Υπάρχουν λέξεις που μπορεί να μην ακούμε πλέον συχνά, όμως πίσω τους κρύβεται μια ολόκληρη ιστορία. Μία από αυτές είναι η «ἀπορραῖος», μια αρχαία λέξη που συνδέεται με την έννοια της απομάκρυνσης και της περιθωριοποίησης.
Η λέξη προέρχεται από το «ῥέω», δηλαδή «κυλώ» ή «ρέω», σε συνδυασμό με την πρόθεση «ἀπό-», που δηλώνει την απομάκρυνση. Έτσι, στην κυριολεκτική της σημασία, ἀπορραῖος είναι εκείνος που απομακρύνεται παρασυρόμενος από τη ροή.
Στη μεταφορική της χρήση, η λέξη απέκτησε πιο ιδιαίτερη σημασία. Μπορεί να περιγράψει κάτι δευτερεύον, παρακμιακό ή περιθωριακό, κάτι που έχει απομακρυνθεί από το κέντρο και την κύρια ροή.
Η λέξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια κατάσταση, μια εποχή, μια αισθητική ή ακόμη και για ανθρώπους που βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.
Και ίσως εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της: αυτό που βρίσκεται «στην άκρη» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι στερείται αξίας. Μερικές φορές, ακριβώς από το περιθώριο μπορεί να προκύψει μια διαφορετική και πιο αυθεντική ματιά στην κοινωνία.
Παράδειγμα:
«Στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής, οι ἀπορραῖοι χαρακτήρες γίνονται ενίοτε οι πιο γνήσιοι αφηγητές της εποχής τους».
