Τα κενά στο προσωπικό είναι μόνιμη παθογένεια των σχολείων μας. Φέτος λείπουν 24.000 εκπαιδευτικοί. Θα προσληφθούν τελευταία στιγμή.
Με τι λεφτά όμως; Πέρυσι ένα μέρος της αναγκαίας δαπάνης καλύφθηκε από το ΕΣΠΑ. Αυτό όμως χρηματοδοτεί προγράμματα κατάρτισης ή αναπτυξιακής δράσης. Δεν καλύπτει τρέχουσες ανάγκες.
Η επιστράτευση τέτοιων κονδυλίων είναι άλλη μια απόδειξη του δημοσιονομικού παραλογισμού που έχει επιβάλει στη χώρα το Μνημόνιο. Το σχολείο χρειάζεται μόνιμη και σοβαρή φροντίδα. Η επένδυση στις προοπτικές που προσφέρει πρέπει να είναι βασική προτεραιότητα του ελληνικού κράτους» (το σχόλιο από «Τα Νέα», 15/7/2014). Το λιγότερο που θα μπορούσε κανείς να πει γι' αυτό το σχόλιο είναι υποκρισία.
Αφ' ενός γιατί στήριξαν την αντιδραστική πολιτική περικοπών των δημοσίων δαπανών που ευθύνεται γι' αυτό το τεράστιο εκπαιδευτικό πρόβλημα, αφ' ετέρου γιατί συγκαλύπτουν την αιτία του που είναι αυτή η πολιτική που στήριξαν και στηρίζουν. Θεωρούν δε την Παιδεία ως επένδυση, άρα μέσο για κέρδος.
Ριζοσπάστης 17/7/2014
