Η "φανφάρα" αναφέρεται, κυριολεκτικά, σε ένα σύντομο μουσικό άκουσμα, γραμμένο κυρίως για χάλκινα πνευστά όργανα, όπως οι τρομπέτες. Πρόκειται για μουσικά θέματα που συνηθίζεται να παίζονται σε εορταστικές εκδηλώσεις, παρελάσεις ή πανηγύρια, με στόχο να τραβήξουν την προσοχή και να δώσουν επίσημο ή πανηγυρικό τόνο στη στιγμή.
Παράλληλα, ο όρος χρησιμοποιείται και για να περιγράψει μια μπάντα ή μια ορχήστρα που αποτελείται κυρίως από σαλπιγκτές και χάλκινα πνευστά, συνοδεύοντας συνήθως δημόσιες εμφανίσεις και τελετές.
Σε μεταφορικό επίπεδο, η "φανφάρα" αποκτά πιο ειρωνική χροιά. Δηλώνει τον υπερβολικά πομπώδη λόγο, τον άσκοπο στόμφο ή τον κομπασμό, ιδιαίτερα όταν αναφέρεται σε πολιτικές ομιλίες ή σε δηλώσεις που εντυπωσιάζουν περισσότερο με τον θόρυβο παρά με την ουσία τους. Έτσι, η λέξη περνά από τη μουσική στη γλώσσα της καθημερινότητας, για να περιγράψει κάθε μορφή υπερβολής χωρίς πραγματικό περιεχόμενο.
