Alfavita Newsroom Σε μια φορτισμένη τοποθέτηση προχώρησε η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, εκφράζοντας την έντονη οργή και απογοήτευσή της για τον τρόπο που η τραγωδία στην Ηλιούπολη μετατράπηκε σε δημόσιο θέαμα χωρίς συναίσθηση ευθύνης.
Η Υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη για απόλυτο σεβασμό στον πόνο των οικογενειών και των φίλων των θυμάτων, καλώντας την κοινωνία και τα Μέσα Ενημέρωσης σε αυτοσυγκράτηση και υπευθυνότητα, μακριά από βιαστικά συμπεράσματα.
Επισημαίνοντας τις σιωπηλές μάχες που δίνουν καθημερινά οι έφηβοι, τόνισε ότι το Υπουργείο έχει χρέος να αντιμετωπίζει τους μαθητές πρωτίστως ως νέους ανθρώπους με συναισθήματα και αγωνίες, και όχι απλώς ως εκπαιδευόμενους.
Στο πλαίσιο αυτό, δεσμεύτηκε για τη σταθερή ενίσχυση των δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και την αυξημένη παρουσία ειδικών στα σχολεία, ώστε να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης όπου κανένα παιδί δεν θα νιώθει αόρατο ή μόνο.
Κλείνοντας, η κ. Ζαχαράκη απηύθυνε έκκληση για ουσιαστική ακρόαση και παρουσία δίπλα στη νέα γενιά, υπενθυμίζοντας ότι η προστασία των παιδιών αποτελεί μια συλλογική ευθύνη που υπερβαίνει τα όρια της οικογένειας και του σχολείου.
Αναλυτικά η ανάρτηση της Σοφίας Ζαχαράκη:
Συνειδητά διάλεξα να σιωπήσω τις πρωτες ώρες αλλά είδα δυστυχώς με οργή και απογοήτευση μια τραγωδία με θυματα παιδιά να γίνεται θέαμα χωρίς συναίσθηση ευθύνης.
Στεκόμαστε με βαθιά θλίψη απέναντι σε ένα γεγονός που μας συγκλονίζει ως γονείς, ως εκπαιδευτικούς, ως κοινωνία.
Πριν από οτιδήποτε άλλο, οφείλουμε να σταθούμε με απόλυτο σεβασμό απέναντι στα ίδια τα παιδιά, στις οικογένειές τους, στους φίλους τους και στους ανθρώπους που βιώνουν αυτόν τον πόνο. Δεν είναι στιγμή για βιαστικά συμπεράσματα ή εύκολες αναλύσεις.
Είναι όμως μια ακόμη υπενθύμιση ότι πολλά παιδιά γύρω μας δίνουν καθημερινά σιωπηλές μάχες, που οι μεγάλοι δεν βλέπουμε πάντα εγκαίρως.
Γι’ αυτό χρειάζεται να είμαστε περισσότερο παρόντες. Να ακούμε ουσιαστικά. Να παρατηρούμε περισσότερο. Να δημιουργούμε σχέσεις εμπιστοσύνης και ασφάλειας, ώστε κάθε παιδί να αισθάνεται ότι έχει χώρο να μιλήσει και ανθρώπους να το στηρίξουν.
Ως Υπουργείο Παιδείας, έχουμε χρέος να βλέπουμε τα παιδιά όχι μόνο ως μαθητές, αλλά πρωτίστως ως νέους ανθρώπους με ανάγκες, αγωνίες, συναισθήματα και ευαισθησίες. Χρέος μας είναι να ενισχύουμε καθημερινά ένα σχολικό περιβάλλον που καλλιεργεί τον σεβασμό, την αποδοχή και την ουσιαστική στήριξη των παιδιών.
Παράλληλα, οφείλουμε να ενισχύουμε σταθερά τις δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, την παρουσία ειδικών στα σχολεία και τις πρωτοβουλίες ενημέρωσης και πρόληψης, ώστε κανένα παιδί να μη νιώθει αόρατο ή μόνο. Αυτή είναι μια ευθύνη που δεν ανήκει μόνο στο σχολείο ή στην οικογένεια.
Είναι ευθύνη όλων μας. Της Πολιτείας, της εκπαιδευτικής κοινότητας, των μέσων ενημέρωσης, της κοινωνίας συνολικά.
Έχουμε όλοι χρέος – Πολιτεία, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κοινωνία – να δείξουμε αυτοσυγκράτηση και υπευθυνότητα.
Να σεβαστούμε τα δύο παιδιά και τον πόνο των οικογενειών τους, αλλά και τον αγώνα που δίνουν αυτή την περίοδο χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες.
Ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τις λέξεις μας. Πιο διαθέσιμοι να ακούσουμε. Πιο κοντά στα παιδιά μας. Κανένα παιδί δεν πρέπει να αισθάνεται μόνο του.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Πίνακες εκπαιδευτικών: Οι καλύτερες ώρες για την αίτηση στο ΑΣΕΠ
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
