Μαρία Δούση Το νιαούρισμα αποτελεί τον βασικό τρόπο επικοινωνίας της γάτας με τον άνθρωπο. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, οι ενήλικες γάτες σπάνια «μιλούν» μεταξύ τους και χρησιμοποιούν τη φωνή τους κυρίως για να τραβήξουν την προσοχή του κηδεμόνα τους. Όταν όμως το νιαούρισμα γίνεται συνεχές, επίμονο ή αλλάζει τόνο, συνήθως δεν είναι τυχαίο και αξίζει προσοχής.
Ένας από τους πιο συχνούς λόγους είναι η πείνα ή η δίψα. Πολλές γάτες μαθαίνουν ότι με το νιαούρισμα εξασφαλίζουν φαγητό ή λιχουδιές. Αν η συμπεριφορά εμφανίζεται κοντά στις ώρες των γευμάτων ή δίπλα στο μπολ, το μήνυμα είναι σαφές. Ωστόσο, έντονη πείνα σε συνδυασμό με απώλεια βάρους μπορεί να σχετίζεται με παθήσεις όπως ο διαβήτης ή ο υπερθυρεοειδισμός.
Παρά τη φήμη της ανεξαρτησίας τους, οι γάτες έχουν ανάγκη από προσοχή και συντροφιά. Ένα επίμονο νιαούρισμα συχνά σημαίνει ότι ζητούν χάδια, παιχνίδι ή απλώς την παρουσία του ανθρώπου τους, ιδιαίτερα όταν μένουν πολλές ώρες μόνες ή έχουν αναπτύξει έντονο συναισθηματικό δέσιμο.
Εξίσου συχνή αιτία είναι η βαρεμάρα και η έλλειψη ερεθισμάτων. Ένα περιβάλλον χωρίς παιχνίδια, δραστηριότητες ή δυνατότητα εξερεύνησης μπορεί να οδηγήσει τη γάτα σε «διαμαρτυρία» μέσω φωνής. Διαδραστικά παιχνίδια και καθημερινός χρόνος απασχόλησης μειώνουν αισθητά το υπερβολικό νιαούρισμα.
Οι γάτες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στο στρες και στις αλλαγές. Μετακόμιση, νέοι άνθρωποι ή ζώα στο σπίτι, δυνατοί θόρυβοι ή αλλαγές στη ρουτίνα μπορεί να προκαλέσουν ανασφάλεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το συνεχές νιαούρισμα συχνά συνοδεύεται από κρύψιμο, ευερεθιστότητα ή αλλαγές στις συνήθειες της τουαλέτας.
Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι ορμόνες. Οι αστείρωτες γάτες νιαουρίζουν πολύ περισσότερο, ιδιαίτερα κατά την περίοδο του οίστρου. Το νιαούρισμα είναι δυνατό, παρατεταμένο και συχνά μοιάζει με κλάμα, αποτελώντας απολύτως φυσιολογική συμπεριφορά αναπαραγωγής.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν το νιαούρισμα σχετίζεται με πόνο ή προβλήματα υγείας. Ξαφνική αλλαγή στον τόνο ή την ένταση μπορεί να αποτελεί ένδειξη οδοντικών, ουρολογικών, αρθρικών ή γαστρεντερικών προβλημάτων. Οι ηλικιωμένες γάτες, επίσης, μπορεί να νιαουρίζουν περισσότερο λόγω σύγχυσης ή αποπροσανατολισμού, κυρίως τις νυχτερινές ώρες.
Πότε πρέπει να ανησυχήσετε; Αν το νιαούρισμα εμφανιστεί απότομα, επιμείνει για ημέρες και συνοδεύεται από αλλαγές στην όρεξη, στο βάρος ή στη γενική συμπεριφορά, η επίσκεψη στον κτηνίατρο είναι απαραίτητη. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αποτρέψει σοβαρότερα προβλήματα.
Το νιαούρισμα δεν είναι κακή συμπεριφορά. Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας. Παρατηρώντας τη συχνότητα, τον τόνο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εμφανίζεται, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τις ανάγκες της γάτας μας και να ενισχύσουμε τον δεσμό μαζί της, εξασφαλίζοντας μια πιο ήρεμη καθημερινότητα και για τους δύο.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
