35. Μετά τη δηλωση περιοχών, μας είπαν να περιμένουμε τοποθετήσεις μετά το απόγευμα, μέσα στη μέρα.Οι τοποθετήσεις έγιναν πριν μια ώρα σήμερα. Παρακαλώ να δημοσιεύσετε ανυπόγραφα το παρακάτω κείμενο που θίγει τα ζητήματα αν όχι κωλυσιεργίας εκ μέρους των υπαλλήλων, σίγουρα όμως ολιγωρίας και αδιαφορίας"

 

Παρασκευή 11/10, ώρα 19.45’: Τηλεφώνημα για ανακοίνωση πρόσληψης από περσινή συνάδελφο. Χαρές, «Τι; Θα έχω και δική μου τάξη;», δάκρυα συγκίνησης, κεράσματα σε φίλους μέχρι πρωίας.

Σάββατο 12/10, ώρα 11.00’: Πρωινό ξύπνημα και εγκεφαλική υπενθύμιση ότι προσελήφθην. Τηλεφώνημα και επίσκεψη σε παθολόγο για γνωμάτευση. Τσεκ. Η ψυχίατρος λείπει στο εξωτερικό. «Από βδομάδα είπε». Λογικό μου φάνηκε μέσα στο σ/κ.

Κυριακή 13/10, ώρα 20.00’: Εκτύπωση δικαιολογητικών. Τσεκ.

Δευτέρα 14/10, ώρα 09.48’: Άφιξη στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής. «Για ανάληψη υπηρεσίας», χαμόγελα,

«Έχετε όλα τα δικαιολογητικά;»

 «Λείπει μόνο το χαρτί του ψυχιάτρου*.»

«Ξέρετε πρέπει να τα έχετε όλα για να γίνει η πρόσληψη…»

«Πέρσι, στην ίδια διεύθυνση με δεχτήκατε χωρίς κανένα από τα δύο (πρώτη φορά ανάληψη, κενά που ανακοινώθηκαν 18.00 το απόγευμα κλπ).»

« Ναι, αλλά φέτος είναι πιο αυστηρά τα πράγματα…..»

«Δεν το γνωρίζω. Η ανάρτησή στη σελίδα σας είναι περσινή. Επίσης, εγώ, αν θέλω, είμαι ένα τηλεφώνημα μακριά από την απόκτηση της γνωμάτευσης. Οι υπόλοιποι συνάδελφοι που δεν έχουν κάποιο γνωστό τι θα κάνουν;”

«Πάρτε τον πάκο με τις 7 σελίδες -όπου θα γράψετε από 7 φορές τα στοιχεία σας- και μετά θα τα καταχωρίσουμε στο σύστημα.»

ώρα 10.20’:

« Τα συμπληρώσατε; Ωραία. Τα κενά δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη. Περιμένουμε.»

Κι εμείς. Γκλιν γκλον το μυαλό. Τι μου είπε;

«Και πώς έγιναν προσλήψεις;»

« Ε, πρέπει να τα επιβεβαιώσουμε. Ρωτήστε την κυρία τάδε.

Στο γραφείο της κυρίας τάδε διακόπτω μια βαθυστόχαστη κουβέντα με συνάδελφό της για ένα κατάστημα παπουτσιών. «Καλημέρα, θα ήθελα να μάθω πότε θα βγουν τα κενά.»

«Δεν έχουν βγει ακόμη. Αύριο. Θα έρθετε και αύριο.»

«Όχι, δεν θα ήθελα να έρθω και αύριο για 5 λεπτά υπόθεση», σκέφτηκα, αλλά δεν το είπα. Αντ’ αυτού: «Εντάξει, τι ώρα περίπου.»

«Πριν τις 12 όμως, γιατί μετά έχουμε ΠΥΣΠΕ.»

Τρίτη 15/10, ώρα 10.00’: Άφιξη στη Διεύθυνση. Έξι- εφτά υπάλληλοι, ντυμένες κομψότατα, συζητούν, χασκογελούν στην είσοδο πίνοντας καφέ. Στον όροφο:

 «Καθίστε. Τα κενά δεν έχουν βγει ακόμη.»

« Συγγνώμη, πρόκειται για 7 προσλήψεις. Πέρσι ήμασταν εκατοντάδες και ήταν ήδη έτοιμα.»

«Περιμένουμε.»

Κι εμείς.

