Alfavita Newsroom Σε έναν φράχτη στο Μπούσγουικ του Μπρούκλιν, η Νέα Υόρκη απέκτησε ένα άτυπο, αλλά βαθιά φορτισμένο μνημείο. Ένα τείχος 15 μέτρων, καλυμμένο όχι με εικόνες πολέμου, αλλά με ονόματα. Ονόματα παιδιών που σκοτώθηκαν στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023 έως τον Ιούλιο του 2025.
Η δημόσια καλλιτεχνική εγκατάσταση του φωτογράφου και καλλιτέχνη Φιλ Μπίλερ φέρει τον τίτλο «Wall of Tears» και λειτουργεί ως μια ωμή, αδιαμεσολάβητη καταγραφή απώλειας. Πάνω στο πανό αναγράφονται 18.457 ονόματα ανηλίκων, όπως καταγράφονται από το Υπουργείο Υγείας της Γάζας, σε μια λίστα που δεν αφήνει περιθώρια αδιαφορίας.
Όταν οι αριθμοί αποκτούν πρόσωπο
Τα ονόματα είναι τοποθετημένα με χρονολογική σειρά, ενώ το φύλο αποδίδεται με διακριτικές χρωματικές διαφοροποιήσεις. Για τα παιδιά που δεν πρόλαβαν να κλείσουν τον πρώτο χρόνο ζωής τους, υπάρχει μόνο μια λιτή ένδειξη: «<1». Η τελευταία καταχώριση σταματά τον Ιούλιο του 2025.
Ανάμεσα στις ατελείωτες σειρές ονομάτων, εμφανίζονται σποραδικά φωτογραφίες παιδιών. Ανάμεσά τους, εκείνη της πεντάχρονης Χιντ Ρατζάμπ, που σκοτώθηκε τον Ιανουάριο του 2024 ενώ βρισκόταν εγκλωβισμένη στο αυτοκίνητο της οικογένειάς της. Η φωνή της, σε ηχογράφηση που έκανε τον γύρο του κόσμου, είχε τότε γίνει σύμβολο της απόγνωσης.
Ένα έργο-μαρτυρία στον δημόσιο χώρο
Ο Φιλ Μπίλερ, μεγαλωμένος στο Μπρονξ, δεν είναι άγνωστος στη δημόσια πολιτική τέχνη. Στο παρελθόν έχει καταγράψει τις συνέπειες της βίας και της εξουσίας, από το Φέργκιουσον μετά τη δολοφονία του Μάικλ Μπράουν έως έργα για τα απαχθέντα παιδιά της Ουκρανίας. Ωστόσο, το «Wall of Tears» σηματοδοτεί μια στροφή: δεν καταγγέλλει, δεν σατιρίζει, δεν κατονομάζει ενόχους. Απλώς καταγράφει.
Σε συνεργασία με το Radio Free Brooklyn, το έργο τοποθετήθηκε στη διεύθυνση 12 Grattan Street και θα παραμείνει σε δημόσια θέα έως τις 15 Φεβρουαρίου. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν έχουν παρουσιαστεί και σε διεθνή ρεπορτάζ, μεταξύ αυτών και της Washington Post.
«Να δούμε όσα προσπερνάμε»
Σε δηλώσεις του, ο Μπίλερ εξηγεί ότι δεν επιδιώκει να προσθέσει νέες πληροφορίες στη δημόσια συζήτηση, αλλά να μεταφέρει ήδη γνωστά στοιχεία έξω από τις οθόνες και μέσα στον αστικό ιστό. «Η τέχνη», σημειώνει, «έχει την ικανότητα να περνά φίλτρα που αλλιώς μένουν κλειστά».
Σχεδιάζει, μάλιστα, να καλέσει τοπικούς αξιωματούχους στον χώρο της εγκατάστασης, θέλοντας να μετατρέψει το τείχος σε σημείο δημόσιου διαλόγου. Επικαλείται συχνά τα λόγια του Τζέιμς Μπόλντουιν: «Ο ρόλος του καλλιτέχνη είναι να κάνει τους ανθρώπους να βλέπουν όσα αποφεύγουν».
«Κάποιοι δεν θέλουν να κοιτάξουν», λέει. «Αν αυτό το έργο καταφέρει έστω για λίγο να τους σταματήσει, τότε έχει κάνει τη δουλειά του».
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
