Κριτική στην κυβερνητική πολιτική για τα ΑΕΙ ασκεί η Νεολαία ΜέΡΑ25, ζητώντας την κατάργηση του νόμου Κεραμέως και την άμεση παύση των διαγραφών φοιτητών.
Στην ανακοίνωσή της κάνει λόγο για «ιδεολογική και ταξική επίθεση» στη δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση, υποστηρίζοντας ότι οι πρόσφατες ρυθμίσεις εντείνουν τους κοινωνικούς αποκλεισμούς και ενισχύουν την ιδιωτικοποίηση, αντί να στηρίζουν ένα δημόσιο, μαζικό και ανοιχτό πανεπιστήμιο.
Ανακοίνωση της Νεολαίας ΜέΡΑ25:
To 2022 ψηφίστηκε ο ν. Κεραμέως για τα πανεπιστήμια, με τον τίτλο «Νέοι Ορίζοντες στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα». Ένας τίτλος που λειτουργεί ως ειρωνική αντιστροφή της πραγματικότητας. Ο συγκεκριμένος νόμος-έκτρωμα, όχι μόνο δεν άνοιξε τους ορίζοντες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αλλά τους έκλεισε και τους σκοτείνιασε.
Με έντονη ιδεολογική και πολιτική στόχευση, ο συγκεκριμένος νόμος, επιχειρεί να επιτεθεί στρατηγικά στη φοιτητική ζωή, τα εκπαιδευτικά δικαιώματα των νέων της εργατικής τάξης και σε όποιον πολίτη νιώθει την πανεπιστημιακή κοινότητα ως απάγκιο της προόδου. Οι «νέοι ορίζοντες» της υπουργού εκφράζονται μέσα από κλούβες και χημικά των ΜΑΤ, διαγραφές φοιτητ(ρι)ών, απαγόρευση πολιτιστικών εκδηλώσεων και εντατικοποίηση των σπουδών.
Ο πρώτος στόχος αυτής της πολιτικής είναι ξεκάθαρος: η μετατροπή του πανεπιστημίου σε μηχανή παραγωγής εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού για τα μεγάλα συμφέροντα. Η ακαδημαϊκή γνώση, η έρευνα και η κριτική σκέψη θεωρούνται περιττές και μη κερδοφόρες. Αντίθετα, προκρίνεται ένα εκπαιδευτικό κάτεργο, απογυμνωμένο από κάθε κοινωνική αποστολή. Πρόκειται για κοντόφθαλμη μεθοδολογία μιας κοντόφθαλμης κυβέρνησης. Ο ρόλος που επιφυλάσσουν για τη χώρα –μια χρεοδουλοπαροικία δεσμευμένη στις ανάγκες των ευρωπαϊκών και εγχώριων ολιγαρχιών– απαιτεί την πλήρη υποταγή του νεανικού δυναμικού. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η βιομηχανοποίηση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αλλά και η ολοένα στενότερη σύνδεσή της με τα πολεμικά σχέδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Ο δεύτερος στόχος είναι καθαρά ιδεολογικός. Η ακαδημαϊκή κοινότητα ιστορικά αποτέλεσε χώρο αμφισβήτησης του κατεστημένου, είτε μέσα από τη σύγκρουση με παρωχημένες αυθεντίες, είτε ως ευθεία επίθεση στο πολιτικοοικονομικό status quo. Ίσως στη μοναδικότητα της ελληνικής εμπειρίας, αυτό το δεδομένο είναι που πολλοί νοσταλγοί της επταετίας δεν ξεχνούν και μάλλον δεν συγχωρούν τον ρόλο των φοιτητ(ρι)ών στην ανατροπή του κράτους της δεξιάς. Αυτοί φτιάχνονται όταν βλέπουν τα ΜΑΤ στα αμφιθέατρα, καθώς έτσι νομίζουν ότι παίρνουν εκδίκηση για όλες τις φορές που το φοιτητικό κίνημα τους έβαζε πίσω στις τρύπες τους. Αυτή η ανίερη συμμαχία πρώην χουντικών και των εκπροσώπων της οικονομικής ολιγαρχίας έχει ως μοναδικό στόχο την καταστροφή της ακαδημαϊκότητας κι όχι την εξύψωση της.
Πρόσφατα, οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι θριαμβολογούσαν για τις διαγραφές συμφοιτητ(ρι)ών μας, γειτόνων και συναδελφ(ισσ)ων μας. Με κυνισμό επιχειρηματολογούσαν γιατί μια έγκυος μεταπτυχιακή φοιτήτρια «έπρεπε» να διαγραφεί, πώς οι λεγόμενοι «αιώνιοι» φοιτητές δήθεν κοστίζουν στο δημόσιο (ενώ δεν κοστίζουν ούτε ένα ευρώ) και πώς οι διαγραφές θα βελτιώσουν τις ζωές των Ελλήνων. Την ίδια στιγμή, ψηφίστηκε τροπολογία που επιτρέπει τη μεταφορά περασμένων μαθημάτων των διαγραφέντων στα ιδιωτικά ψευτο-πανεπιστήμια, τα οποία ετοιμάζονται να αιμοδοτηθούν οικονομικά από τη νέα αυτή δεξαμενή αποκλεισμένων φοιτητ(ρι)ών.
Ας το πούμε ξεκάθαρα: μετά τις διαγραφές φοιτητ(ρι)ών δεν θα πέσει η τιμή του ρεύματος, ούτε το ενοίκιο, ούτε θα βελτιωθεί η δημόσια υγεία, ούτε θα αυξηθεί το αίσθημα ασφάλειας. Αντίθετα, η οριζόντια αυτή πολιτική θα οξύνει τη φτωχοποίηση και την αλλοτρίωση της νεολαίας, θα ενισχύσει τα ιδιωτικά ψευτο-πανεπιστήμια και κάθε μορφή παραπαιδείας, επεκτείνοντας τη στρέβλωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και στα ΑΕΙ.
Για εμάς το πανεπιστήμιο δεν είναι ένας γραφειοκρατικός θεσμός αλλά ένα εργαλείο χειραφέτησης της εργατικής τάξης και των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων. Η πανεπιστημιακή ζωή οφείλει να υπηρετεί την κοινωνική ένταξη και τη συλλογική πρόοδο κι όχι τον αποκλεισμό των μη προνομιούχων.
Διεκδικούμε:
- την κατάργηση του νόμου Κεραμέως.
- την άμεση παύση των πειθαρχικών.
- την άμεση επαναφορά των διαγραφέντων συναδελφ(ισσ)ων μας, χωρίς προϋποθέσεις.
- το Πανεπιστήμιο να είναι δημόσιο, μαζικό, και ανοιχτό.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
Alfavita Newsroom