Χρήστος Κάτσικας Ο τραγικός θάνατος της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στην εκπαιδευτική κοινότητα και επανέφερε στο προσκήνιο ένα ζήτημα που συζητείται έντονα τα τελευταία χρόνια: τις πιέσεις που βιώνουν πολλοί εκπαιδευτικοί μέσα στο σύγχρονο σχολικό περιβάλλον.
Συνδικαλιστικές παρατάξεις, ενώσεις εκπαιδευτικών και μεμονωμένοι εκπαιδευτικοί μιλούν για ένα περιβάλλον αυξανόμενων διοικητικών απαιτήσεων, έντονων αξιολογικών διαδικασιών και συχνών συγκρούσεων μέσα στη σχολική κοινότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, διατυπώνονται έντονες επικρίσεις προς το μοντέλο σχολικής διοίκησης που, όπως υποστηρίζεται, μετατρέπει το σχολείο σε χώρο συνεχούς πίεσης.
Μια από αυτές τις φωνές είναι η Αριστερή Συσπείρωση Καθηγητών Κορυδαλλού, η οποία σε ανακοίνωσή της περιγράφει μια πραγματικότητα «εργασιακής και ηθικής εξόντωσης» για τους εκπαιδευτικούς.
«Θεσμική απαξίωση» και σχολική βία
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, όταν ένας εκπαιδευτικός στοχοποιείται διοικητικά ή αμφισβητείται συστηματικά από τη διοίκηση μιας σχολικής μονάδας, αυτό μπορεί να έχει συνέπειες και μέσα στην τάξη.
Οι συντάκτες της παρέμβασης υποστηρίζουν ότι:
η διοικητική απαξίωση ενός εκπαιδευτικού μειώνει το παιδαγωγικό του κύρος,
οι μαθητές αντιλαμβάνονται εύκολα ποιος εκπαιδευτικός είναι «απροστάτευτος» θεσμικά,
σε τέτοιες συνθήκες ενδέχεται να ενισχυθούν φαινόμενα παραβατικότητας ή αμφισβήτησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Η θέση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για την αύξηση περιστατικών σχολικής βίας, αλλά και για τις δυσκολίες διαχείρισης της τάξης σε σχολεία που λειτουργούν σε κοινωνικά πιεσμένα περιβάλλοντα.
Υπόθεση Χοτζόγλου: ένα σημείο αναφοράς
Η ανακοίνωση συνδέει την τρέχουσα συζήτηση και με υποθέσεις που προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στον χώρο της εκπαίδευσης.
Ως παράδειγμα αναφέρεται η υπόθεση της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου, η οποία είχε τεθεί σε δυνητική αργία πριν από μερικά χρόνια, γεγονός που είχε προκαλέσει κινητοποιήσεις και αντιπαραθέσεις στον κλάδο.
Σύμφωνα με την οπτική της συγκεκριμένης συνδικαλιστικής παράταξης, τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν ενδείξεις ενός πλαισίου όπου:
η διοίκηση μπορεί να ασκεί αυξημένη πειθαρχική πίεση,
η αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών δεν είναι πάντα ενιαία,
δημιουργείται αίσθηση ανασφάλειας στον επαγγελματικό χώρο.
Πίεση από πολλαπλές πλευρές
Στην ίδια ανακοίνωση γίνεται λόγος για μια «πολιορκημένη» καθημερινότητα των εκπαιδευτικών σε ορισμένες περιοχές.
Οι πιέσεις, σύμφωνα με την ανάλυση της παράταξης, προέρχονται από τρεις βασικές πλευρές:
Διοικητικές διαδικασίες
Οι πειθαρχικοί έλεγχοι και οι ΕΔΕ, όπως υποστηρίζεται, χρησιμοποιούνται συχνά ως εργαλείο διαχείρισης συγκρούσεων.Κοινωνικές απαιτήσεις
Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με έντονες απαιτήσεις από γονείς και μαθητές.Συνδικαλιστικές αντιπαραθέσεις
Καταγγέλλεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν αντιδρούν με την ίδια ένταση σε όλα τα περιστατικά.
Το αίτημα για συλλογικές αποφάσεις
Στο κείμενο της Αριστερής Συσπείρωσης Καθηγητών Κορυδαλλού υπογραμμίζεται ότι η ενίσχυση της συλλογικής λειτουργίας των σχολείων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προστασία των εκπαιδευτικών.
Η πρόταση που διατυπώνεται είναι:
τακτικές συνεδριάσεις των Συλλόγων Διδασκόντων,
συλλογική διαχείριση δύσκολων περιστατικών,
ενίσχυση της συναδελφικής αλληλεγγύης.
Η ανακοίνωση της Αριστερής Συσπείρωσης Καθηγητών Κορυδαλλού
Το σχολείο της «αριστείας» εξοντώνει – Η παιδαγωγική αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε ρουμπρίκες
Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη δεν είναι ένα «ατυχές περιστατικό». Είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας ζοφερής πραγματικότητας που βιώνουμε καθημερινά στα σχολεία μας, και ιδιαίτερα εδώ, στις λαϊκές γειτονιές του Κορυδαλλού. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που μετατρέπει το σχολείο σε πεδίο μάχης και τον εκπαιδευτικό σε αναλώσιμο διεκπεραιωτή.
