Αν υπάρχει μία λέξη που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ελληνική παρέα, το τσίπουρο και το ούζο, αυτή είναι ο «μεζές». Μικρός σε ποσότητα, αλλά απαραίτητος για το τραπέζι, έχει αποκτήσει ξεχωριστή θέση στη γαστρονομική μας παράδοση.
Η λέξη «μεζές» προέρχεται από το τουρκικό meze και έχει περάσει εδώ και χρόνια στην καθημερινή ελληνική γλώσσα. Ωστόσο, υπάρχει και ελληνικός όρος που αποδίδει τη σημασία της: «ορεκτικό».
Η λέξη «ορεκτικό» έχει αρχαιοελληνικές ρίζες και συνδέεται με το ρήμα «ὀρέγω», δηλαδή «τείνω», «απλώνω το χέρι» ή «επιθυμώ». Με αυτή την έννοια, πρόκειται για κάτι που ανοίγει την όρεξη πριν από το κυρίως γεύμα.
Μεζές και ορεκτικό είναι το ίδιο;
Όχι ακριβώς. Στην καθημερινή χρήση, ο μεζές αναφέρεται κυρίως σε μικρές ποσότητες φαγητού που σερβίρονται για να συνοδεύσουν ένα ποτό, όπως το ούζο ή το τσίπουρο.
Το ορεκτικό, αντίθετα, έχει ευρύτερη σημασία και μπορεί να είναι ένα μικρό πιάτο που σερβίρεται στην αρχή ενός γεύματος για να ανοίξει την όρεξη.
Έτσι, από μια λέξη που ταξίδεψε από άλλη γλώσσα μέχρι το ελληνικό «ορεκτικό», ο μεζές έχει γίνει κάτι πολύ περισσότερο από ένα μικρό πιάτο: είναι κομμάτι της ελληνικής γαστρονομικής κουλτούρας και, κυρίως, της παρέας.
