«Κύριε, πού θα μου χρειαστεί αυτό;». Πρόκειται ίσως για την πιο συχνή ερώτηση που ακούγεται στις σχολικές αίθουσες, είτε το μάθημα αφορά τα Μαθηματικά, είτε τη Λογοτεχνία, την Ιστορία ή τη Φυσική. Για πολλούς εκπαιδευτικούς δεν είναι ένδειξη αδιαφορίας, αλλά μια ειλικρινής προσπάθεια των μαθητών να κατανοήσουν τον λόγο για τον οποίο διδάσκονται ένα αντικείμενο.
Δεν είναι λίγοι οι μαθητές που αναρωτιούνται γιατί πρέπει να μάθουν το Πυθαγόρειο Θεώρημα, να μελετήσουν τον Καβάφη ή να απομνημονεύσουν ιστορικά γεγονότα, όταν πιστεύουν ότι δεν θα τα χρησιμοποιήσουν ποτέ στην καθημερινότητά τους ή στο επάγγελμα που ονειρεύονται.
Πολλές φορές η προσπάθεια να εξηγηθεί η αξία ενός μαθήματος μόνο μέσα από τις πρακτικές του εφαρμογές δεν αρκεί για να πείσει τους μαθητές. Οι περισσότεροι γνωρίζουν ήδη ότι οι γνώσεις αξιοποιούνται σε διάφορα επαγγέλματα ή στην καθημερινότητα. Εκείνο που πραγματικά αναζητούν είναι να καταλάβουν γιατί αξίζει να αφιερώσουν χρόνο και προσπάθεια σε όσα διδάσκονται.
Η ουσία δεν βρίσκεται τόσο στη χρησιμότητα μιας εξίσωσης, ενός ποιήματος ή μιας ιστορικής μάχης, όσο στις δεξιότητες που καλλιεργεί κάθε γνωστικό αντικείμενο. Τα Μαθηματικά ενισχύουν τη λογική σκέψη και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η Λογοτεχνία καλλιεργεί την ενσυναίσθηση και την αυτογνωσία, η Ιστορία βοηθά στην κατανόηση των γεγονότων και των κοινωνικών εξελίξεων, ενώ η Φυσική διδάσκει την παρατήρηση, την έρευνα και την κριτική σκέψη.
Μέσα από αυτή την οπτική, το σχολείο δεν περιορίζεται στην αποστήθιση γνώσεων ούτε προετοιμάζει αποκλειστικά για ένα επάγγελμα. Στόχος του είναι να δώσει στους μαθητές εφόδια που θα τους συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή, βοηθώντας τους να αναλύουν, να κρίνουν, να συνεργάζονται και να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της καθημερινότητας.
