Ανάμεσα στις πιο όμορφες λέξεις της αρχαίας ελληνικής ξεχωρίζει ο «ίμερος», μια λέξη που χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από τους Ίωνες ποιητές για να περιγράψει τον έντονο πόθο, την επιθυμία και την εσωτερική λαχτάρα.
Δεν πρόκειται μόνο για τον ερωτικό πόθο, αλλά για κάθε βαθιά επιθυμία που κινητοποιεί τον άνθρωπο να δημιουργήσει, να αναζητήσει και να εξελιχθεί. Ο «ίμερος» συναντάται ήδη στην ομηρική γλώσσα και στη λυρική ποίηση, ενώ στη μυθολογία προσωποποιήθηκε ως θεότητα που συνόδευε την Αφροδίτη.
Η διαχρονική παρουσία της λέξης δείχνει πώς η ιωνική παράδοση κατόρθωσε να αποδώσει με μία μόνο έννοια ένα από τα ισχυρότερα ανθρώπινα συναισθήματα.
