Alfavita Newsroom Ο καρκίνος των όρχεων μπορεί να θεωρείται σχετικά σπάνιος στο σύνολο του πληθυσμού, ωστόσο αποτελεί τη συχνότερη συμπαγή κακοήθεια σε άνδρες ηλικίας 15 έως 40 ετών. Παρά τη σοβαρότητά του, η νόσος συγκαταλέγεται σήμερα στις πιο ιάσιμες μορφές καρκίνου, με τα ποσοστά επιβίωσης να ξεπερνούν το 95% όταν διαγνωστεί εγκαίρως.
Με αφορμή τον μήνα ευαισθητοποίησης, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η γνώση των παραγόντων κινδύνου και η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων μπορούν να κάνουν καθοριστική διαφορά στην πορεία της νόσου.
Ποιοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο
Σύμφωνα με τους επιστήμονες της Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, βασικοί παράγοντες κινδύνου είναι η κρυψορχία, το οικογενειακό ιστορικό, το σύνδρομο δυσγενεσίας των όρχεων και προηγούμενη εμφάνιση της νόσου στον άλλο όρχι. Στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι όγκοι προέρχονται από γεννητικά κύτταρα και διακρίνονται σε διαφορετικούς τύπους, με αντίστοιχες θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Το πιο συχνό σύμπτωμα είναι μια ανώδυνη μάζα στον όρχι, η οποία εντοπίζεται συνήθως τυχαία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί πόνος ή αίσθημα βάρους, ενώ σε προχωρημένα στάδια τα συμπτώματα σχετίζονται με μεταστάσεις, κυρίως σε λεμφαδένες και πνεύμονες. Οι ειδικοί τονίζουν πως κάθε αλλαγή πρέπει να αξιολογείται άμεσα από γιατρό.
Διάγνωση και θεραπεία
Η διάγνωση βασίζεται σε κλινική εξέταση, υπερηχογράφημα και ειδικούς αιματολογικούς δείκτες, ενώ η οριστική επιβεβαίωση γίνεται μετά από χειρουργική αφαίρεση του όρχι. Στα αρχικά στάδια, σε ορισμένες περιπτώσεις αρκεί η στενή παρακολούθηση. Σε πιο προχωρημένες μορφές, η θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως χημειοθεραπεία με σύγχρονα σχήματα, ενώ ενδέχεται να χρειαστεί και συμπληρωματική χειρουργική ή ακτινοθεραπεία.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και σε μεταστατική νόσο, η πρόγνωση παραμένει ιδιαίτερα θετική, γεγονός που καθιστά τον καρκίνο των όρχεων μία από τις πιο επιτυχημένα αντιμετωπίσιμες μορφές καρκίνου σήμερα.
Δεδομένου ότι η νόσος αφορά κυρίως άνδρες σε αναπαραγωγική ηλικία, ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη διατήρηση της γονιμότητας. Η κρυοσυντήρηση σπέρματος πριν από τη θεραπεία αποτελεί βασική σύσταση, καθώς τόσο η νόσος όσο και οι θεραπείες μπορεί να επηρεάσουν τη σπερματογένεση.
