ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ 6, ΠΕΙΡΑΙΑΣ 13-2-2014 

 

Ενταση της βιομηχανίας διώξεων

 

9 και 10 μήνες με τριετή αναστολή καταδικάστηκαν δύο μαθητές από τη Δραπετσώνα για διαδήλωση στις 11 Δεκέμβρη του 2008

Με ποικίλες κατηγορίες -διακεκριμένη φθορά, σοβαρή σωματική βλάβη, παρακώλυση συγκοινωνιών(!) και βέβαια τη γνωστή «αντίσταση κατά της αρχής»- είχαν παραπεμφθεί μια μαθήτρια και ένας μαθητής από σχολεία της Δραπετσώνας. Οι μαθητές ήταν τα θύματα των συλλήψεων στο σωρό που έγιναν στο τέλος της μαθητικής διαδήλωσης στις 11 Δεκέμβρη του 2008, πέντε μέρες μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι τη μέρα εκείνη το μόνο που έγινε -πέρα από τη μαζική διαδήλωση- ήταν ότι πετάχτηκαν κάποια μπουκαλάκια νερού και μερικά νεράτζια στις αστυνομικές δυνάμεις.

Η δίκη (μετά από πολλές αναβολές) πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 13 Φλεβάρη του 2014. Οι κατηγορίες της διακεκριμένης φθοράς και των επικίνδυνων σωματικών βλαβών αποδομήθηκαν πλήρως από την υπεράσπιση και τους μάρτυρες. Παρόλα αυτά, το δικαστήριο έκρινε ότι μερικά νεράτζια (σε ένα κλίμα μάλιστα γενικευμένης κοινωνικής οργής λόγω της εν ψυχρώ δολοφονίας του Γρηγορόπουλου) δημιούργησαν σωματικές βλάβες στους πάνοπλους αστυνομικούς! Τελικά οι μαθητές καταδικάστηκαν για «απλή σωματική βλάβη» και «παρακώλυση συγκοινωνίας» (ουσιαστικά για τη συμμετοχή στη διαδήλωση) και στο μαθητή (του οποίου οι αστυνομικοί τον χτύπησαν βάναυσα και του άνοιξαν το κεφάλι κατά την προσαγωγή) προστέθηκε η κλασική σε αυτές τις περιπτώσεις «αντίσταση κατά της αρχής. Οι ποινές ήταν 9 μήνες για τη μαθήτρια και 10 για το μαθητή με 3ετή αναστολή. Οι μαθητές άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η απόφαση αυτή αντιστοιχίζεται πλήρως στο συνολικό πολιτικό κλίμα έντασης της καταστολής από τη μεριά της κυβέρνησης και του κράτους και ποινικοποίησης και της συμμετοχής σε διαδήλωση. Πάρθηκε λίγες μόλις μέρες μετά τη διαβόητη κίνηση να κληθούν σε απολογία μαθητές του 2ου ΓΕΛ Κερατσινίου για κατάληψη που είχαν.

 

Συναδελφισσες, συνάδελφοι

Το σύστημα, η κυβέρνησή του και όλοι οι μηχανισμοί που το στηρίζουν στέλνουν ξεκάθαρα μηνύματα. Γνωρίζουν ότι για να περάσει η βάρβαρη πολιτική, πρέπει να οξύνουν αποφασιστικά το κλίμα τρομοκρατίας ενάντια σε όποιον εκφράζει την αντίθεσή του.

Είναι πια φανερό ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο. Η στράτευση στην υπόθεση της μαζικής αντίστασης είναι ανάγκη ζωής για εμάς και τα παιδιά μας.

• Κάτω η πολιτική της φτώχειας και της κρατικής τρομοκρατίας

• Εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς να ενισχύσουν τους κοινούς αγώνες ενάντια στην πολιτική που συντρίβει τις κατακτήσεις του λαού και της νεολαίας 

• Τα σωματεία να καταδικάσουν αποφασιστικά την καταδίκη των δύο νέων ανθρώπων.

• Οι αγώνες δε δικάζονται – δεν τρομοκρατούνται. ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!