Την αυξανόμενη συχνότητα των αδειών άνευ αποδοχών εκπαιδευτικών στην Κρήτη αναδεικνύουν οι αιρετοί του ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης, συνδέοντάς την με τις οικονομικές δυσκολίες, την ανάγκη φροντίδας ηλικιωμένων γονέων, οικογενειακούς λόγους, τη μητρότητα αλλά και την αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό.
Όπως επισημαίνουν, πίσω από κάθε αίτηση δεν βρίσκεται απλώς ένας διοικητικός αριθμός, αλλά ένας εκπαιδευτικός που καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην επαγγελματική του ζωή και τις προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του.
Παράλληλα, θέτουν μια σειρά αιτημάτων για αυξήσεις μισθών, στήριξη της στέγασης και της οικογένειας, διεύρυνση των γονικών δικαιωμάτων και βελτίωση των συνθηκών εργασίας.
Αναλυτικά:
Ως αιρετοί του ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης, γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μιας σκληρής πραγματικοτητας που αποτυπώνεται πάνω στα χαρτιά των συνεδριάσεών μας. Πίσω από κάθε «αίτηση αδείας άνευ αποδοχών» που περνά από τα χέρια μας όλο και πιο συχνά, δε βρίσκονται απλοί διοικητικοί αριθμοί. Βρίσκονται άνθρωποι, ψυχές, εκπαιδευτικοί που λυγίζουν.
Θέτουμε ενώπιον όλων μια αλήθεια πέρα από αυτήν την αίτηση, κανένας εκπαιδευτικός δε διαγράφει ελαφρά τη καρδία τα χρόνια της προσφοράς του στο σχολείο. Ποιο είναι, λοιπόν, το τίμημα που εξαναγκάζει έναν δάσκαλο ή έναν νηπιαγωγό να αφήσει τα παιδιά και την τάξη του;
Η επιβίωση που έγινε αγώνας δρόμου: Η αναγκαστική στροφή σε άλλον επαγγελματικό στίβο, αναζητώντας κάτι πιο ελκυστικό και προσοδοφόρο. Το λειτούργημά μας πλέον μόλις και μετά βίας εξασφαλίζει τον βιοπορισμό , κι αυτό υπό αυστηρές, ασφυκτικές προϋποθέσεις.
Η φυγή στο εξωτερικό, εκεί όπου άλλοι τόποι προσφέρουν την οικονομική ευχέρεια και την αξιοπρέπεια που κάποτε ονειρεύτηκαν για την πατρίδα τους.
Το χρέος της αγάπης: Η ανάγκη να σταθούν δίπλα στους ηλικιωμένους γονείς τους, προσφέροντας τη φροντίδα που εκείνοι τους χάρισαν στα πρώτα τους βήματα.
Η στήριξη της οικογένειας:
Η συνοδεία του συζύγου στο εξωτερικό, ώστε να κρατηθεί η εστία τους ενωμένη
Μητρότητα και ανατροφή Η παράταση της άδειας ανατροφής με μια άδεια άνευ αποδοχών για να μεγαλώσει λίγο ακόμα το νέο μέλος της οικογένειας.
Έτσι «ορφανεύουν» οι αίθουσες. Έτσι άδειες μένουν οι έδρες από ανθρώπους που κυνηγούν τα όνειρά τους, που παλεύουν να κρατήσουν όρθια την οικογένειά τους, που λιώνουν στην προσπάθεια να φροντίσουν τους δικούς τους. Η απουσία τους λοιπόν δεν είναι φυγή από καθήκον.
Διεκδικούμε:
- Οικονομική αξιοπρέπεια και ουσιαστική αύξηση μισθών, ώστε κανένας εκπαιδευτικός να μην εξαναγκάζεται σε παραίτηση ή άδεια για να επιβιώσει.
- Μέτρα στήριξης για τη στέγαση και τη διαβίωση, ιδιαίτερα στις νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές όπως η Κρήτη.
- Έμπρακτη προστασία της οικογένειας και της μητρότητας, με διεύρυνση των δικαιωμάτων άδειας με πλήρεις αποδοχές. Θέσεις σε βρεφικους και παιδικούς σταθμούς του εκάστοτε Δήμου αποκλειστικά σε εκπαιδευτικούς.
- Ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, που θα επιτρέπουν στον εκπαιδευτικό να παραμένει αφοσιωμένος στο λειτούργημά του χωρίς να θυσιάζει την προσωπική και οικογενειακή του γαλήνη.
- Απαιτούμε τη διαφύλαξη της αξιοπρέπειας εκείνων που κρατούν στα χέρια τους το μέλλον των παιδιών μας.
Με εκτίμηση,
Οι αιρετοί ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης Ζαμπία Λαζανάκη, Αλέξανδρος Αλεξάκης
