Ψήφισμα για την ημέρα της γυναίκας - Κινητοποιήσεις στις 6 και 8 Μαρτίου
ΣΕΠΕ Αθηνά

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ,

ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ TIΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ

ΣΤΙΣ 6 ΚΑΙ ΣΤΙΣ 8 ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ

Η φετινή παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας, στις 8 του Μάρτη, αποκτάει νέα χαρακτηριστικά. Πίσω από τους βολικούς για την εξουσία µύθους, που διαστρεβλώνουν την υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης, παρουσιάζοντάς την μόνο ως ένα αίτηµα «ισότητας», κρύβεται η ιστορία των αιµατηρών µαχητικών γυναικείων αγώνων, από τις απεργίες στις οποίες πρωτοστάτησαν εργάτριες ράφτρες στις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αι. Αυτή η ημέρα ούτως ή άλλως ήταν πάντοτε υπόθεση του εργατικού και λαϊκού κοινωνικού κινήματος, μιας και από αυτό προέκυψε αυτή η "επέτειος". Μόνο "επετειακή" όμως δεν είναι!

Ένα από τα θεµέλια του κόσµου της εξουσίας και του συστήματος και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του είναι η πατριαρχία. Οι σύγχρονες εκδηλώσεις της – όπως οι έµφυλοι διαχωρισµοί, η έξαρση της έµφυλης βίας και της εκµετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, το trafficking και οι συνθήκες που υφίστανται οι γυναίκες πρόσφυγες στο ταξίδι του ξεριζωµού και µε τον εγκλεισµό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης– εντείνονται όσο εντείνεται η συστηµική κρίση, η επίθεση των κρατούντων και η προσπάθεια εκφασισµού της κοινωνικής ζωής. Από αυτή την άποψη, ο αγώνας των γυναικών για την απελευθέρωσή τους από τα δεσµά της εκμετάλλευσης και καταπίεσης είναι αναπόσπαστο κοµµάτι των εργατικών και κοινωνικών αγώνων της εποχής μας για την κοινωνική απελευθέρωση και χειραφέτηση.

Στην «προηγμένη» εποχή μας και στην «πολιτισμένη» δύση δολοφονούνται γυναίκες επειδή είναι γυναίκες (γυναικοκτονίες), σκοτώνονται, πνίγονται ή τραυματίζονται τα παιδιά τους γιατί είναι εργαζόμενες και δεν έχουν πού να τα αφήσουν, μπαίνουν «διλήμματα» σε έγκυες ανάμεσα στο παιδί και τη δουλειά, γυναίκες αναλαμβάνουν τη φροντίδα παιδιών, γονιών, ανέργων της οικογένειας, χωρίς δημόσιες υποστηρικτικές δομές. Παιδικοί σταθμοί και νηπιαγωγεία, δωρεάν παιδικές κατασκηνώσεις, ολοήμερο σχολείο, μονάδες φιλοξενίας ηλικιωμένων, δομές υγείας και αποκατάστασης, ψυχολογική υποστήριξη, είναι ελλείψεις που καλύπτουν οι γυναίκες. Οι γυναίκες συχνά υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση και σεξιστικά σχόλια στο σπίτι και στη δουλειά. Και αυτή η κατάσταση θεωρείται «φυσιολογική»!

Η πρόσβαση και η εξέλιξη των γυναικών στη δουλειά, οι μισθοί και τα επιδόματα, τα εργασιακά δικαιώματα διέπονται από πλήρη ανισότητα σε σχέση με τους άντρες συναδέλφους και είναι πολύ χρήσιμα στους εργοδότες (ιδιώτες και Δημόσιο), αφού το μισό εργατικό δυναμικό δουλεύει φτηνότερα, ανέχεται περισσότερα, παράγει δουλειά και αναπαράγει το μελλοντικό εργατικό δυναμικό δωρεάν! Σε αυτή την εικόνα προστίθενται πάνω στις γυναίκες και τα βάρη από τη διάλυση των γηροκομείων, των παιδικών σταθμών, της υγείας και της παιδείας με την επέλαση των μνημονίων και της διαρκούς λιτότητας.

