Σε μια βαθιά προσωπική αποκάλυψη προχώρησε η Έλενα Ακρίτα, παρεμβαίνοντας δυναμικά στη δημόσια αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει για το δικαίωμα στην άμβλωση.
Με μια συγκινητική ανάρτηση, η βουλευτής και δημοσιογράφος εξιστορεί τη δική της εμπειρία από μια εποχή που η διακοπή κύησης στην Ελλάδα αποτελούσε ποινικό αδίκημα, φέρνοντας στο φως τις δραματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες οι γυναίκες καλούνταν να πάρουν αποφάσεις ζωής.
Η φοιτήτρια και το «κρυφό» μαιευτήριο
Η Έλενα Ακρίτα γυρίζει τον χρόνο πίσω, στα χρόνια που ήταν πρωτοετής φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο. Όπως διευκρινίζει, η εγκυμοσύνη της ήταν αποτέλεσμα μιας σχέσης δύο νέων ανθρώπων και όχι βιασμού, όμως η κοινωνική και νομική πραγματικότητα της εποχής ήταν αμείλικτη.
Η σωτηρία της, όπως περιγράφει, ήρθε από τη μητέρα της, η οποία αντί να την κατακρίνει, στάθηκε στο πλευρό της με μια ανοιχτή αγκαλιά. Χάρη σε εκείνη, η επέμβαση δεν έγινε στο «μαχαίρι ενός σκιτζή» σε κάποιο βρώμικο δωμάτιο, αλλά σε οργανωμένο μαιευτήριο, έστω και με ψεύτικο ιατρικό ιστορικό για να παρακαμφθεί ο νόμος.
«Ακόμα αναρωτιέμαι τι θα είχε κάνει στη ζωή του»
Παρά το γεγονός ότι δηλώνει πως θα έπαιρνε την ίδια απόφαση ακόμα και σήμερα, η Έλενα Ακρίτα παραδέχεται πως το τραύμα παραμένει ανεπούλωτο. Η ίδια περιγράφει με γλαφυρό τρόπο πώς η καρδιά της σφίγγεται κάθε φορά που περνά έξω από το συγκεκριμένο κτίριο, υπολογίζοντας νοερά την ηλικία που θα είχε σήμερα το παιδί που δεν γεννήθηκε.
«Ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι τι θα είχε κάνει στη ζωή του. Ακόμα και σήμερα δεν το έχω ξεπεράσει. Κι ούτε πρόκειται», εξομολογείται, δίνοντας μια ανθρώπινη διάσταση σε ένα ζήτημα που συχνά εξαντλείται σε στείρες πολιτικές κόντρες.
Ολόκληρη η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα
«Έχω κάνει έκτρωση, όταν ακόμα ήταν παράνομες. Ήμουν πρωτοετής στο πανεπιστήμιο. Η εγκυμοσύνη μου δεν ήταν προϊόν βιασμού, κάθε άλλο παρά. Δύο νέα ερωτευμένα παιδιά είμαστε, άπειρα και αδημιουργητα. Αν είχα άλλη μάνα, η μοίρα μου θα ήταν το μαχαίρι ενός σκιτζή γιατρού σε κάποιο βρόμικο δωμάτιο. Το γεγονός ότι βρέθηκα σε οργανωμένο μαιευτήριο – έκανα εισαγωγή με ψεύτικο ιατρικό ιστορικό – στα χέρια εξαιρετικού γυναικολόγου, οφείλεται σε αυτή την σπάνια γυναίκα. Που, αν και ζούσαμε σε σκοτεινές εποχές, δεν με έκρινε δεν με κατέκρινε, αντίθετα άνοιξε την αγκαλιά της για το παιδί της που πονούσε κι αισθανόταν μόνο και τρομαγμένο.
«Καμία γυναίκα δεν καταφεύγει στην άμβλωση με ελαφρά καρδιά. Είναι πάντα μια τραγωδία». Αυτό είπε η Simone Veil στην ιστορική της ομιλία στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 26 Νοεμβρίου 1974, όταν ως Υπουργός Υγείας εισηγήθηκε το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση της άμβλωσης. Έχουν περάσει δεκαετίες από την δική μου εμπειρία.
Και τώρα την ίδια απόφαση θα έπαιρνα. Όμως και σήμερα, όποτε περνάω έξω από το συγκεκριμένο μαιευτήριο σφίγγεται η καρδιά μου. Ακόμα και σήμερα υπολογίζω την ηλικία του αν είχε γεννηθεί. Ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι τι θα είχε κάνει στη ζωή του. Ακόμα και σήμερα δεν το έχω ξεπεράσει. Κι ούτε πρόκειται».
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
Alfavita Newsroom