Βασίλης Γκουζέλος Στις 17 Σεπτεμβρίου 1982, η Ελλάδα αποχαιρέτησε τον Μάνο Λοΐζο, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της νεότερης μουσικής μας ιστορίας. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, τριάντα ένα χρόνια αργότερα, η χώρα συγκλονίστηκε από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι του Χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά. Δύο ημερομηνίες που, αν και απέχουν δεκαετίες, συνδέονται με έναν αόρατο αλλά ισχυρό δεσμό: τον αγώνα ενάντια στον φασισμό.
Ο Μάνος Λοΐζος άφησε πίσω του έργα που έδωσαν φωνή στις αγωνίες και στα όνειρα του λαού. Με το τραγούδι «Το ακορντεόν», διακήρυττε το αθάνατο μήνυμα: «δε θα περάσει ο φασισμός». Ένας στίχος που γεννήθηκε σε άλλες εποχές αλλά παραμένει τρομακτικά επίκαιρος, θυμίζοντας ότι η μάχη απέναντι στο σκοτάδι είναι διαρκής.
Τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατο του Λοΐζου, ο Παύλος Φύσσας, ένας νέος άνθρωπος που με τη μουσική του ύψωνε τη φωνή της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, έπεσε νεκρός από το χέρι ενός φασίστα της Χρυσής Αυγής. Η δολοφονία του ανέδειξε ξανά πόσο βαθιά οι μηχανισμοί του φασισμού ριζώνουν όταν βρίσκουν έδαφος σε ένα σύστημα που τους ανέχεται ή τους τρέφει.
Παρόλα αυτά, όσο κι αν ο φασισμός και το σύστημα που τον γεννά συνεχίζουν να λυμαίνονται την κοινωνία, η ιστορία δείχνει ότι ο λαός δεν σκύβει το κεφάλι. Από τα τραγούδια του Λοΐζου μέχρι τις αντιφασιστικές πορείες μνήμης για τον Παύλο Φύσσα, η αντίσταση ζει και μεγαλώνει. Ο λαός θα ορθώνει ανάστημα, θα αγωνίζεται και θα μάχεται μέχρι να τσακίσει τον φασισμό, κάνοντας πράξη τον στίχο που τραγούδησαν γενιές: δε θα περάσει ο φασισμός.
Η μνήμη του Μάνου Λοΐζου και του Παύλου Φύσσα δεν είναι απλώς φόρος τιμής. Είναι υπόσχεση αγώνα. Για να γίνει ο Παύλος Φύσσας το τελευταίο θύμα του φασισμού. Για να συνεχίσει το ακορντεόν του Λοΐζου να παίζει μελωδίες ελευθερίας, ώσπου να νικήσει οριστικά το φως το σκοτάδι.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