ώρα 10.10’: Οι υπάλληλοι ολοκληρώνουν τον καφέ. Ανεβαίνουν. Μαζί και η «υπεύθυνη για τα κενά», όπως μου είπαν χτες.

ώρα 10.20’: Συζητήσεις, γνωριμίες με συναδέλφους εν αναμονή. «Ε, εντάξει, μέχρι τις 12.00 είπαν, άρα όπου να’ ναι βγαίνουν.»

ώρα 11.00’: Συζητήσεις, γνωριμίες με συναδέλφους εν αναμονή.

ώρα 11.30’: Συζητήσεις, γνωριμίες με συναδέλφους εν αναμονή.

ώρα 12.00’: Αποφασίσω να ρωτήσω την «υπεύθυνη για τα κενά».


«Δεν είμαι εγώ, είναι η κυρία δείνα.»

«Χθες μου είπαν πως είστε εσείς. Επίσης, είχατε πει μέχρι τις 12.00.»

«Αλλάζουν αυτά, αλλάζουν.»

ώρα 12.35’: ΤΑ ΚΕΝΑ. Κοιταζόμαστε με τη συνάδελφο.

«Γιατί μόνο 5; Αφού υποτίθεται πως είμαστε 7.»

Συμπεράναμε πως οι 2 ίσως αρνήθηκαν τη θέση. Πού πήγαν όμως τα κενά τους και ποια ήταν αυτά; Πώς γίνεται αυτή η διαλογή και ποιους εξυπηρετεί;

ώρα 12.45: Παράδοση της δήλωσης περιοχών.
«Περιμένετε τις τοποθετήσεις από το μεσημέρι και μετά, προς το απογευματάκι.»

«Είναι σίγουρο τώρα αυτό;»

«Σας το λέω με μια μικρή επιφύλαξη. Μικρή όμως.»

Εγώ γιατί έχω μεγάλη;

ώρα 18.00: Τίποτα.

ώρα 19.00: Τίποτα.

ώρα 20.00: Συζήτηση με φίλη: « Όταν η αδερφή μου ήταν πρόπερσι επίσης στην Ανατολική Αττική, τα ανακοίνωσαν στις 02.30’. Ξύπνησε και τότε είδε πού θα είναι.»

ώρα 00.00: Μια άσχετη ανακοίνωση

ώρα 01.00: Τίποτα, αλλά ας κοιμηθώ να ξυπνήσω νωρίς για να δω πού θα πρέπει να πάω.

ώρα 06.00: Πρωινό ξύπνημα και επί τόπου αναζήτηση στη σελίδα της Πρωτοβάθμιας. Δύο άσχετες ανακοινώσεις.

ώρα 09.20: Τηλεφώνημα στη Διεύθυνση. «Δεν έχουν βγει ακόμα. Σε λίγο.»

Σε Παγκόσμια κλίμακα ή μόνο στα δικά μου αυτιά το «Σε λίγο» αντιστοιχεί στα «σε λίγα λεπτά» ή «εντός της ώρας»;

ώρα 10.00: Αποφασίζω να διαβάσω μερικά πράγματα για την τάξη. Ναι, αλλά για ποια τάξη;

ώρα 10.40: Μήνυμα από την αδερφή μου. «Καλημέρα! Βγήκαν;»  «Όχι.»

ώρα 12.00: Μητέρα «Πού θα είσαι;» «Δεν ξέρω.»

ώρα 13.30: Αρχίζω να γράφω το κείμενο.

ώρα 14.19: Έχω φτάσει μέχρι αυτό το σημείο. Η Διεύθυνση θεωρητικά έχει κλείσει, οι τοποθετήσεις δεν έχουν βγει.  Άραγε θα βγουν κάποια λογική ώρα για να προλάβω να ετοιμάσω κάτι για την τάξη;

 

Υ.Γ. 1: Οι τοποθετήσεις βγήκαν 26 λεπτά αργότερα, δηλαδή στις 14.45. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο όμως η ανάρτηση γράφει ότι έγινε στις 11.38. Μαγικό;

Υ.Γ.2: Φυσικά, στις 14.45, το τηλέφωνο του σχολείου δεν σηκώνει κανείς. Σε ποια τάξη θα μπω άραγε αύριο; Άγνωστο. Το μόνο γνωστό ότι αναγκαστικά θα πάω -σχεδόν- ως τουρίστρια. Περιμένουμε πάλι, λοιπόν.

Μέχρι τότε:  Καλή πρόοδο σε παιδιά και δημοσίους υπαλλήλους!

σχετικά άρθρα