Alfavita Newsroom 
Στο Μπαουχάους, την καλλιτεχνική και αρχιτεκτονική σχολή που λειτούργησε στην Γερμανία κατά την περίοδο 1919-1933 τιμά με doodle η Google σήμερα.
Το Μπαουχάους ιδρύθηκε από τον αρχιχτέκτονα Βάλτερ Γκρόπιους στην ιστορική πόλη της Βαϊμάρης, όπου δημιουργήθηκε ένα μεγάλο πειραματικό εργαστήρι αρχιτεκτονικής, τέχνης και ντιζάιν. Ακολούθησαν οι πόλεις Ντεσάου (1925-32) και Βερολίνο (1932-33), υπό τη διεύθυνση, Χάνες Μέγιερ (1928-30) και Μις βαν ντερ Ρόε (1930-33), αντίστοιχα.
Οι αλλαγές στην έδρα και την ηγεσία της συνδέονταν με αντίστοιχες διαφοροποιήσεις στην πολιτική της, καθώς και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ύφους της.
Το Μπαουχάους ανέδειξε την απλότητα, τη λειτουργικότητα και τη χρηστικότητα, αναγκάζοντας την τέχνη και τις γεωμετρικές φόρμες να υπηρετήσουν τον ίδιο τον άνθρωπο. Η προσέγγιση της συγκεκριμένης σχολής απορρίπτει κάθε περιττό διακοσμητικό στοιχείο, καθώς τα ίδια τα υλικά, σαν να είναι βγαλμένα από τον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα, εμπεριέχουν ένα είδος φυσικής και εγγενούς διακοσμητικής αξίας και ικανότητας.
Ανάμεσα στις κεντρικές ιδέες που προώθησε η σχολή, ήταν η χρήση της τεχνολογίας για καλλιτεχνικούς σκοπούς, η απουσία διάκρισης μεταξύ καλών και εφαρμοσμένων τεχνών, καθώς, και η αναγκαιότητα της σφαιρικής διδασκαλίας όλων των μορφών τέχνης.
Η βαθύτερη θεωρία πάνω στην οποία στηρίχθηκε και η εκπαιδευτική δομή της σχολής Μπάουχαους ήταν πως ο τελικός στόχος είναι ένα ολοκληρωμένο και ενιαίο κτίσμα. Με αυτό τον τρόπο, το κίνημα του Μπαουχάους προσπάθησε να ενοποιήσει την έννοια της τέχνης με τη διαδικασία της παραγωγής, υποτάσσοντας, παράλληλα, τα τεχνικά μηχανικά μέσα στην ανθρώπινη δημιουργικότητα. Η σχολή αξιοποίησε την ανθρώπινη ατομική προσπάθεια στο πλαίσιο μιας βιομηχανικής παραγωγής, που στο παρελθόν ήταν απόλυτα τυποποιημένη.
Το Μπάουχαους επανέφερε τη διδασκαλία σε εργαστήρια, σε αντίθεση με τον τρόπο λειτουργίας των ακαδημιών, και στο μικρό χρονικό διάστημα που λειτούργησε, δίδαξαν επιφανείς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, όπως, ο Βασίλι Καντίνσκι, ο Γιοχάνες Ίτεν, ο Μαρσέλ Μπρόιερ και ο Πάουλ Κλέε.
Οι ιστορικές ρίζες του Μπαουχάους τοποθετούνται, συχνά, στα μέσα του 19ου αιώνα και το βρετανικό κίνημα Arts and Crafts του Γουίλιαμ Μόρις και συνδέεται με τις ευρύτερες προσπάθειες ενοποίησης της καλλιτεχνικής έκφρασης, με τη δημιουργία πρακτικών κατασκευών, οι οποίες σημειώθηκαν μετά τη βιομηχανική επανάσταση.
Η σχολή Μπαουχάους έκλεισε οριστικά από τους Ναζί, οι οποίοι είχαν αντιταχθεί στο ενάντια στο ρεύμα καθ'όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '20, καθώς, το εκλάμβανε ως ένα μέτωπο κομμουνιστών, ιδιαίτερα, επειδή πολλοί Ρώσοι καλλιτέχνες αναμίχθηκαν σε αυτό.
Ο υπουργός εσωτερικών και εκπαίδευσης, Βίλχελμ Φρικ, υπήρξε ο πρώτος πολέμιος των ρευμάτων της μοντέρνας τέχνης, που από το 1934 χαρακτηρίζονταν από το ναζιστικό καθεστώς ως «μη γερμανικά».
Το σημερινό doodle της Google:
Με πληροφορίες από Wikipedia
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
Κατσαρίδες στο σπίτι: Τα φυτά που «υπόσχονται» φυσική απώθηση
