Πόσο τρομακτικός μπορεί να είναι ένας πίνακας ζωγραφικής, και μάλιστα κλασικών και διάσημων καλλιτεχνών; Πόσο διαφορετική μπορεί να γίνει η καλλιτεχνική προσέγγιση, συγκριτικά με τις τετριμένες νόρμες της Τέχνης; Έχει τη δυνατότητα η "κλασική" Τέχνη να ενσωματώσει ένα πιο "Horror" μοτίβο;
Δείτε τους παρακάτω πίνακες και ίσως απαντηθούν κάποια από τα παραπάνω ερωτήματα...
«Κεφάλι Σκελετού με αναμμένο τσιγάρο», 1886
Χένρι Φουσέλι, Ο Εφιάλτης, 1781
Φράνσις Μπέικον, Τρεις σπουδές για φιγούρες στη βάση μιας σταύρωσης, 1944
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, «Ο Κρόνος καταβροχθίζει τον γιο του», 1636-1638
Ιερώνυμος Μπος, «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων», 1480-1505
Σαλβαδόρ Νταλί, «Το πρόσωπο του πολέμου», 1940
Φρανσίσκο Γκόγια, «Ο Κρόνος καταβροχθίζει το γιο του», 1819-1823
Θεόδωρος Γκεγικό, «Κομμάτια ανατομίας», 1819
Οντιλόν Ρεντόν, «Οι Κύκλωπες»,1898-1900
Καραβάτζιο, «Ο Δαβίδ με το κεφάλι του Γολιάθ», 1606-1607
Κατσουσίκα Χοκουσάι, 1830
Αρτεμισία Τζεντιλέσκι, «Η Ιουδήθ καταβροχθίζει τον Ολφέρνη», 1620-1621
Άξελ Βάλντεμαρ Γιόχανσεν, «Η νύχτα», 1920
Τιτσιάνο, «Η εκδορά του Μαρσύα», 1570-1576
Γουίλιαμ Μπλέικ, «Το φάντασμα των ψύλλων», 1819-1820
Θεόδωρος Γκεγικό, «Η μονομανία της ζήλιας», 1819/1822
Χανς Μέμλινγκ, « Τρίπτυχο της γήινης ματαιοδοξίας και θείας σωτηρίας», 1485
Τζέραλντ Ντέιβιντ, «Η απόφαση του Καμβύση» 1498/1499
Χένρικ Βάισενχοφ, «Το προαίσθημα», 1893
Γκαγκόζε, από την περίοδο Εντό (Ιαπωνία), άγνωστης περιόδου
Με πληροφορίες από τo huffingtonpost.com
