Τι εξέτασαν οι ερευνητές
Στη μελέτη συμμετείχαν 47 γυναίκες ηλικίας 50 έως 79 ετών, οι οποίες ήταν υπέρβαρες ή αντιμετώπιζαν παχυσαρκία. Για διάστημα έξι μηνών όλες ακολούθησαν διατροφή με μειωμένες θερμίδες, αλλά εφαρμόστηκε διαφορετικό διατροφικό ωράριο στις δύο ομάδες.
Οι γυναίκες της πρώτης ομάδας έπρεπε να καταναλώνουν το σύνολο των γευμάτων τους μέσα σε ένα χρονικό παράθυρο περίπου εννέα ωρών καθημερινά. Η δεύτερη ομάδα είχε μεγαλύτερη χρονική διάρκεια μέσα στην ημέρα για να καταναλώσει τα γεύματά της.
Το ενδιαφέρον στοιχείο ήταν ότι, παρά το γεγονός πως η απώλεια βάρους ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες, εκείνες που ακολουθούσαν το πιο περιορισμένο ωράριο παρουσίασαν καλύτερες επιδόσεις σε ορισμένες δοκιμασίες που αξιολογούσαν τη μνήμη, τη μάθηση και άλλες γνωστικές λειτουργίες.
Πώς μπορεί να επηρεάζει ο χρόνος των γευμάτων τον εγκέφαλο
Η καθηγήτρια Sue Shapses από το Πανεπιστήμιο Rutgers, η οποία συμμετείχε στην έρευνα, εκτιμά ότι τα αποτελέσματα δεν εξηγούνται μόνο από την απώλεια κιλών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο συνδυασμός δύο παραμέτρων: η κατανάλωση όλων των γευμάτων μέσα σε περίπου οκτώ έως εννέα ώρες και η αποχή από το φαγητό για τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν από τον ύπνο.
Η συγκεκριμένη χρονική κατανομή των γευμάτων ενδέχεται να επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο τον οργανισμό και, πιθανώς, να σχετίζεται με μηχανισμούς που υποστηρίζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Ωστόσο, οι ερευνητές τονίζουν ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να γίνει κατανοητό ακριβώς πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Γιατί η μελέτη έχει σημασία
Η γνωστική υγεία αποτελεί σημαντικό ζήτημα όσο αυξάνεται η ηλικία, καθώς η άνοια συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Παράγοντες όπως η ηλικία και η γενετική προδιάθεση δεν μπορούν να αλλάξουν, υπάρχουν όμως στοιχεία που δείχνουν ότι ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορεί να συμβάλλουν στην πρόληψη ή την καθυστέρηση της γνωστικής έκπτωσης.
Η ισορροπημένη διατροφή, η συστηματική άσκηση, η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους και η γενικότερη φροντίδα της υγείας αποτελούν ήδη βασικά στοιχεία ενός τρόπου ζωής που υποστηρίζει τον οργανισμό.
Τα νέα ευρήματα προσθέτουν έναν ακόμη πιθανό παράγοντα προς διερεύνηση: το πότε τρώμε.
Απαιτούνται μεγαλύτερες έρευνες
Παρότι τα αποτελέσματα είναι ενδιαφέροντα, δεν αρκούν για να αποδειχθεί ότι το χρονικά περιορισμένο φαγητό προστατεύει από την άνοια ή ότι βελτιώνει μακροπρόθεσμα τη μνήμη.
Ο μικρός αριθμός των συμμετεχουσών και ο συγκεκριμένος πληθυσμός που εξετάστηκε σημαίνουν ότι απαιτούνται μεγαλύτερες και πιο μακροχρόνιες κλινικές μελέτες.
Οι ερευνητές σκοπεύουν να εξετάσουν περαιτέρω τη σχέση ανάμεσα στο διατροφικό ωράριο και τη λειτουργία του εγκεφάλου, αναζητώντας τους βιολογικούς μηχανισμούς που ενδέχεται να εξηγούν τα συγκεκριμένα ευρήματα.
Μέχρι τότε, το μήνυμα της έρευνας δεν είναι ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο μαγικό ωράριο για τη διατήρηση της μνήμης, αλλά ότι η χρονική στιγμή των γευμάτων ίσως αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα που αξίζει να μελετηθεί σε σχέση με τη γνωστική υγεία.