Μέσα στο 2017 κυκλοφόρησε ο "δείκτης ισότητας των φύλων" που καταγράφει την ανισότητα ανάμεσα στις γυναίκες και τους άντρες στους τομείς της εργασίας, του χρήματος, της γνώσης, του χρόνου, της εξουσίας και της υγείας σε όλο τον κόσμο. Σε αυτόν, ο μέσος όρος των κρατών - μελών της Ε.Ε. φτάνει στο 66,2 και πρώτη στην ανισότητα είναι η Ελλάδα με 50, δηλαδή με τον χαμηλότερο δείκτη ισότητας σε σχέση με τις άλλες χώρες. Με βάση τα στοιχεία του 2016 από το ΙΚΑ, ο μισθός των γυναικών είναι κατά 226 ευρώ το μήνα χαμηλότερος. Η μισθολογική διαφορά στην Ελλάδα φτάνει το 45,2% ενώ στην Ευρώπη είναι 41,1%.

Πέρα όμως από αυτά την ίδια στιγμή παρατηρείται αύξηση των σεξιστικών επιθέσεων διεθνώς αλλά και μέσα στους χώρους δουλειάς, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα. Η σεξουαλική παρενόχληση, ο σεξιστικός λόγος και πράξη, ακόμα και η βία προς τις γυναίκες συνήθως υποτιμώνται από τα θεσμικά όργανα του κράτους και αντιμετωπίζονται ως «υπερβολές υπερευαίσθητων» γυναικών, διαιωνίζοντας την άνιση θέση της γυναίκας στην κοινωνία όπως είναι δομημένη σε αυτό το σύστημα που ζούμε και δουλεύουμε, σε ένα σύστημα που εκμεταλλεύεται και καταπιέζει ανθρώπους προκειμένου να εξασφαλίσει το… «ύψιστο» αγαθό, που είναι η ισχύς του κέρδος και της εξουσίας πάνω στη ζωή μας. Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα όταν συσσωρεύονται καταπιέσεις, όπως στην περίπτωση μεταναστριών, προσφύγων, ανάπηρων, ομοφυλόφιλων - λεσβιών γυναικών.

Οι κινητοποιήσεις των γυναικών διεθνώς, τα τελευταία χρόνια, έχουν ξαναφέρει στην επικαιρότητα την πάλη των γυναικών, οργανώνοντας μαζικές και εντυπωσιακές απεργίες γυναικών, διαδηλώσεις, δημοψηφίσματα, από την Τσιάπας ως τη Ροτζάβα, από την Ισπανία μέχρι την Αργεντινή, από την Αμερική, την Τουρκία μέχρι την Ιρλανδία κι από την Πολωνία μέχρι την Ινδία.

Στις 8 Μάρτη του 2019 έγινε η πρώτη φεμινιστική απεργία στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της διεθνούς ημέρας της γυναίκας, με πλήθος εργαζόμενων και άνεργων γυναικών, φοιτητριών και μαθητριών, μέλη φεμινιστικών και ΛΟΑΤΚΙΑ+ συλλογικοτήτων, σωματείων, κοινωνικοπολιτικών οργανώσεων και σχημάτων, εργατικών συλλογικοτήτων, συλλογικοτήτων μεταναστριών-ών και προσφυγισσών-ων. Πιάνοντας το νήμα των φεμινιστικών απεργιών που ξεκίνησαν το 2016 σε χώρες, όπως η Ισπανία, η Ελβετία, η Αργεντινή, η Πολωνία, η περσινή κινητοποίηση επιχείρησε να ανοίξει το ζήτημα της διπλής εκμετάλλευσης των γυναικών ως εργαζόμενες στη δουλειά αλλά και στο σπίτι, στους χώρους της παραγωγής και της κοινωνικής αναπαραγωγής.

Όλοι εμείς που παλεύουμε για προσλήψεις, αυξήσεις, δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία για όλους, προσθέτουμε στην ατζέντα των απεργιακών κινητοποιήσεων την  8η του Μάρτη συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις των σωματείων και συνδικάτων:

Παρασκευή 6 Mάρτη: 2μμ, Υπουργείο Εργασίας για  πλήρη προστασία της μητρότητας, Μόνιμη, σταθερή εργασία για όλες/όλους με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Kυριακή 8 Μάρτη, συλλαλητήρια:

Σύνταγμα, ώρα 11.οο

Πλατεία Κλαυθμώνος ώρα 12.οο

Γυναίκες και άντρες εργαζόμενοι μαζί, κινητοποιούμαστε και εκείνη την ημέρα διεκδικώντας την επαναφορά και διεύρυνση όλων των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων-κατακτήσεών μας ΚΑΙ επιτέλους να σταματήσουν οι διακρίσεις με βάση το φύλο. Οπλίζουμε την αποφασιστικότητά µας με τους αγώνες μας, ενάντια σε κάθε µορφή καταπίεσης ανθρώπου από άνθρωπο, για έναν κόσµο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

σχετικά άρθρα