Κοκκινάκη Υπατία Η εξωτερική πολιτική του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην τρέχουσα θητεία του χαρακτηρίζεται από έντονη έμφαση στην προώθηση των οικονομικών συμφερόντων των ΗΠΑ έναντι άλλων κρατών, συχνά με επιθετικές ή μονομερείς ενέργειες που απορρίπτουν τις παραδοσιακές διπλωματικές μεθόδους και διεθνείς δεσμεύσεις. Αυτή η προσέγγιση, που εμπεδώνει το σύνθημα «America First», θέτει σε δεύτερη μοίρα όχι μόνο τις αξίες όπως το διεθνές δίκαιο, αλλά και ακόμη και την ασφάλεια και σταθερότητα στην παγκόσμια σκηνή, εφόσον παρεμποδίζουν άμεσα τη δυνατότητα των ΗΠΑ να υπερκεράσουν οικονομικούς ανταγωνιστές τους.
Σύμφωνα με αναλύσεις, η προσέγγιση αυτή δεν βασίζεται σε ιδεολογικές αρχές ή σε σεβασμό διακρατικών συμφωνιών, αλλά σε ένα «παιχνίδι δύναμης» όπου οι ΗΠΑ αξιοποιούν στρατιωτική, οικονομική και πολιτική επιρροή για να προωθήσουν συμφωνίες που αυξάνουν την αμερικανική οικονομική ισχύ — ακόμη και αν αυτό σημαίνει κλιμάκωση εντάσεων ή υπερβολικές πιέσεις σε άλλες χώρες.
Στρατιωτικές Απειλές και Πίεση προς Αντίπαλα Κράτη
Στις 28 Ιανουαρίου 2026, ο Τραμπ απηύθυνε σκληρό τελεσίγραφο στο Ιράν — απαιτώντας νέες παραχωρήσεις στο πυρηνικό πρόγραμμα με απειλή μιας «πολύ χειρότερης» στρατιωτικής επίθεσης από προηγούμενες συγκρούσεις. Παράλληλα, διέταξε την κινητοποίηση μεγάλης αμερικανικής ναυτικής δύναμης στην περιοχή. Η σύγκρουση με το Ιράν, πέραν της στρατιωτικής διάστασης, εκλαμβάνεται από ειδικούς ως προσπάθεια να ασκηθούν μέγιστες πιέσεις για να ενισχυθεί η αμερικανική διαπραγματευτική θέση και να μειωθούν οικονομικές απειλές στην περιοχή — έναν χώρο κρίσιμο για το πετρέλαιο, τους ενεργειακούς πόρους και επομένως για τις αμερικανικές επιχειρηματικές ομάδες.
Αυτή η προσέγγιση — που μπορεί να περιγραφεί από αντιπάλους ως «επιθετική και απρόβλεπτη» — ενέχει τον κίνδυνο μιας ευρύτερης διεθνούς κρίσης, με τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ να τίθενται ως υπέρτατο κριτήριο στη διαχείριση γεωπολιτικών συγκρούσεων.
Οικονομικός Πόλεμος με Δασμούς και Συνεχιζόμενη Απομόνωση
Ο Τραμπ έχει επίσης υιοθετήσει έναν επιθετικό εμπορικό ρόλο, επιβάλλοντας υψηλούς δασμούς και προστατευτισμό ως τρόπος για να ενισχύσει την αμερικανική παραγωγή και να στραγγαλίσει τις ανταγωνιστικές οικονομίες, ειδικά από Κίνα και Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτές οι πολιτικές έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις διεθνώς, περιλαμβανομένων αναφορών ότι οι εμπορικοί πόλεμοι που ξεκίνησε έχουν ήδη προκαλέσει αναταράξεις στις παγκόσμιες αγορές και μπορούν να βλάψουν τις μακροπρόθεσμες οικονομικές σχέσεις των ΗΠΑ με άλλα κράτη.
Παρά την προπαγάνδα περί «οικονομικής αναγέννησης», πολλοί οικονομικοί αναλυτές τονίζουν ότι τέτοιες πολιτικές συχνά προκαλούν παράπλευρες απώλειες σε εργαζόμενους, καταναλωτές και εξαγωγείς, ενώ δυναμώνουν μόνο συγκεκριμένα συμφέροντα εντός της Αμερικής — κυρίως μεγάλες εταιρείες.
Η αποχώρηση από διεθνή πλαίσια – Οικολογικές επιπτώσεις & οικονομικά οφέλη
Σε μια ακόμη κίνηση που έχει προκαλέσει σφοδρή κριτική, η κυβέρνηση Τραμπ προχώρησε σε αποχώρηση από σημαντικές διεθνείς συμφωνίες, όπως η Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα. Αν και ο ίδιος και οι υποστηρικτές του παρουσιάζουν αυτή την απόφαση ως ευνοϊκή για την αμερικανική ενεργειακή βιομηχανία — μειώνοντας ρυθμίσεις και ανοίγοντας το δρόμο για διεύρυνση της παραγωγής ορυκτών καυσίμων — πολλοί ειδικοί υπογραμμίζουν ότι αυτή η κίνηση υπονομεύει τη συνεργασία κατά της κλιματικής αλλαγής και μπορεί να αποδυναμώσει άλλους τομείς της οικονομίας και των διεθνών σχέσεων.
Κριτική για «Pay-to-Play» Πολιτική και Οικονομικό Πλεονέκτημα
Επιπλέον, αναλύσεις από διεθνή μέσα αναφέρουν ότι η πολιτική και οικονομική στρατηγική γύρω από τον Τραμπ έχει χαρακτηριστικά που ευνοούν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα και μεγάλες δωρεές από εταιρικούς κύκλους — με ανησυχίες για συγκρούσεις συμφερόντων και ενδείξεις ‘pay-to-play’ πρακτικών που εμπλέκουν πολιτική χρηματοδότηση, ρυθμίσεις και κυβερνητικές αποφάσεις.
Πολιτική που θυσιάζει άλλους για οικονομικό κέρδος;
Η εικόνα που προκύπτει από τις τρέχουσες εξελίξεις δείχνει έναν πρόεδρο που συχνά τοποθετεί τις οικονομικές φιλοδοξίες των ΗΠΑ πάνω από τη διεθνή συνεργασία, την ειρήνη και την σταθερότητα.
Αν και τέτοιες επιλογές μπορεί να εξυπηρετούν βραχυπρόθεσμα συγκεκριμένα συμφέροντα των ΗΠΑ, προκαλούν έντονες διεθνείς αντιδράσεις, διαρρήγνυες σχέσεις με συμμάχους και ρίσκους για την παγκόσμια σταθερότητα. Για πολλούς παρατηρητές και ειδικούς, η στρατηγική αυτή δεν είναι απλώς «συγκρουσιακή», αλλά αντικατοπτρίζει μια πρακτική που δεν διστάζει να θυσιάσει άλλα κράτη και τον παγκόσμιο διάλογο, προκειμένου να ωφεληθούν κάποιες αμερικανικές οικονομικές ομάδες.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