1. Η Θεσμική Στοχοποίηση ως «Πράσινο Φως» για τον Κανιβαλισμό
Στην περίπτωση της άτυχης συναδέλφου, όπως και σε πολλές άλλες που βλέπουμε να εξελίσσονται, η απαξίωση είχε αποκτήσει θεσμική «βαρύτητα». Όταν Διοίκηση και Διεύθυνση σχολικής μονάδας βάζουν συστηματικά στο στόχαστρο έναν εκπαιδευτικό, του αφαιρούν το παιδαγωγικό του κύρος μπροστά στα μάτια των μαθητών. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι μαθητές αντιλαμβάνονται αμέσως ποιος εκπαιδευτικός είναι «απροστάτευτος» από το σύστημα. Η διοικητική απαξίωση δίνει το «πράσινο φως» για πάσης φύσεως κανιβαλισμούς μέσα στην τάξη. Είναι ένας κρατικός εκφοβισμός που μετατρέπεται σε μαθητική παραβατικότητα.
2. Από τη Χρύσα Χοτζόγλου μέχρι σήμερα: Μια ιστορία εκδικητικότητας
· Δεν ξεχνάμε ότι αυτή η τακτική του εκφοβισμού έχει βαθιές ρίζες και οδυνηρές επετείους. Η συμπλήρωση χρόνου από την εκδικητική δυνητική αργία της συναδέλφισσας Χρύσας Χοτζόγλου αποτελεί μνημείο αυτής της «αλά καρτ» θεσμικότητας. Η περίπτωση της Χρύσας ήταν το «πείραμα» της εξουσίας για το πώς μπορεί να εξοντώσει ηθικά και επαγγελματικά έναν μάχιμο εκπαιδευτικό που δεν υποκύπτει.
· Σήμερα, η υποκειμενικότητα των στελεχών εκπαίδευσης συνεχίζει να επενδύεται με θεσμικό μανδύα: η εξουσία άλλοτε απαλλάσσει και άλλοτε τιμωρεί, άλλοτε κάνει τα στραβά μάτια στην πραγματική παραβατικότητα και άλλοτε δείχνει με το δάχτυλο τον «ενοχλητικό» δάσκαλο, ανάλογα με το πόσο αρεστός είναι. Αυτή η θεσμική απαξίωση τροφοδοτεί τη βία στα σχολεία μας.
3. Η Διοίκηση και ο Συνδικαλιστικός Καιροσκοπισμός
Στον Κορυδαλλό, ο εκπαιδευτικός βρίσκεται σε μια ιδιότυπη «πολιορκία»:
· Από τη μία, η Διοίκηση που χρησιμοποιεί τις ΕΔΕ ως «υπηρεσία ικανοποίησης» πελατείας, μετατρέποντας τον εκπαιδευτικό σε εξιλαστήριο θύμα.
· Από την άλλη, ο συνδικαλιστικός καιροσκοπισμός. Παρατάξεις από όλο το πολιτικό φάσμα, με το βλέμμα στραμμένο στην κάλπη, κλείνουν το μάτι σε έναν κακώς εννοούμενο δικαιωματισμό και σε πελατειακές σχέσεις με γονείς, αφήνοντας τον συνάδελφο μόνο του απέναντι στον διοικητικό παραλογισμό.
4. Η Επιστροφή στον Σύλλογο Διδασκόντων: Η Μόνη Ασπίδα
Αυτό που πραγματικά λείπει και που η κυβέρνηση προσπαθεί να καταργήσει, είναι ο ουσιαστικός θεσμικός ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων.
Διεκδικούμε έναν Σύλλογο που θα συνεδριάζει τακτικά για όλα τα ζητήματα, χωρίς φόβο και χωρίς την επιδίωξη συστημικών επιβραβεύσεων.
Μόνο η συναδελφική αλληλεγγύη και η συλλογική λήψη αποφάσεων μπορούν να αποτελέσουν ανάχωμα στον αυταρχισμό της «μονάδας» και τη θεσμική αυθαιρεσία.
Η δική μας απάντηση: Καμία θυσία στο βωμό της «αριστείας»
Κακό σχολείο είναι το μέρος όπου κανένας δεν θέλει να βρίσκεται. Ως Αριστερή Συσπείρωση Καθηγητών Κορυδαλλού, καλούμε τους συναδέλφους:
Να σπάσουμε το κλίμα της τρομοκρατίας.
Να αναδείξουμε την ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής που «δίνει» συναδέλφους στον κανιβαλισμό για να καλύψει τις δικές της ανεπάρκειες.
Να διεκδικήσουμε από τις συνδικαλιστικές ενώσεις (ΕΛΜΕ/ΟΛΜΕ) την κήρυξη απεργιακής κινητοποίησης ως άμεση αντίδραση στην εργασιακή εξόντωση και την απαξίωση της προσωπικότητάς μας. Οι ενώσεις οφείλουν να είναι δίπλα στον συνάδελφο, όχι «απούσες» για χάρη της ψηφοθηρίας.
Η παιδαγωγική αξιοπρέπεια και η συλλογική λειτουργία του Συλλόγου είναι η δική μας «κόκκινη γραμμή».
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Μήνυση Διευθυντή σε 4 εκπαιδευτικούς: Το σχολείο μπροστά σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι!
Επίδομα 300 ευρώ: Διευρύνονται οι δικαιούχοι – Πότε πληρώνεται και ποιοι το λαμβάνουν
