Το Νοέμβρη του 2008 γράφαμε στο «Ρ», με αφορμή την πρώτη εκλογή του Ομπάμα στο Λευκό Οίκο, ότι το μεγάλο κεφάλαιο των ΗΠΑ είχε επενδύσει έναν πακτωλό χρημάτων στο χρώμα της φτώχειας. Οτι είχε ποντάρει στο «μαύρο» και ότι τούτο ήταν μια κίνηση υπαγορευμένη από τα πλέον στοιχειώδη αντανακλαστικά της αυτοσυντήρησης σε μια στιγμή απολύτως οριακή για τη διατήρηση του ισοζυγίου μεταξύ της αμερικανικής εικόνας και της αμερικανικής πράξης.
Από τη μια (λέγαμε τότε) βρισκόταν η εικόνα του θρυμματισμένου και ακατάλληλου προς εξαγωγή προϊόντος, που ακούει στο κλισέ περί «αμερικανικού ονείρου». Είναι το «αμερικάνικο όνειρο» τη λήξη του οποίου ο Ομπάμα την ανακοίνωσε και επισήμως πριν από μερικές βδομάδες. Από την άλλη, (έγραφε τότε ο «Ρ») βρίσκεται και θα βρίσκεται η πράξη του μόνου εξαγώγιμου προϊόντος που πραγματικά διαθέτουν οι ΗΠΑ:




Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Πίνακες εκπαιδευτικών: Οι καλύτερες ώρες για την αίτηση στο ΑΣΕΠ
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
Νίκος Μπογιόπουλος