Σε σκληρή αντιπαράθεση έχουν έρθει η Μαρία Καρυστιανού και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, με αφορμή τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τους γιατρούς που εμπλέκονται στον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και τη συζήτηση γύρω από τις εναλλακτικές θεραπείες και την κβαντική ιατρική. Η κόντρα πυροδοτήθηκε όταν ο υπουργός κατηγόρησε την πρόεδρο της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» ότι «διαφημίζει κβαντική ιατρική που δεν υπάρχει», προαναγγέλλοντας μάλιστα έλεγχο από τα αρμόδια όργανα του υπουργείου Υγείας, σε μια τηλεοπτική συζήτηση που σημαδεύτηκε από υψηλούς τόνους.
Απαντώντας στις κατηγορίες, η κα Καρυστιανού χαρακτήρισε τα λεγόμενα του υπουργού «τρικυμία εν κρανίω», κατηγορώντας τον ότι «έχει μπλέξει τα ξυλόλια» και επιχειρεί συνειδητά να «σηκώσει σκόνη για να συγκαλύψει την ουσία». Σύμφωνα με την ίδια, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι επιστημονικές ορολογίες, αλλά «το χάος που επικρατεί στον κρατικό μηχανισμό», η έλλειψη ελέγχων για το εάν τα ιατρεία λειτουργούν νόμιμα και το κατά πόσο οι παρεχόμενες ιατρικές πράξεις τηρούν τους κανόνες ασφαλείας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σοβαρότητα των ιατρικών πράξεων, τονίζοντας ότι «η πλασμαφαίρεση δεν είναι εναλλακτική θεραπεία, αλλά μια παρεμβατική ιατρική πράξη» που ενέχει κινδύνους και απαιτεί κατάλληλη νοσοκομειακή υποδομή για την αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών, όπως αυτές που οδήγησαν στην τραγωδία με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Παράλληλα, κατηγόρησε τον υπουργό για απαξιωτική στάση σχετικά με τα ευρήματα για το ξυλόλιο, διερωτώμενη πώς είναι δυνατόν να προεξοφλεί τα αποτελέσματα πριν ολοκληρωθούν οι επίσημες έρευνες.
Ξεκαθαρίζοντας τη θέση της γύρω από τις σύγχρονες μεθόδους, η παιδίατρος εξήγησε ότι «δεν υφίσταται ο όρος κβαντικός γιατρός», αλλά γίνεται εφαρμογή κβαντικής τεχνολογίας και ολιστικής προσέγγισης στη διάγνωση και την πρόληψη, πρακτικές που ακολουθούνται ευρέως σε Ευρώπη και Αμερική. Υπογράμμισε ότι η ίδια «ακολουθεί πιστά τα καθιερωμένα ιατρικά πρωτόκολλα» στην άσκηση της παιδιατρικής, αντιμετωπίζοντας τις ασθένειες με φαρμακευτική αγωγή, ενώ χαρακτήρισε την ενασχόλησή της με την ολιστική ιατρική ως ένα «extra κομμάτι» κατανόησης του ανθρώπινου οργανισμού.
Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει τη βαθιά θεσμική και πολιτική κόντρα που έχει ξεσπάσει, με την κα Καρυστιανού να καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να αποπροσανατολίσλει την κοινή γνώμη από τις σοβαρές παθογένειες και τις ανεπάρκειες του δημόσιου συστήματος υγείας, μετατοπίζοντας τη συζήτηση σε δευτερεύοντα ζητήματα.
