Η ελληνική γλώσσα είναι γεμάτη λέξεις που ακούγονται σαν να βγήκαν από παλιό χειρόγραφο, αλλά αν τις ξανασκεφτούμε, αποκαλύπτουν μια εντυπωσιακή ακρίβεια νοήματος. Μία από αυτές είναι η λέξη επιχώριος, ένας όρος που σπάνια ακούγεται σήμερα, αν και περιγράφει κάτι που συναντάμε καθημερινά χωρίς να το ονομάζουμε.
Η λέξη επιχώριος σημαίνει αυτός που ανήκει ή προέρχεται από έναν συγκεκριμένο τόπο, ο ντόπιος, ο τοπικός.
Προέρχεται από το ἐπί + χώρα, δηλαδή «αυτός που βρίσκεται πάνω ή μέσα στη χώρα/τον τόπο».
Χρησιμοποιήθηκε σε λόγιο και ιστορικό λόγο για να περιγράψει ανθρώπους, έθιμα, προϊόντα ή χαρακτηριστικά ενός τόπου.
«Τα επιχώρια ήθη της περιοχής διατηρούνται ακόμη ζωντανά».
