Νίκος Τσούλιας Επειδή κάποια κόμματα πλήττονται από πολιτικούς / γυρολόγους της εξουσίας και του χρήματος, ναι και του χρήματος… Επειδή το φαινόμενο των σκανδάλων και της παρανομίας αφορά και άλλους πέραν από το μείζον πολιτικό θέμα της Ν.Δ., που έχει αναδειχθεί σε κυβέρνηση των συνεχόμενων σκανδάλων και της διαφθοράς -, θεωρώ ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά και γενικά από κάθε κόμμα σε επίπεδο αρχών.
Εκτιμώ ότι πρέπει να γίνεται σχετική συζήτηση, σε ένα επίπεδο κομματικών οργάνων το ζήτημα αυτό, για να βρεθεί λύση ή έστω να υπάρξει ένας επίσημος προβληματισμός. Φυσικά κανένας δεν μπορεί να απαγορεύσει τις κομματικές μετακινήσεις ούτε να τις προβλέψει. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, οι οποίες “βγάζουν μάτια” και οι οποίες όχι μόνο δεν αντιμετωπίζονται με κάποια πρόνοια ή με μετριασμό τους, αλλά αντίθετα επιβραβεύονται και στη συνέχεια ξαφνιαζόμαστε από την κακή εξέλιξη των πραγμάτων.
Και επειδή οι καιροί μας είναι αρκετά παρακμιακοί αλλά και πολύ ύποπτοι – με την έννοια ότι τροφοδοτούν πλέον αντιπολιτικές συμπεριφορές και ενισχύουν τα λεγόμενα αντισυστημικά κόμματα –, το πρόβλημα δεν μπορεί να αφήνεται έρμαιο της εκάστοτε επικαιρότητας. Το φαινόμενο έχει ήδη αρχίσει να επεκτείνεται και σε μεσαία στελέχη, τα οποία βλέπουν την ευκολία τέτοιων φαινομένων αλλά και την χαλαρή αντιμετώπισή τους και έχουν ήδη αρχίσει ανάλογες συμπεριφορές.
Πριν πάμε σε αυτή την όψη, επανέρχομαι στο ζήτημα των σκανδάλων. Η πρότασή μου είναι η εξής. Προκειμένου για στελέχη, που ορίζονται από το κόμμα σε θέσεις ευθύνης, πρέπει να ερωτώνται αν έχουν κάποια σχέση με παρανομία, και ει δυνατόν, να γίνεται κάποια σχετική διερεύνηση. Φυσικά, υπάρχει και ένα ηθικό ζήτημα, που αφορά τα ίδια τα στελέχη. Είναι δυνατόν να αποδέχονται μια κομματική θέση ευθύνης, ενώ δεν είναι νόμιμα στις συναλλαγές τους ή, πολύ περισσότερο, είναι δυνατόν να παρανομούν, ενώ έχουν κομματική ευθύνη; Τα άτομα αυτά πρέπει με κάποιο τρόπο να καταδικάζεται η συμπεριφορά τους. Φυσικά αναφέρομαι σε τελεσίδικες αποφάσεις περί της όποιας ενοχής τους.
Το δεύτερο ζήτημα δεν αναφέρεται σε κομματικές μετακινήσεις, οι οποίες έχουν και την καθαρότητά τους. Έχει να κάνει με συμμετοχές μελών ή, πολύ περισσότερο, στελεχών άλλων κομμάτων σε κυβερνητικές επιτροπές της Ν.Δ., ανεξάρτητα από το αν έχουν κάποια διοικητική θέση ή όχι. Μπορούν στελέχη άλλου προοδευτικού κόμματος να συμμετέχουν σε επιτροπές, που έχουν οριστεί από τον / την Υπουργό για να διαμορφώσουν μια πρόταση διαλόγου της κυβέρνησης, η οποία μετά θα έρθει στα κόμματα, για να συζητηθεί στον πολιτικό και στον κοινωνικό διάλογο;
Δεν αναφέρομαι σε επιτροπή, που είναι συμμετοχική σε επίπεδο κοινωνίας και φορέων αλλά καθαρά εσωτερική, κυβερνητική / κομματική επιτροπή. Και ακόμα, μπορούν στελέχη άλλου κόμματος να δέχονται να ορίζονται σε πολιτικές θέσεις Υπουργείων και παράλληλα να θεωρούνται στελέχη του κόμματός των;
Προσωπικά θεωρώ το φαινόμενο απαράδεκτο και παρακμιακό. Γιατί, πολύ απλά, θολώνουν την κομματική αντιπαράθεση. Προκαλούν ιδεολογική σύγχυση. Δημιουργούν μείζον πρόβλημα στους κοινωνικούς χώρους και στους συλλογικούς φορείς.
Δεν μπορεί κάποιο κόμμα να αντιπαρατίθεται μετωπικά με την κυβέρνηση της ΝΔ εφ’ όλης της ύλης και την ίδια στιγμή στελέχη του να ενισχύουν το πρόγραμμά της. Υπάρχει – πέραν του πολιτικού ζητήματος – και θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας. Μπορεί τη μια ημέρα να συμμετέχεις σε ένα θεσμικό όργανο του κόμματός σου και την “άλλη ημέρα” να συμμετέχεις σε ανάλογο της ΝΔ;
Μια τέτοια νοοτροπία ανοχής των κομμάτων δεν υπονομεύει μόνο την αξιοπιστία τους, αλλά παράλληλα τροφοδοτεί τη γενική – αλλά και λανθασμένη – αντίληψη της μορφής “όλοι το ίδιο είναι”, “όλοι για το χρήμα και την εξουσία αγωνιούν και νοιάζονται”. Είναι πολύ σημαντικά ζητήματα τα κομματικά προγράμματα και οι ιδεολογίες των κομμάτων, αλλά δεν μπορούμε να μένουμε μόνο σε αυτά. Οι πολίτες βλέπουν τους ανθρώπους, πως τα εκφράζουν στην πράξη και το λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τους.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
