Η ελληνική γλώσσα διαθέτει πλήθος λέξεων που αποδίδουν με ακρίβεια λεπτές έννοιες, κοινωνικές διαβάσεις και ηθικές ιδιότητες. Ανάμεσα στις σπάνιες και ιδιαίτερες αυτές λέξεις συγκαταλέγεται και επιθετικός προσδιορισμός «δυσγενής».
Η σημασία της λέξης
Η λέξη δυσγενής (επίθετο: ο δυσγενής, η δυσγενής, το δυσγενές) χρησιμοποιείται για να περιγράψει:
- Τον άνθρωπο ταπεινής ή άσημης καταγωγής: Αυτόν που δεν προέρχεται από αρχοντική, ευγενή ή διακεκριμένη οικογένεια (σε αντίθεση με τον ευγενή ή τον ευπατρίδη).
- Τον άνθρωπο με χαμηλό ηθικό επίπεδο ή κακή συμπεριφορά: Αυτόν που χαρακτηρίζεται από ανέντιμες, μοχθηρές, ανελεύθερες ή χαμερπείς πράξεις.
Ετυμολογία και αντίθετες έννοιες
- Ετυμολογία: Σύνθετη λέξη από το στερητικό/δυσμενές μόριο δυσ- (που δηλώνει δυσκολία, κακό ή ελάττωμα) και τη ρίζα -γενής (από το γένος / γίγνομαι).
- Συνώνυμα: Άσημος, ταπεινός, ανέντιμος, μοχθηρός, χαμερπής.
- Αντώνυμα (Αντίθετα): Ευγενής, ευπατρίδης, αριστοκράτης, γενναίος (με την αρχαία σημασία του ευγενικού).
