Ποιες είναι οι ελληνικές αποδόσεις
Για τους συγκεκριμένους όρους έχουν προταθεί οι εξής ελληνικές διατυπώσεις:
Lockdown: «απαγορευτικό»
Delivery: «τροφοδιανομή»
Take away: «για το σπίτι»
Πρόκειται για λέξεις και φράσεις που μπορούν να αποδώσουν το νόημα των αντίστοιχων ξενικών όρων, χωρίς να χρειάζεται η χρήση της αγγλικής ορολογίας.
Η πρόταση αυτή δεν συνδέεται απαραίτητα με την απόλυτη απόρριψη των ξένων λέξεων. Αντίθετα, επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για το κατά πόσο είναι χρήσιμο να αξιοποιούνται ελληνικές λέξεις όταν υπάρχουν διαθέσιμες και κατανοητές εναλλακτικές.
Η αγγλική γλώσσα στην καθημερινότητα
Η παρουσία αγγλικών όρων στα ελληνικά έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η τεχνολογία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το διαδίκτυο, η διαφήμιση αλλά και η ταχύτητα με την οποία διαδίδονται οι νέες πληροφορίες έχουν συμβάλει στη γρήγορη υιοθέτηση ξενικών εκφράσεων.
Πολλές από αυτές ενσωματώνονται τόσο εύκολα στην καθημερινή ομιλία, ώστε συχνά χρησιμοποιούνται χωρίς να γίνεται ιδιαίτερη σκέψη για το αν υπάρχει αντίστοιχη ελληνική λέξη.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτή η συνεχής εισροή ξένης ορολογίας επηρεάζει σταδιακά τη σχέση των ομιλητών με το ελληνικό λεξιλόγιο.
Η γλώσσα αλλάζει διαρκώς
Η ελληνική, όπως κάθε ζωντανή γλώσσα, δεν παραμένει στατική. Σε όλη την ιστορική της πορεία έχει δανειστεί λέξεις από άλλες γλώσσες, ενώ πολλές από αυτές έχουν πλέον ενσωματωθεί πλήρως στη χρήση.
Επομένως, η παρουσία ξενικών λέξεων δεν αποτελεί από μόνη της φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα. Οι γλωσσικοί δανεισμοί είναι μέρος της φυσιολογικής εξέλιξης των γλωσσών και μπορούν να εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο.
Το ζητούμενο είναι περισσότερο η συνειδητή επιλογή. Όταν υπάρχει ένας σαφής, εύστοχος και εύκολα κατανοητός ελληνικός όρος, η χρήση του μπορεί να αποτελεί έναν τρόπο διατήρησης και αξιοποίησης του ελληνικού λεξιλογίου.
Περισσότερο από μια επιλογή λέξεων
Η συζήτηση για το «lockdown» και το «απαγορευτικό» ή για το «delivery» και την «τροφοδιανομή» ξεπερνά τελικά τη συγκεκριμένη ορολογία.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη γλώσσα και τη θέση που της δίνουμε στην καθημερινή ζωή. Η γλώσσα δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο επικοινωνίας, αλλά συνδέεται με την ιστορία, τον πολιτισμό και την ταυτότητα μιας κοινωνίας.
Η χρήση ελληνικών όρων, όπου αυτοί υπάρχουν και αποδίδουν με ακρίβεια το ζητούμενο νόημα, μπορεί επομένως να αποτελεί συνειδητή γλωσσική επιλογή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να αποκλειστεί κάθε ξένη λέξη από την ελληνική.
