Ευτυχώς εφέτος μέχρι τα Χριστούγεννα τα σχολεία παρέμειναν ανοιχτά. Τώρα υπάρχουν πιέσεις να μην ανοίξουν μετά τις διακοπές. Η εμμονή για κλειστά σχολεία θέλει να καταδείξει ότι δεν είμαστε σε κανονικότητα και εξ αυτού προκύπτουν ενδεχομένως πολιτικά οφέλη. Βεβαίως δεν είμαστε σε κανονικότητα λόγω της πανδημίας, αλλά αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Δεν χρειάζεται να το καταδείξουμε με κλειστά τα σχολεία.
Γιατί την προηγούμενη χρονιά, λειτούργησε από αναγκαιότητα η τηλεκπαίδευση, καθώς δεν υπήρχε η λύση του εμβολίου, αλλά αυτή δεν είναι από τη φύση της επαρκής μέθοδος διδασκαλίας και παιδαγωγικής. Ελάχιστα ωφελήθηκαν οι μαθητές, οι οποίοι κλεισμένοι επί μακρόν στα σπίτια τους ασχολούνται κατά κόρον με τα κινητά και την τηλεόραση, στα περισσότερα σπίτια δημιουργήθηκαν εκνευρισμοί, εντάσεις και καυγάδες.
Επίσης τα κλειστά σχολεία σε κάθε περίπτωση (καταλήψεις, πολύμηνες απεργίες, επιδημίες) δημιούργησαν ανυπέρβλητα προβλήματα, μαθησιακά, ψυχολογικά, κοινωνικά και διεύρυναν τις ταξικές διαφορές. Γιατί σε όλες τις περιπτώσεις κλειστών σχολείων άνθισαν τα ιδιαίτερα και φροντιστηριακά μαθήματα από διορισμένους και αδιόριστους εκπαιδευτικούς, που παρόλο που δεν καταγράφονται έχουν τεράστια έκταση. Έτσι όσοι γονείς είχαν χρήματα επένδυσαν στη μόρφωση των παιδιών τους, ενώ όσοι αδυνατούσαν άφησαν τα παιδιά τους στην τύχη τους. Αν υπολογίσουμε ότι όλη αυτή η κατάσταση αντιστρατεύεται την παροχή δημόσιας εκπαίδευσης και δημιουργεί προβλήματα καθώς χάνεται σιγά σιγά η εμπιστοσύνη προς το δημόσιο σχολείο και αν επισημάνουμε ότι διαιρεί τους δασκάλους και τους καθηγητές, γιατί έχουν πρόσβαση στην παραπαιδεία μόνο ορισμένες ειδικότητες (όσοι έχουν πρόσβαση επειδή βγάζουν αρκετά χρήματα αδιαφορούν για την οικονομική ανέχεια του κλάδου), αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος του προβλήματος.
Το επιχείρημα για άνοιγμα των σχολείων με μικρό αριθμό μαθητών είναι λογικοφανές. Ωστόσο το αίτημα για εύλογο αριθμό μαθητών ανά τμήμα, είναι παιδαγωγικό, αρκεί να γίνει με γνώμονα τη διευκόλυνση της παιδαγωγικής διαδικασίας και όχι με γνώμονα τους διορισμούς. Τα πολύ μικρά τμήματα, αποδίδουν σε φροντιστηριακό επίπεδο, γιατί γίνεται επιλογή των μαθητών και ο επιδιωκόμενος σκοπός είναι η εκμάθηση μιας συγκεκριμένης ύλης για τις εισαγωγικές πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν μπορώ να φανταστώ σχολικό τμήμα με πολύ λίγους μαθητές να λειτουργεί σωστά. Γιατί μέσα σε ένα τμήμα πρέπει να υπάρχουν όλα τα επίπεδα μαθητών. Ο αριθμός 20 με 22 μαθητές ανά τμήμα είναι παιδαγωγικά ο καλύτερος.
Σήμερα με τις δυνατότητες που υπάρχουν για προσωπική υγιεινή και ατομική προστασία και με την αποτελεσματικότητα των εμβολίων, θα ήταν λάθος, κατά τη γνώμη μου, να παραμείνουν κλειστά τα σχολεία και να ξαναδούμε τις εικόνες, που προέκυψαν από τον αναγκαστικό εγκλεισμό. Βλέπαμε παιδιά συνωστισμένα σε πάρκα και πλατείες, επιτηρούμενα από γονείς και παππούδες με ένα καφέ και ένα τσιγάρο στο χέρι. Τα παιδιά είναι περισσότερο ασφαλή στα σχολεία μαζί με τους δασκάλους και τους καθηγητές. Και είναι περισσότερο προστατευμένα όταν συνεχίζουν να μαθαίνουν παρά όταν παραμένουν στην άγνοια ή οδηγούνται στην ημιμάθεια.
Κώστας Κοκκίνης, Εκπαιδευτικός
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
