Νίκος Τσούλιας 
Το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ / ΚΙΝΑΛ αποτελεί σημαντική πολιτική “στιγμή” τόσο για το κόμμα μας όσο και ευρύτερα για την πολιτική ζωή του τόπου. Ήταν ένα συνέδριο στο οποίο έγιναν εισηγήσεις, προτάσεις και κριτική και διαμορφώθηκε τελικά ένα κλίμα ενότητας και συνθέσεων των διαφορετικών προσεγγίσεων.
Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι πριν από το συνέδριο, όταν έγιναν οι εκλογές για την ανάδειξη των συνέδρων με τη συμμετοχή περίπου 171.000 μελών και φίλων, προσδιοριζόταν η σπουδαιότητά του, σε μία εποχή που τελικά η πολιτική δράση και οι συλλογικότητες έχουν υποχωρήσει.
Η εισήγηση του προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη είχε θετικό περιεχόμενο, με έντονα πολιτικά και ιδεολογικά στοιχεία, που ανταποκρίνονται στη σημερινή εθνική στρατηγική, στις κοινωνικές ανάγκες και προτεραιότητες και διαμόρφωνε ένα ενωτικό κλίμα συνθέσεων για τους βασικούς στόχους των επόμενων εκλογών.
Έτσι, ένα επίμαχο θέμα, που είχε αναδείξει ο Χάρης Δούκας και άλλα στελέχη, αυτό της ρητής και ομόφωνης αναφοράς του αποκλεισμού κάθε έννοιας κυβερνητικής συνεργασίας με την αντιλαϊκή ΝΔ λειτούργησε συσπειρωτικά και δίνει νέα πνοή και δυναμική στο κόμμα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί και η συμβολή του Κώστα Σκανδαλίδη.
Φυσικά το επίδικο ζήτημα δεν είναι να μείνουμε στις θετικές πλευρές, αλλά να αναδείξουμε και να επιλύσουμε τα σημεία στα οποία υστερούμε και τα οποία μπορούν συνεργήσουν στην προαγωγή μιας ευρύτερης κοινωνικής δυναμικής. Πρόγραμμα διακυβέρνησης και στελέχη με πολιτική εμπειρία έχει το ΠΑΣΟΚ. Εκείνο που χρειάζεται είναι η συσχέτισή του και η αλληλλοεπίδρασή του με ευρέα κοινωνικά στρώματα. Είναι θετική η εξέλιξη διαμόρφωσης ενός κόμματος με υιοθέτηση των τάσεων στο εσωτερικό του, και αυτό πέραν του μπόνους των εδρών στις εκλογές (όταν…) συνάπτεται απόλυτα με το ζήτημα της εσωκομματικής δημοκρατίας.
Εδώ είναι το πιο σημαντικό κομματικό πεδίο. Η Κεντρική Επιτροπή δεν είναι λειτουργική. Δεν συνεδριάζει. Δεν συνδιαλέγεται. Δεν παράγει πολιτικό και ιδεολογικό λόγο. Δεν παίρνει αποφάσεις. Είναι μια μαγική εικόνα. Ο ίδιος ο αριθμός των μελών της (περί τα 271!) είναι μη λειτουργικός. Πώς μπορεί να λειτουργήσει ένα τέτοιο κορυφαίο κομματικό όργανο; Έχει παράξει ντοκουμέντα πολιτικής και ιδεολογικής ανάλυσης, ένα σχέδιο εθνικής στρατηγικής; Έχει κάνει προσεγγίσεις για τις αναθεωρητικές πολιτικές που γίνονται διεθνώς και για εκείνες που αφορούν την περιοχή μας; Έχει απασχοληθεί με τις ανατρεπτικές εξελίξεις στην τεχνολογία, στον πολιτισμό, στη Γνώση και στην Πληροφορία;
Η μόνη αγωνία είναι το ποιοι και ποιες θα εκλεγούν; Και να κάνουν τι; Διαμορφώνονται λίστες, που έχουν μέσα ακόμα και άτομα που “κάνουν θελήματα”, που δεν έχουν συμβάλλει πουθενά σε κοινωνικά κινήματα, σε επιστημονικούς και συλλογικούς φορείς, που δεν έχουν καμιά παρέμβαση ούτε καν τοπική - με ποιον στόχο; Να το γράψουν στο ...βιογραφικό τους! Και που λαμβάνεται υπόψη αυτό; Μόνο στο εσωκομματικό πεδίο που αναπτύσσεται για να στηρίζει προσωπικούς μηχανισμούς, για να αναπαράγεται η κομματική εξουσία! Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει εσωκομματική δημοκρατία.
Μπορεί το κόμμα μας να διαμορφώσει μια Κεντρική Επιτροπή με λιγότερα από 100 μέλη και να μην είναι η εκλογή των μελών της μόνο από λίστες; Για να μπορεί να γίνει πολιτικός διάλογος απαραίτητη συνθήκη είναι να υπάρχουν ελεύθερες και ανεξάρτητες φωνές για να γίνουν αναλύσεις και ιδεολογικές θεωρήσεις, αντιπαραθέσεις και συνθέσεις, προτάσεις και αποφάσεις. Αυτό είναι δημοκρατία. Αυτό είναι η ουσία της και η ομορφιά της. Το να έχουμε χειροκροτητές είναι non sense.
Φυσικά, και στα άλλα κόμματα δεν υπάρχει ουσιαστική δημοκρατία, και τα πράγματα είναι ακόμα πιο ζοφερά. Αλλά το κόμμα μας δεν γεννήθηκε μέσα από την αυτοοργάνωση και την από τη συνεχή αντιπαράθεση ιδεών; Δεν ήταν πρωτοπόρο στην πολιτική λειτουργία;
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις
Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
